SP stemmers bedankt


Aardige foto om mee af te ronden, vind U niet? Het is de SP verkiezingsposter uit 1989, de eerste keer dat Marijnissen lijsttrekker was.
Of misschien toch maar wat citaten uit het jaarboek 1994 van de DNPP uit het hoofdstuk: "De doorbraak van de 'gewone mensen'partij"?
De posters
"Van een foto-affiche met lijsttrekker Marijnissen werd afgezien, omdat hij een te vriendelijke uitstraling zou hebben. Bovendien zou de kiezer toch weinig boodschaphebben aan zo'n onbekend hoofd"
De TV spot
" Het 'probleem' van zijn te vriendelijke uitstraling - reden waarom hij niet op de SP-affiches verscheen werd ondervangen door Marijnissen in close-up, op Wiegeliaanse wijze recht in de camera kijkend, op norse toon de kijkers toe te laten spreken. De beelden van de lijsttrekker werden afgewisseld met beelden van onder meer met olie besmeurde vogels en het portret van Janmaat, waarop een getekende tomaat belandde"
De campagne
"Concluderend kan gesteld worden dat de heersende reclame-, marketing- en communicatietrends slechts een kleine rol gespeeld hebben in de SP campagne. Alleen de consequent toegepaste huisstijl (slogan en tomaat) is eraan ontleend, maar deze werd tevoren niet uitgetest. In de folders van de partijstond wel steeds een foto van lijsttrekker Marijnissen, maar zijn persoon kreeg nauwelijks nadruk in de campagne. Wat in hoofdzaak moest blijven hangen, was het beeld van de SP als protest- en tegenstempartij. Het aanstippen van een aantal issues was slechts een middel daartoe".
Een goed moment trouwens om deze categorie SP Rituelen af te sluiten.
Ik ben SP lid geweest van 1999 tot 2003. In die periode ben ik tweeëneenhalf jaar bestuurslid en voorzitter geweest van de SP afdeling Den Haag. Ik heb van februari 2004 tot en met december 2007 veel en 'krities' over de SP geschreven op deze weblog. Ik vind het mooi geweest.
Liefhebbers verwijs ik vanaf heden naar SP Transparant, staat bij de links, rechts van U, onder het kopje Politiek.
PS Eén voorspelling dan nog? Agnes Kant volgt Jan Marijnissen op als fractievoorzitter, Harry van Bommel volgt Marijnissen op als lijsttrekker bij de volgende verkiezingen.(:-)

Een vrouw moet zich onderwerpen aan de wil en het gezag van haar man, en daar waar het niet zo is, leeft het huisgezin in zonde. Lang leve de monarchie en in het gezag over de koloniën zijn wij de dienaren van God. Ontevreden arbeiders zijn een gevaar voor de samenleving en ze moeten onderwezen worden met weinig tevreden te zijn. Ze moeten tevens afzien van lotsverbetering en zich richten op het hiernamaals.
Zie hier een aantal van de omstreden opvattingen van voormalig staatsman Abraham Kuyper (1837-1920). Kuyper was oprichter van de eerste politieke partij in Nederland, de Anti Revolutionaire Partij, stichtte de Vrije Universiteit, droeg bij aan de vorming van de Gereformeerde Kerken in Nederland en was van 1901 tot 1905 minister-president van het kabinet Kuyper.
Onder diens gezag werden in 1903 de zogenoemde worgwetten ingevoerd, waarmee stakingen onder treinpersoneel een ambtenaren verboden werden. Aanleiding vormde de spoorwegstaking die januari 1903 uitbrak in de havens van Amsterdam. Als gevolg van het verbod op staken mislukte een tweede stakingsgolf. Drie- tot vijfduizend werknemers werden hierop ontslagen. Bron: Ravage Digitaal
Dus is het volkomen logisch dat SP leider Jan Marijnissen lid is van het Comité van Aanbeveling dat een standbeeld van Abraham Kuyper wil oprichten.
In het Comité van Aanbeveling zitten verder onder meer Ruud Lubbers, Dries van Agt, André Rouvoet, Marja van Bijsterveld, Hannie van Leeuwen, Wim Deetman, Andries Knevel, Job de Ruiter en niet te vergeten EO oprichter Bert Doornbos, voorzitter van de stichting Schreeuw om Leven.
Het systematisch opleiden van raadsleden (en activisten) wordt de komende periode de toverformule voor de socialisten. Zonder kennis van het ‘politieke ABC van de SP’ krijgt niemand meer verantwoordelijkheid binnen de partij. Bron: De Volkskrant
Aangezien je volgens Marijnissen zonder onderzoek niet op de hoogte bent en suggestieve 'nada/nul' vragen stelt, even een klein onderzoekje.
In 2003 heette het toenmalige SP congres nog Nieuwe Kansen grijpen. Twee paragraafjes uit het toenmalige congresstuk.
3.19 Voorstel 19 Eén centrum voor scholing en begeleiding
b) politieke basisvorming in alle afdelingen
In de afgelopen jaren is de cursus politieke basisvorming ontwikkeld en in een groot aantal afdelingen georganiseerd. Daarmee gaan we verder. Alle afdelingen organiseren vanaf september 2003 voor hun leden maandelijks een cursusavond politieke basisvorming, op basis van het materiaal en de methoden zoals die ontwikkeld worden door de landelijke partij, die ook zorgt voor de opleiding en begeleiding van lokale scholingsleiders.
c) opleiding en begeleiding van volksvertegenwoordigers
Twee maal per jaar organiseren we een bijscholingscursus voor alle raads- en Statenleden. Voor nieuwe volksvertegenwoordigers worden aparte cursussen verzorgd. Zonder deelname aan deze cursus kan iemand niet namens de SP volksvertegenwoordiger worden.
Zo. Nu nog een slimme journalist zoeken die eens aan Marijnissen wil vragen of hij nu echt van mening is dat het probleem van zijn vertrokken "verplicht geschoolde" raadsleden op te lossen is door het "verplicht scholen" van raadsleden of dat hij misschien de afgelopen vier jaar niet alleen een hernia en een hartaanval heeft gehad, maar ook aan een lichte vorm van autisme heeft geleden.
ABCtje, lijkt me zo.
Een werknemer of ondernemer mag met zijn geld inderdaad doen wat hij wil. Maar een volksvertegenwoordiger krijgt zijn gage met een welomschreven doel: om hem in staat te stellen de nodige tijd vrij te maken voor de uitoefening van zijn ambt, zonder dat hij daarbij financieel afhankelijk wordt van anderen. Als een groot deel van dit geld verdwijnt in de grote pot van een landelijk opererende partij, kan in elk geval duidelijk zijn dat dít door de wetgever nooit is bedoeld.
Dat onafhankelijk kunnen opereren, het zogeheten vrije mandaat, is in een democratie bijzonder belangrijk. Daarom leggen Kamerleden, om maar eens een belangrijke groep volksvertegenwoordigers te noemen, na hun verkiezing ook een eed of belofte af waarin zij plechtig verklaren dat zij, om tot lid van de Staten-Generaal te worden benoemd, rechtstreeks noch middellijk enige gift of gunst hebben gegeven of beloofd.
Natuurlijk zijn volksvertegenwoordigers nooit gehéél vrij in hun stellingname en stemgedrag. We kennen in Nederland nu eenmaal partijen en fracties die, gelukkig, voor enige structuur en voorspelbaarheid in de politiek zorgen. Maar als puntje bij paaltje komt, moet een Kamerlid, Statenlid of raadslid, als zijn geweten hem dat ingeeft, tegen de partij- of fractielijn in kunnen gaan.
Als een fulltime-Kamerlid voor zijn gezinsinkomsten van derden afhankelijk is, zelfs al is het zijn eigen partij, is dat geen goede zaak. Zo zou een kleine partijtop, vanuit een centralistisch partijkantoor, al zijn vertegenwoordigers voor 100 procent in één richting kunnen sturen.
Bron: Reformatorisch Dagblad
"Marokkanen sluiten zich gewoon nergens bij aan. Ze profiteren alleen maar".
„Wat is dat nou weer voor nonsens! Je hebt geen onderzoek gedaan, je bent niet op de hoogte. Ik ben geen autist. Gewoon normaal doen, geen suggestieve vragen stellen! De fractie bestaat uit 25 mensen, het partijbestuur uit 42 mensen. Die nemen gezamenlijk een beslissing. Wil je dat noteren? Je hebt nog steeds nada. Nul. Dat is je score. Waarin is SP niet democratisch? Hè?”
Minister Guusje ter Horst (PvdA) zei deze week te overwegen zes wetten aan te passen om dat onmogelijk te maken: het zou afgevaardigden te afhankelijk van de partij maken. Marijnissen ziet dat als een PvdA-complot om een succesvolle concurrent een spaak in het wiel te steken, en stelde zaterdag dat dit voornemen „grenst aan machtsmisbruik”.
Bovendien had de ‘in existentiële nood’ verkerende PvdA een beschermingsreflex bij de pers opgeroepen en was de SP zo slachtoffer van een hetze geworden, zei Marijnissen in de wandelgangen. Als kwade genius noemde hij in deze krant al hoofdredacteur Pieter Broertjes van de Volkskrant. Broertjes desgevraagd: „Een beetje triest dat Jan de boodschapper van het slechte nieuws wil neerschieten. Wij een hulpje van de PvdA? Je moet Wouter Bos eens over ons horen.” Een SP-kamerlid fluisterde hoe dit idee bij de SP had post gevat. Enkele maanden geleden zou Broertjes bij de vraag ‘wat gaan jullie doen met de SP’ grijnzend een snijbeweging langs zijn keel hebben gemaakt. Zo gaan die dingen in de grote wereld.
Dat was schrikken geblazen gisteravond in De Bilt voor autobezitters met een lege tank. Bij het Total-tankstation op de Utrechtseweg demonstreerde een afvaardiging van de SP snoeihard tegen de premium geldschieter van het militaire regime in Burma. Maar liefst vijf (5!) boeroepers hadden hun wekker gezet om de nietsvermoedende bezineconsument nogmaals de gruwelijke marteldood van protestmonikken in de schoenen te schuiven. Dit keer geen doorgesneden slangen (want strafblad!) maar zeer geëngageerde protestborden en ludieke leuzen. Nu had Rutger al eens aangetoond dat de Nederlandse pompbezoeker nogal onverschillig aankijkt tegen de morele terreur van boeroepend links. Maar het zal ons verbazen als dit hoopje droevige Krista van Velzen zeloten de heersende opvatting hierover radicaal zal wijzigen. Sterker, waarschijnlijk vult u na dit filmpje nog vrolijk een extra jerrycannetje bij.
Bron: Geen Stijl

Op het eerste gezicht lijkt het de laatste tijd of de interne onrust een beetje bezworen is bij de SP.
Het afschieten van het referendum geeft de partij volop de gelegenheid ouderwets uit te halen naar het kabinet. Ook de perikelen rond de Thuiszorg, de eventuele verlenging van de wederopbouw vechtmissie naar Afghanistan zorgen er voor dat de achterban flink de handen uit de mouwen kan steken. Actie voeren, pamfletten verspreiden, handtekeningen ophalen voor petities. Zelfs als het buiten regent kunnen de leden nog altijd hun muis laten brullen. En dan is dit nog een korte opsomming voor de buitenwereld.
Uit mijn verleden als actief SP-bestuurslid herinner ik me de schier onophoudelijke stroom aan verzoeken van het partijbestuur, de Tweede kamerfractie en andere afdelingen om 'mensen te leveren' voor dit soort activiteiten. Alsof ik een magazijnbediende was. En je moest van goede huize komen om nee te zeggen tegen al die verzoeken, neem dat van me aan. Wat je vooral niet moest doen, was vragen stellen over de politieke inhoud van die acties, want dan had je pas echt een probleem. Wat verder opviel, was de toename van dit soort verzoeken als de partij ergens onder vuur lag.
Vaak liep het zo uit de hand dat je aan lokale activiteiten niet eens meer toekwam. Toch lastig als je juist op die lokale activiteiten beoordeeld werd. Zo worden de afdelingen in de aanloop naar gemeenteraadsverkiezingen allemaal langs de SP meetlat gelegd.
Beoordeeld worden onder meer de lokale kandidatenlijsten, de verkiezingsprogramma's en de acties die er gevoerd zijn, soms met een negatief advies als gevolg. Had je maar meer moeten folderen...
Nogmaals, op het eerste gezicht lijkt de interne onrust bezworen. Wie echter de media of nog beter, de sites van Düzgün Yildirm en het Comité Democratisering SP een beetje volgt ziet al snel dat er nog steeds een stroom van bestuursleden, raadsleden en statenleden opstappen, al dan niet gedwongen.
Eén van die ex-SP'ers, Toine van Bergen heeft er in de Gelderlander een mooie quote over.
"Het lijkt wel een schoonmaakoperatie."
Hij heeft recht van spreken, het lijkt er immers op dat de SP schoon schip aan het maken is in voorbereiding op het partijcongres in november. Op zijn weblog heeft hij namelijk een vijftal moties voor dat congres staan inzake 'de verandering van de partijcultuur'.
Jammer voor Toine, maar die moties zijn, vanwege zijn gedwongen vertrek, afgewezen. De SP heeft hem gedegradeerd van een brullende tot een piepende muis.
Eén troost, voor wat het waard is. Hij hoeft niet meer te folderen.
Volksvertegenwoordigers zijn geen stromannen van hun partij. Zij ontvangen een bezoldiging, zodat zij de nodige tijd voor hun ambtsuitoefening kunnen vrijmaken, zonder afhankelijk te worden van financiële gunsten van anderen. Door de afdrachtsregeling van de SP worden Kamerleden juist financieel afhankelijk van hun partij. Die afhankelijkheid is zeker bij een fulltimefunctie als het Tweede Kamerlidmaatschap, groot. Dat de SP het geld in de praktijk wel op tijd zal uitbetalen, doet aan de afhankelijkheidsrelatie niet af. Juist in die gevallen waar de functie van het vrije mandaat zo belangrijk is – gevallen waarin een volksvertegenwoordiger meent het aan zijn geweten verplicht te zijn tegen de partijlijn in te gaan – moet de volksvertegenwoordiger vrij zijn van de gedachte dat zijn partij zijn broodheer is. Hij moet zijn stem kunnen uitbrengen zonder de geringste vrees voor zijn persoonlijke financiën.
Door de cessie verwordt de volksvertegenwoordiger tot een werknemer van de partij, die maandelijks maar afwachten of hij zijn geld krijgt. Zo ontstaat een verhouding tussen partij en volksvertegenwoordiger die in strijd is met het vrij mandaat. Om die reden is de cessie ongeldig. Provincie, staat of gemeente zijn niet verplicht om de bezoldiging in de SP-kas te storten. Zij zouden deze constitutioneel onwenselijke praktijk dan ook moeten staken en de bezoldiging aan SP’ers zelf moeten uitbetalen.
Een politieke partij staat voor de wet gelijk aan een algemeen nut dienende instelling (goed doel) en daarmee zijn giften aftrekbaar. Maar een aantal deskundigen in staats- en belastingrecht vindt dat de SP-afdracht geen gift is en dus niet zou mogen worden afgetrokken van de belasting. ‘Het is geen vrijwillige bijdrage’, zegt Peter Kavelaars, hoogleraar fiscale economie aan de Erasmus Universiteit. ‘Bij de SP ben je verplicht een deel van je salaris af te staan.’ De SP-politici moeten vooraf een verklaring (akte van cessie) ondertekenen, waarmee ze akkoord gaat met de afdrachtregeling van de partij. ‘Als je weigert te tekenen, betekent dat je politieke dood. Dan ben je weg’, zegt de Groningse hoogleraar staatsrecht Douwe Elzinga. Ook zijn collega Roel Schutgens aan de Radbout Universiteit spreekt het vrijwillige karakter van de afdracht tegen. ‘Ze worden toch onder druk gezet om te tekenen.’ SP-penningmeester Van Broekhoven bestrijdt dit. ‘Natuurlijk is de schenking vrijwillig.’ Wel bevestigt ze dat als politici zich niet aan de regeling houden, ze de partij moeten verlaten.
Bron: De Volkskrant
In december 2004 schreef ik, naar aanleiding van het opstappen van het Friese SP gemeenteraadslid Ina Veenstra, al eens over de ''belastingaftrek methodes" van de SP. Na drie jaar is het eindelijk eens doorgedrongen tot de reguliere media...
Hoe dubieus de SP hiermee omgaat, blijkt wel uit de reactie van Broekhoven.
De schenking is vrijwillig, maar als de SP politici zich er niet aan houden, dan moeten ze de partij verlaten. Verplicht.
Krommer kunnen we het niet maken.
Zoals ik op 15 augustus al voorspelde is er dus vanaf heden een Groep Yildirim.
Waarmee we deze SoaP kunnen afsluiten.
SP-senator Yildirim overweegt eigen partij
Kortom,Yildirim is binnenkort Groep Yildirim. En die eigen partij dan? Ik citeer mezelf maar even (d.d. 30 juni):
Ook mijn voormalige werkgever Ali L. heeft met het plan gespeeld om een Democratische SP op te richten. Ik heb indertijd nog een heel plannetje geschreven, uitgaande van de Kieswet. Hij heeft het uiteindelijk niet gedaan, in het besef dat hij geen schijn van kans had. Ook hij dacht dat er een brede stroming binnen de SP was, die problemen ondervond met het centralistische manier waarop de partij georganiseerd was. Ook hij dacht dat er een brede stroming was die zich stoorde aan het "Wildersgedrag". Die brede stroming is er niet. De overgrote meerderheid van de achterban van de SP is volkomen tevreden met haar partij en ze zijn het volkomen eens met het monoculturele gedrag van haar vertegenwoordigers. Yildirim's initiatief heeft geen enkele kans.
Om er aan toe te voegen. Een nieuwe linkse partij had alleen kans van slagen gehad, als de SP in een kabinet plaats had genomen met de PvdA en ten gevolge daar van een heleboel compromissen had moeten sluiten. En dan was er natuurlijk altijd nog Groen Links geweest, die zich als enige linkse oppositiepartij fantastisch had kunnen profileren. De waarheid is dat Nederland drie grote linkse partijen wel genoeg vind.
Het enige dat Yildirm in de Eerste Kamer rest is een vraagbaak te zijn voor afgescheiden individuele SP-ers en ander links lokaal volk. Uit ervaring weet ik dat dit slechts een tijdelijke job is (:-), waar niemand verder over zal lezen. Hij kan natuurlijk ook de rol van onafhankelijke senator innemen en bij tijd en wijle een beetje kabaal maken, ook leuk. Een linkse Geert zogezegd. Als speerpunten zou ik hem om te beginnen de verdwenen SP juwelen aanraden.
Directe afschaffing van het koningshuis.
Onmiddelijk uittreding van Nederland uit de NAVO.
Afschaffing van de Eerste Kamer.
Wie weet is er stemvolk voor te vinden.
"Yildirim krijgt een gebakje, een kopje koffie en een vriendschappelijke handdruk, maar de zetel zal hij weer moeten afstaan." Tubantia, 12 juni
SP partijsecretaris Hans van Heijningen
SP'er Düzgün Yildirim wordt waarschijnlijk uit de partij gegooid als hij zijn zetel in de Eerste Kamer blijft opeisen. AD, 18 juli
SP partijvoorzitter Jan Marijnissen
En dus? Is dit nieuws dan? Dacht het niet. En al die commotie dan?
SP Anders, SP Transparant, Duzgun Yildirim, Het hele verhaal.....
Rituelen, mensen, allemaal rituelen.

Tja, zo gaat dat dan. Je blijft maar blogjes schrijven over de SP en dan komt er ineens een e-mail binnen van een journalist van het dagblad Trouw die graag commentaar wil over de commotie in de partij en die citeert je dan.
Miguel Sloendregt, ooit voorzitter van de SP in Den Haag: „Als de partij zich tegen je keert, dan gaat het loei, loeihard.”
Voor de duidelijkheid, ik heb nooit het gevoel gehad dat de partij zich tegen mij persoonlijk keerde, al moet mij van het hart dat de wijze waarop ik van bepaalde weblogs en fora word geweerd ook niet bepaald een toonbeeld van openheid was. Ik doelde hier meer op allerlei conflicten waarin de SP verzeild is geraakt de afgelopen jaren en waarin ze op geen enkele manier blijk gaf van begrip of een oplossing zocht. De partij stelt altijd dat kritiek binnenskamers moet blijven, maar neem van mij aan dat als er kritiek binnenskamers word geuit, je net zo afgeserveerd word als dat je de kritiek buitenskamers uit.
Zo herinner ik me een aantal bijeenkomsten over het houden van een enquete aangaande de integratie in het gebouw van de Tweede Kamer waar ik als voorzitter van de afdeling Den Haag bij aanwezig was.
Het houden van deze enquete kwam voort uit de analyse dat de SP (en dan met name de afdelingen!) veel had(den) laten liggen op dit gebied, gezien de verkiezingswinst van de LPF in 2002. Met andere woorden, de SP wilde bewust een beweging maken richting het Fortuyn-electoraat. De enquete was bedoeld als ondergrond voor het zg. Deltaplan voor de Integratie, Van apart naar samen uit 2002. Het "Deltaplan" was op 20 april van dat jaar, twee weken voor de dood van Fortuyn, gepresenteerd als antwoord op de opkomst van Fortuyn, maar werd nauwelijks opgepikt door de media. De enquete zou verder dienen als opmaat naar de commissie Blok.
Jan Marijnissen nodigde mij en voorzitters van de afdelingen Amsterdam, Rotterdam, Utrecht, Doesburg en Oss persoonlijk uit voor de eerste bijkomst. Verder zouden o.m Agnes Kant en Ali Lazrak aanwezig zijn. Drie Kamerleden van de negen op één dossier, het geeft het belang al aan dat de partij er aan gaf.
Ik was op dat moment net vier maanden voorzitter van de Haagse SP en niet alleen zou ik voor de eerste keer het Tweede Kamergebouw bezoeken, ook zou ik voor de eerste keer persoonlijk kennismaken met onze politieke leiding. Voor een vrijwilliger een hele belevenis, toch?
Het zou een ijskoude douche worden.
Ik vond het nogal opportuun dat Marijnissen het falen van de partij op het dossier Integratie vrijwel éénzijdig neerlegde bij de lokale afdelingen en ik waagde daar een opmerking over te maken tijdens de vergadering. Ik stelde dat de SP zich een lange tijd 'low-profile'had opgesteld over integratie en ik baseerde me daarbij op o.m. dit artikel waarin Tiny Kox het volgende zegt:
Ook rond het SP-voorstel om per wijk maximaal 10 procent allochtonen toe te laten om integratie te bevorderen, kwam een kwade reuk te hangen. ,,Het heeft de SP veel schade berokkend, het heeft ervoor gezorgd dat we later in de Tweede Kamer zijn gekomen'', zegt Kox. ,,Jarenlang was het binnen links gebruikelijk om te roepen: de SP wil dat buitenlanders oprotten. Het was duidelijk dat we er niet doorkwamen, dus zijn we er vanaf 1985 over gaan zwijgen.''
Ook op de SP website was er vóór 2002 nauwelijks iets te vinden over Integratie. Ik stelde dat deze 'low-profile' opstelling van de politieke leiding natuurlijk zijn effect had gehad op de lokale afdelingen en dat het mij daarom verstandig leek om eerst eens de partijleden te consulteren over deze actie. Ook al omdat we nogal wat hulp nodig zouden hebben bij de uitvoering van de enquete.
Het antwoord van Jan Marijnissen staat in mijn geheugen gegrift.
"Fuck de leden"!
Na een korte, wat ongemakkelijke stilte snauwde Marijnissen mij verder toe dat ik maar z.s.m, liefst morgen nog, vanuit ons mooie partijpandje alle leden moest aanschrijven met het verzoek zich als vrijwilliger aan te melden voor het houden van deze enquete. Tot zover de inbreng van de leden.
In een tweede bijeenkomst maakt Agnes Kant me nog maar eens, zeer geagiteerd al ware ik de falende Minister van Volksgezondheid, duidelijk dat zij het 'niet pikte' dat ik stelde dat de politieke leiding het ook een beetje had laten liggen. Ze hadden het namelijk wel 'tientallen malen' aan de 'kaak gesteld', maar ze waren genegeerd door de rest van de kamer, het kabinet en alle media. Dat ze met dat verhaal haaks stond op dat van Kox, realiseerde ik me pas later, toen de kruitdampen waren gaan liggen.
Misschien onnodig te zeggen, dat ik na deze bijeenkomsten mijn buik vol had van die enquete en het verder overliet aan een ander bestuurslid. Deze ervaring legde overigens de kiem voor het opzeggen van mijn (bestuurs)lidmaatschap later dat jaar, maar dat is weer een heel ander verhaal.
En wie zich afvraagt waarom de SP zich zo weinig in het Integratiedebat heeft gemengd tijdens de kabinetsperiode's van Balkenende en Verdonk de laatste jaren , zoals ook blijkt uit het Dossier Integratie (er zijn nauwelijks artikelen toegevoegd na 2003) moet maar eens kritisch kijken naar de 20 Hoofdbestanddelen van het Deltaplan.
Rita Verdonk zou zich er niet voor schamen, sterker nog, een flink aantal bestanddelen werden kabinetsbeleid. Het is duidelijk dat de SP geen enkele reden meer had voor harde oppositie op dit terrein. Deltaplan geslaagd, fuck de leden.
Het conflict spitst zich toe op het feit dat het partijbestuur niet toestaat dat Luijendijk tijdelijk vrijgesteld wordt van de afdrachtregeling.
SP-raadsleden zijn verplicht driekwart van hun raadsvergoeding af te dragen aan de partij. Luijendijk is daardoor in financiële problemen gekomen. Hij zit in de WAO, maar is bij een WAO-herkeuring goedgekeurd, met als belangrijkste argument dat hij ook als raadslid kan functioneren.
Lees hier het hele artikel.
De vraag die bij mij blijft hangen is waar leefde deze meneer Luijendijk van voordat hij goedgekeurd werd? Juist, een WAO uitkering.
En werd daar dan vervolgens zijn raadsvergoeding van af getrokken? Blijkbaar niet, anders was hij nu niet in financiële problemen gekomen.
Dus? De overheid betaalde die man een WAO uitkering èn een raadsvergoeding. Dubbel op, lijkt me.
En hoe zit het met andere SP volksvertegenwoordigers met een uitkering?
En zou het kunnen zijn dat dit soort kromme regelingen uiteindelijk tot dit soort excessen leidt?
Ik kan natuurlijk stoer doen en hier schrijven dat ik uit solidariteit met de SP werkgroep Borger-Odoorn ook negen dagen in staking ben geweest, maar de waarheid is dat ik gewoon even helemaal niks te melden had.
Hoe dan ook, Borger-Odoorn staakt niet meer, de SP is 'de meest democratische partij van Nederland', sterker nog het conflict rond senator Yildirim komt juist door de democratie.
Dus nog maar een keer. En óf de SP democratisch is, zegt de SP.
Zo. Dat U het maar weet.
Noot 1.
Bob Fosko en Kees Slager zijn geen SP'ers van het eerste uur.
Fosko is in 2000 gevraagd om als buitenstaander deel te nemen aan het zg. Abrona overleg (met Adam Curry, weet u nog?) en zit in het V-team van de SP, zeg maar de SP variant op het 'vertrouwelingenclubje' van Wouter Bos uit de Wouter Tapes.
Kees Slager heeft in 2001 het boek "Het geheim van Oss' geschreven en is pas sinds afgelopen Provinciale Statenverkiezingen voor het eerst terug te vinden op een kandidatenlijst. Volgens zijn bio op Parlement & Politiek is hij pas sinds 7 december 2006 actief voor de SP..
*Noot 2.
De 4 dagelijkse bestuursleden in het partijbestuur worden allemaal betaald, er is één vacature. Van de 10 huidige algemene bestuurders hebben er minstens 6 een betaalde baan bij de SP (van Raak telt voor het gemak de volksvertegenwoordigers er maar niet bij op). Van de 21 gekozen regiobestuurders zijn er 6 actief als betaalde volksvertegenwoordiger, daarnaast zijn er vier vacatures in deze club. Tot slot worden zijn natuurlijk de fractievoorzitters van de Eerste Kamer en het Europarlement betaalde functies.
Een simpele optelsom leert dat er van de 38 bestuurszetels op zijn minst 18 worden ingenomen door betaalde SP'ers, 15 door vrijwilligers en er zijn 5 vacatures.
Een korte "google' zoektocht met de namen van deze 'vrijwilligers' levert een beeld op van oud-werknemers, (ex-)volksvertegenwoordigers en zeer gestaald kader van het eerste uur.

De SP werkgroep Borger-Odoorn heeft haar website ‘op zwart’ gezet. Wij staken. Dit doen we als protest tegen de steeds verder toenemende censuur vanuit de SP.
Zaken als het blokkeren van de persoonlijke weblog van Düzgün Yildirim en het schorsen van Tribune-hoofdredacteur Elma Verhey vinden wij niet toelaatbaar. Wij zullen doorgaan met onze staking totdat de SP beterschap belooft en ophoudt met censuur te plegen.
Zie ook Bonje in SP om kritisch artikel
Tja, als zelfs de normaal zo partijgetrouwe werkgroep uit het SP bolwerk Borger-Odoorn gaat staken dan moet er wel wat aan de hand zijn in de SP....

Het landelijk SP-bestuur heeft onlangs mijn weblog op SP Overijssel afgesloten met de mededeling per e-mail: "er zijn maar een paar mensen die de weblog bezoeken en er wordt niet opgetreden tegen laster en smaad jegens personen". In werkelijkheid ziet u hier dat de weblog echter door duizenden burgers werd bezocht.
Bron: Düzgün Yildirim heeft een eigen weblog
En veel laster en smaad valt er ook al niet ontdekken als ik al de gekopieerde reacties van 's mans oorspronkelijke SP weblog er nog eens op na lees. Wel veel kritiek. Tja, daar doen ze niet aan mee bij de SP. Wat blijft hangen is de opmerking van SP partijsecretaris Hans van Heijningen:
"Yildirim krijgt een gebakje, een kopje koffie en een vriendschappelijke handdruk, maar de zetel zal hij weer moeten afstaan''.
Waarmee de lijn al vast stond, hoe zeer Yildirim en anderen ook hun best doen.

Düzgün Yildirim heeft al zijn SP-taken opgeschort. Omdat zijn weblog onvoldoende werd beheerd en niet werd opgetreden tegen laster en smaad jegens personen, is het weblog gesloten.
Bron: Weblog Düzgün Yildirim gesloten
Dapper, maar naïef, deze Düzgün Yildirim. De verguisde senator toog vorige week naar de SP partijraad om zijn zaak te bepleitten. Kansloze zaak natuurlijk, zoals ook blijkt uit het verslag van 's mans nieuwe collega Anja Meulenbelt, die er in de commentaren onder haar artikel nog even een ouderwets schepje bovenop gooit om haar gelijk te halen.
En je zult mij er echt geen moment van kunnen overtuigen dat de kiezers die de statenleden kozen dat deden met de gedachte dat ze specifiek mensen kozen die het meest kapabel zouden zijn om op hun beurt weer de EK te kiezen. Dat is niet meer dan een ritueel, een formaliteit waar we nu eenmaal mee zitten. Iedereen weet dat de kandidatenlijst in de partijraad wordt vastgesteld, daar hoef je helemaal geen statenleden voor te kiezen. Mensen worden in de Provinciale Staten gekozen omdat ze daar kapabel voor worden geacht, in zover zijn ze volksvertegenwoordigers, en nergens anders voor.
Spreek voor jezelf, feministisch fossiel, als kiezer maak ik zelf wel uit waarom ik op een Statenlid stem. Het enige 'kapabele' dat ik van dat Statenlid mag hopen is dat hij op zijn minst een partijgenoot in de Eerste Kamer kiest. De Kieswet heeft echter geregeld dat op het moment dat een dergelijk Statenlid gekozen is, hij zonder last of ruggespraak mag kiezen wie hij wil. Dat is geen ritueel of formaliteit, dat is de wet. En jij, als volksvertegenwoordiger hebt je net als ik aan de wet te houden en als die wet je niet bevalt dan moet je hem veranderen. Daar ben je voor gekozen en nergens anders voor.
Dit soort 'pijnlijke toestanden' voorkom je door samen met je collega's van andere partijen (waar zich de afgelopen tijd dezelfde taferelen hebben afgespeeld) voorstellen te doen om die Kieswet aan te passen en daar heb je geen partijcongres voor nodig..
PS Overigens het meest belachelijke dat ik van Meulenbelt over deze zaak gelezen heb, is het 'democratische gehalte' argument van de partijleden die door middel van de afdelingsvoorzitter worden vertegenwoordigd in de partijraad versus het 'ondemocratische gehalte' argument van de kiezers die worden vertegenwoordigd door de Provinciale Statenleden.
Ofwel, in de wereld van de SP gelden getrapte verkiezingen alleen als het de partij uitkomt.
Noot 1: Ook mijn voormalige werkgever Ali L. heeft even met het plan gespeeld om zijn conflict met de SP uit te vechten bij de partijraad. Ik heb indertijd nog een heel draaiboekje gemaakt, uitgaande van de statuten. Hij heeft het uiteindelijk niet gedaan, in het besef dat hij volkomen kansloos was. Yildirim toont zijn gelijk met terugwerkende kracht aan.
Noot 2: Ook mijn voormalige werkgever Ali L. heeft met het plan gespeeld om een Democratische SP op te richten. Ik heb indertijd nog een heel plannetje geschreven, uitgaande van de Kieswet. Hij heeft het uiteindelijk niet gedaan, in het besef dat hij geen schijn van kans had. Ook hij dacht dat er een brede stroming binnen de SP was, die problemen ondervond met het centralistische manier waarop de partij georganiseerd was. Ook hij dacht dat er een brede stroming was die zich stoorde aan het "Wildersgedrag". Die brede stroming is er niet. De overgrote meerderheid van de achterban van de SP is volkomen tevreden met haar partij en ze zijn het volkomen eens met het monoculturele gedrag van haar vertegenwoordigers. Yildirim's initiatief heeft geen enkele kans.
Er is ruzie binnen de SP, het is een hetze, de SP in Zwolle vindt het 'een democratisch verworven recht van Statenleden om voorkeurstemmen uit te brengen' en Düzgün Yildirim zelf?
Het Eerste Kamerlidmaatschap is een geweldige uitdaging...
Ondertussen op een andere planeet pleit SP-senator Tiny Kox voor vrije verkiezingen in de Senaat.
Door vrije verkiezingen, krijgen ook kleinere fracties met kwalitatief goede kandidaten een kans op een dergelijke post.
Anders gezegd, Kox is van mening dat Eerste Kamerleden mogen kiezen wie ze willen als voorzitter, ongeacht de politieke kleur en hij is tegelijkertijd van mening dat Statenleden moet stemmen op een vooraf vastgestelde partij lijst.
Knap, hè
PS Kox? Was dat niet die man die eigenlijk in de Tweede Kamer had moeten zitten? Ja, die Kox!
Als trouwe lezer van dit weblog zal het u niet verbazen dat ik een zwak heb voor SP volksvertegenwoordigers, die tegen de wens van hun partijbestuur in, hun eigen afwegingen maken.
Maar een GroepYildirim in de Eerste Kamer zie ik er voorlopig niet komen, al komen sommige uitspraken me erg bekend voor.
„Zo’n handtekening heb ik nooit gezet.”
Secretaris Hans van Heijningen van het SP-bestuur erkent dat er sprake was van een ,,regiefout''.
Da's nou toch kras.
Dit commentaar is wel geplaatst bij Harry van Bommel en niet bij Trouw.
Wat een leugenachtige kl*te krant is het toch (:-)

Drie dagen geleden was er bij de SP nog aandacht De wereldwijde dag van de Persvrijheid, vandaag word Trouw beticht van leugens. Blijkbaar is bij de SP persvrijheid alleen interessant als het zo uitkomt.
Persvrijheid betekent echter ook dat de het de pers vrijstaat een zekere duiding van het nieuws te geven. In dit geval is de duiding nogal voor de hand liggend. Marijnissen heeft onlangs al de plank misgeslagen met het 'dubbele paspoort' verhaal door impliciet te stellen dat hij het beter vind dat bewindslieden één paspoort hebben. Daarbij schaarde hij zich achter Rutte en Wilders. Dat hij daarbij stelde dat het een keuze moest zijn van de betrokkenen deed helemaal niet ter zake, dat vond Rutte immers ook.
De pers besteedde veel aandacht aan dit 'verbond' tussen Wilders en Marijnissen en terecht. Als uiterst links en rechts elkaar zo impliciet raken, dan is er namelijk wat aan de hand. Dat vond ook socioloog Gabriël van der Brink een tijdje geleden in Buitenhof. Marijnissen werd in een uitzending geconfronteerd met de volgende stelling van van der Brink (lees ook de toelichting):
Er gebeurt momenteel iets wat we eerder in de geschiedenis gezien hebben. In reactie op een periode van liberale dynamiek gaat de voorkeur van de bevolking naar meer radicale vormen van socialisme (Marijnissen) en nationalisme (Wilders) uit. Uit hun combinatie zou een vorm van nationaal socialisme kunnen ontstaan. Dat te voorkomen zou wel eens de voornaamste opgave van de huidige regering kunnen zijn.
Marijnissen reageerde als door een adder gebeten, terwijl van der Brink wel degelijk een punt had. Van der Brink ging namelijk uit van de zg. 'hoefijzer theorie', de theorie dat links en rechts niet altijd een tegenstelling is, met de beide polen zo ver mogelijk van elkaar verwijderd, maar soms de vorm heeft van een hoefijzer, waar uiterst rechts en uiterst links elkaar weer naderen. Marijnissen wierp dat natuurlijk 'verre van zich' en schoof de schuld allemaal naar de 'zittende partijen', de huidige en vorige kabinetten, het establishment etc...... Hij had er beter aan gedaan om in deze discussie te wijzen naar sommige overeenkomsten of gelijk opgaande belangen van uiterst links en rechts die er wel degelijk zijn, zoals bleek uit de de ' dubbele paspoort' affaire en nu weer blijkt uit het pact 'Wilders/van Bommel'. Immers, je maakt jezelf volslagen belachelijk als je enerzijds hetzelfde politieke standpunt uitdraagt als je natuurlijke tegenpolen en anderzijds afstand neemt van die tegenpolen.
De pers borduurt natuurlijk voort op dit 'hoefijzer', die vrijheid heeft ze, en ze zal ieder bericht daarnaar blijven duiden, zolang de SP het blijft ontkennen of het afdoet als stemmingmakerij of leugens. Pas als de SP over zijn eigen dogma's heen durft te kijken en deze duidingsvrijheid van de pers accepteert als onderdeel van een normaal functionerende democratie, kan de partij weer met recht oproepen tot persvrijheid. Tot die tijd moeten ze daar maar even hun mond over houden.
Op mijn Haagse Weblog is te lezen dat de Haagse SP gemeenteraadsfractie voorlopig geen subsidie krijgt voor fractieondersteuning. David Rietveld was zo vriendelijk om het volledige krantebericht van het AD/HC on-line te zetten, waarin het te lezen valt dat fractievoorzitter Gyömörei 'diep door het stof gaat'.
"Stom. Echt gewoon stom. En onnodig. Als er iemand schuldig is dan ben ik het." Verderop valt te lezen dat de publiciteit over deze subsidiestop bij de fractievoorzitter voor een gekwetst ego heeft gezorgd en dat ze een telefoontje verwacht van het partij bureau dat dit soort negatieve publiciteit niet op prijs word gesteld. Nogal, vreemd, die laatste zin, immers er staat ook duidelijk te lezen dat het o.m. aan de hectische situatie op het partijbureau heeft gelegen dat de verantwoording niet op tijd is ingediend bij de gemeente Den Haag.
Opvallend in dit bericht is verder deze alinea: "De SP gaat proberen een herhaling te voorkomen. De Haagse afdeling gaat een stichting oprichten die de administratie op zich neemt."
Als ex-voorzitter van de Haagse afdeling wil ik even kwijt dat dit of een flagrante leugen is of een stupide vorm van onwetendheid. Een dergelijke stichting bestaat al sinds 1976 en heet voluit : Stichting Ondersteuning SP Fractie Den Haag(Bron: Kamer van koophandel, Den Haag) Ene Daan Monjé is er nog bestuurslid van geweest. En Jan Marijnissen. En Gyömörei's voorgangster Helga Hijmans. En ik, zei de gek.
Gyömörei zelf staat al sinds 1 juli 2003 ingeschreven als bestuurslid bij deze Stichting. Blijkbaar leidt een 'gekwetst ego' tegenwoordig ook tot een 'beschadigd geheugen'.
In om en bij de Haagse SPgemeenteraadsfractie viel afgelopen vrijdag bij de opening van de geveltheater expositie te vernemen dat er niet een verwachting is dat een oud Haags SPafdelingsvoorzitter morgenavond bij de kennismakingsavond gaat kijken omdat men al wederzijds met elkaar kennis had gemaakt en het blijkbaar voor de oud Haags SPafdelingsvoorzitter niet allemaal erg bevallen was en mogelijk nog niet bevallen is maar dat men zeer content is dat hij in om en bij de Haagse HaagseStadspartijgemeenteraadsfractie een rol en draai als penningbeheerder heeft kunnen vinden, ook kwam wel een beetje naar voren dat men het een beetje aan het missen is dat de oud Haags SPafdelingsvoorzitter middels of buiten zijn digitale snelweg niets meer aan goed of slecht SPnieuws doet maar dat zoiets mogelijk er mee te maken kan hebben dat dan in de nieuwe Haagsche Courant komt te staan van dat Haags Stadspartijbestuurder heeft kritiek op lokaal of buitenlokaalSP waarbij men daar volgens enkele HaagseStadspartijbestuursleden niet op zit ter wachten omdat, naar men zegt, men in het huidige HaagseStadspartijbestuur er niet op zit te wachten om door een ander HaagseStadspartijbestuurder in het nieuws te komen.
In onnavolgbaar proza laat Michel Dufresne, ex-raadslid voor Leefbaar Den Haag, nog steeds dagelijks zijn licht schijnen over de Haags lokale politiek.
Speciaal voor hem even wat kattebelletjes over de SP van de "oud Haags SP afdelingsvoorzitter en tegenwoordig penningbeheerder van de Haagse Stadspartij"....
* Het Haagsche SP Tweede Kamerlid Krista van Velzen Blogt. Opvallend is de onderstaande zinsnede uit de Spelregels van deze weblog.
De webmaster behoudt zich altijd het recht voor om een reactie dan wel te wijzigen of te verwijderen. Racistische of anderszins strafbare uitspraken worden zonder meer verwijderd. Hetzelfde geldt voor commerciële boodschappen, reacties over het beheer van het weblog en reacties met feitelijk onjuiste weergave van SP-standpunten.
Kortom, als u de SP standpunten onjuist weergeeft word U verwijderd. De enige waarheid ligt bij de partij....
* Ook een leuke. Het Haagse raadslid Tymen Colijn stelt vragen over "dubbele petten". Zelf is hij behalve volksvertegenwoordiger ook voorzitter van zijn afdeling, waarmee hij de term 'zonder last of ruggespraak' een hele eigen wending geeft. ( Over deze verwevenheid van functies schreef ik in oktober 2004 al twee blogjes, Rituelen van de Haagse SP en Rituelen van de Haagse SP II)
* Tot slot. De gehele deelraadsfractie Zuider-Amstel van de SP Amsterdam is geschorst dan wel op non-actief gesteld. Het commentaar van de afdelingsvoorzitter is een doordenkertje.
„We hebben ze niet gevraagd hun zetel op te geven. We gaan eerst praten als bestuur hoe we uit deze impasse kunnen komen. Een oplossing zou kunnen zijn dat we vragen hun zetels in te leveren.”
Is er ook Goed Nieuws te melden van de SP ? Jazeker, volgens de zeer '' zeer actuele weblog " van de Haagse SP komt ook daar de verkiezingscampagne op stoom...

Hij noemde zich de enige 'betaalde actievoerder' van Nederland en kreeg zowaar een vijver naar zich vernoemd. Bij de SP werd hij een beetje het boegbeeld van het milieuactivisme in de partij. Als milieudetective streed Voss tegen milieuschandalen zoals de Stort van Troost in de Biesbosch waar Shell stelselmatig chemisch afval liet dumpen, tegen misstanden bij vetsmelterijen, tegen misstanden in de C2-deponie van de AVR, de chloortrein van Akzo en tal van andere schandalen. Verder mobiliseerde hij het verzet tegen boringen in Waddenzee en Biesbosch en streed hij actief tegen de vossenjacht.
Sinds kort is hij overgestapt naar Wakker Dier en is hij regelmatig te horen op Veggie Dog radiospots. Ook staat hij op de kandidatenlijst voor de Partij voor de Dieren.De reden van zijn overstap blijft onduidelijk, maar wie dit artikel leest, loopt tegen twee opmerkelijke alinea's aan.
Over de achtergronden van zijn vertrek mag hij op straffe van een dwangsom niets tegen de buitenwereld zeggen. (?)
Ook op het eind van het gesprek wil Voss niet ingaan op zijn vertrek bij de SP. ‘Wel heb ik in het verleden vanuit de partij kritiek gehad op mijn dierenactivisme. Dat kreeg teveel de nadruk, vonden ze. Misschien hadden ze wel gelijk’, zucht hij. Het voor de hand liggende ‘maar niet heus’, hoor je hem niet zeggen.
Symbolen in de politiek veranderen, zegt Jan Marijnissen, vandaag in NRC Next. "Over sommige heilige huisjes zijn we anders gaan denken."
Ik zeg er verder niks over, voor je het weet heb ik een dwangsom aan mijn broek.

Het zal u volstrekt ontgaan zijn of wellicht zelfs worst zijn, maar de afgelopen week is het Zoetermeerse SP raadslid Martin van den Ouden opgestapt. Het meest opmerkelijke van dit bericht vond ik de onderstaande alinea:
“Zaterdag was er een bijeenkomst in de wijk Palenstein van de SP. Daar werd alles in kaart gebracht door de lokale fractie voor de aanpak van de landelijke verkiezingen in november. Precies die activiteiten waar wij ons helemaal niet mee moeten bezighouden”, stelt Van den Ouden. “Laat Marijnissen zelf zijn campagne doen. Wij moeten ook onze eigen boontjes doppen”.
Politieke zelfmoord heet dat. Van den Ouden uit ook flink wat kritiek op zijn lokale fractievoorzitter.
“Helaas mis ik het ‘wij’ gevoel binnen de fractie. Daniël (Westhoek, red.) is een aardige jongen, maar veel te veel in zichzelf gekeerd. Hij profileert zich alleen maar als bekende Zoetermeerder. Intussen worden de wachtlijsten bij de voedselbanken in Zoetermeer steeds langer. Voor die mensen moeten we iets doen”,
Geheel in de Maoistische traditie zwijgt de Zoetermeerse SP in alle talen, maar heeft de partij inmiddels wel Van den Ouden van de fractiepagina en de bestuurspagina (SP volksvertegenwoordigers zitten bijna ook standaard in het bestuur van hun partij, helemaal in de geest van hun partijleider) verwijderd.
Daniël Westhoek reageert nog wel op zijn weblog.
In een eerder deze week gepubliceerd artikel in de media staat dat ik nog studeer. Bij deze wil ik mededelen dat ik al sinds begin juni 2006 niet meer studerende ben. Ik werk sinds die tijd full-time voor mezelf. Dus de suggestie dat ik geen tijd zou hebben voor de gemeentepolitiek is dus volledig onjuist. Als eigen baas kan ik mijn eigen werktijden inplannen. Ik heb dus wel degelijk voldoende tijd.
Voor de goede orde. Ik steek zo’n 30 tot 40 uur per week in de SP. Ik denk niet dat veel gemeenteraadsleden dat ook kunnen zeggen!
Hierbij hoop ik het ontstane misverstand recht te hebben gezet. Ik hoop wel dat de media voortaan iets beter op onderzoek gaan voordat ze zaken publiceren.
Nou, vooruit dan maar. Wat staat er op de persoonlijke pagina van Daniël?
De 21 jaar oude fractievoorzitter studeert Politicologie en Geschiedenis.
Tja...

Het zou me eigenlijk niet eens meer moeten verbazen, maar het doet 't toch telkens weer.
Eén van de (vele) redenen dat ik me ooit aansloot bij de SP, was gelegen in de afkeer die ik voelde in de koers die Groen Links eind jaren negentig voer. Een koers die o.m. uitmondde in parlementaire steun aan de bombardementen van de NAVO op Servië en aanvankelijk ook voor de luchtaanvallen van de Verenigde Staten op Afghanistan in 2001. Een koers die duidelijk gericht was op regeringsdeelname alleen maar om de blinde ambitie van Paul Rösenmöller te bevredigen.
De SP had een ander verhaal. In haar beginselprogramma Heel de Mens vastgesteld door het SP congres van1999, waar ik nog als deelnemer bij aanwezig was, zeiden ze het zo:
Het Nederlandse buitenlandse beleid moet gericht zijn op samenwerking tot wederzijds voordeel en op bescherming en versterking van de mensenrechten. Ons land moet zich verzetten tegen politieke, economische en militaire overheersing en uitbuiting van het ene land of alliantie door het andere. De taken van ons leger dienen te worden beperkt tot de verdediging van het grondgebied en hulp bij het handhaven van de vrede. Lidmaatschap van de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie is daarvoor niet nodig. De NAVO dient zo snel mogelijk te worden opgeheven. Nederland doet er goed aan het voorbeeld te geven en uit de NAVO te stappen.
Let wel, een beginselprogramma, geen verkiezingsprogramma.
Ook het voorafgaande congresstuk liet niets aan duidelijk te wensen over:
Uit de NAVO
Nederland koos in de oorlogen in Afghanistan en Irak de kant van de Amerikanen en de Britten, hoewel een groot deel van de bevolking een andere positie innam. De SP onwikkelde zich tot de meest consequente vertolker van de kritische houding van de oorlogstegenstanders.Daarbij bleven we het standpunt uitdragen dat uittreding uit de NAVO het beste internationale signaal is.Dat we ons daarmee van huidige bondgenoten zouden isoleren is onzin. Zweden, Oostenrijk, Ierland en Zwitserland tonen aan dat het heel wel mogelijk is om internationaal verantwoordelijkheid te dragen zonder onderdeel te vormen van de NAVO en zonder medeplichtig te worden aaan oorlogen die worden gevoerd buiten het internationale recht. Deze landen laten zien dat het heel goed mogelijk is om als militair soevereine naties een bijdrage te leveren aan VN-operaties.
Natuurlijk, acceptatie van het politieke feit dat Nederland nu éénmaal lid is van de NAVO hoeft niet betekenen dat het nu gedaan is met de consequent-kritische anti-oorlogshouding van de SP. Maar een partij die zo duidelijk in zijn beginselprogramma laat weten dat de NAVO opgeheven moet worden, maakt zichzelf volkomen ongeloofwaardig door daar in haar verkiezingsprogramma van af te stappen. Daarbij geeft het voeding aan de gedachte dat de SP een koers vaart die moet leidden tot regeringsdeelname en dat een dergelijke deelname wel wat offers mag kosten.
Blinde ambitie van politieke leiders van kleine linkse partijen lijkt besmettelijk.

De beautyperikelen van Agnes Kant
‘Beau Monde verovert het Binnenhof!’ schreeuwt de kop op de cover. We zien een zwaar opgemaakte Verdonk (VVD) met achter haar Leco van Zadelhoff. Wanneer we de cover uitklappen, zien we de andere politica’s die een make over kregen: Karla Peijs (CDA), Agnes Kant (SP), Medy van der Laan (D66) en Khadija Arib (PvdA). Inderdaad, allemaal vrouwen. Alleen Femke Halsema (GroenLinks) weigerde – en groot gelijk heeft ze. Beau Monde pretendeert een glossy te zijn, maar is in werkelijkheid een reclamevod dat bestaat uit twee nietjes en 108 pagina’s gesponsorde glamourrommel.
Agnes Kant, de first lady van de SP, weet dat ook. Toch offerde zij een hele werkdag in de Tweede Kamer op om zich door Leco een make over te laten aanmeten. Waarom? Ach, wie twee jaar terug de ontluisterende documentaire ‘De Tweede Kamer’ heeft gezien, kijkt nergens meer van op. Agnes komt vier keer in beeld. Een keer om na een mislukt debat door Jan Marijnissen stijf te worden gescholden en drie keer om uitgebreid haar lippen te stiften.
Het verslag in Beau Monde lijkt daarop een vervolg. “Mijn bezoekjes aan de kapper plan ik altijd zorgvuldig,” laat Agnes weten, terwijl Leco de lokken van haar pony wat uit het gezicht borstelt, voor een fris effect.
De topvisagist legt uit dat hij Agnes graag wat meer make-up wil geven, om haar vrouwelijkheid extra te benadrukken. Ook is hij helemaal wild van haar waanzinnig mooie dikke haar, dat gewoon geverfd móét worden met Majirel no. 5.1 van L’Oréal Professionnel. En daarna nog een après-coloring Vitamino Color, ook van L’Oréal Professionnel. Dat is een nieuwe verzorgingslijn die net op de markt is gebracht. Het is maar dat u het weet: L’Oréal Professionnel. Leco herhaalt: L’Oréal Professionnel. Moeilijk te onthouden? Maakt niet uit: L’Oréal Professionnel. Trouwens, de andere politica’s krijgen deze nieuwe verzorgingslijn van L’Oréal ook in hun haar gesmeerd. En voor de meer visueel ingestelde lezer worden de producten van de grootste cosmeticaproducent ter wereld ook even op de foto gezet.
Dat politieke dames van stand zich kamerbreed voor een commercieel cosmeticakarretje laten spannen, stemt tot nadenken. Nog opmerkelijker is dat Agnes Kant zich hiervoor leent. Voert de SP niet sinds twee jaar actie tegen L’Oréal omdat dit bedrijf haar nieuwe cosmeticaproducten test op proefdieren en zich uitdrukkelijk het recht voor houdt dit te blijven doen?
Maar ach, laten we het ook eens van de meer pragmatische kant bekijken. Je bent een vrouw die toevallig Agnes Kant heet en daar zit je dan in die kappersstoel. Verkeersminister Karla Peijs is net onder handen genomen en nu ben jij aan de beurt. Leco zoemt om je heen, roept verrukt “wat een figúúrtje heeft dit Kamerlid!” en terwijl hij kreunend een tube L’Oréal boven je hoofd uitknijpt, denk jij: ach, als elke dag honderden dieren in het verkeer worden doodgereden, dan kan die tube L’Oréal-dertig-hamsters-de-pijp-uit-maar-ik-geen-huiduitslag er ook nog wel bij.
En zo is het maar net. Goed gedaan, Agnes. Een beetje pragmatisch denken, daaraan herkennen wij de moderne politicus. Wat mij betreft is de SP helemaal klaar voor regeringsdeelname.
Bron: Geen Stijl
Wil je zien wat Leco met Rita heeft gedaan, klik dan hier. Op de website van het Ministerie van Justitie, inderdaad, moet kunnen, toch?
In tegenstelling tot Den Haag en veel andere steden waar de SP tot de oppositie 'veroordeeld' is, komt de partij in Leiden wel in het college.
En dat is niet zonder slag of stoot gegaan. Zo is hier te lezen dat het met hangen en wurgen ging, meldde RTV West dat de ledenvergadering met 32 tegen 16 stemmen zich uitgesproken heeft voor deelname en is vervolgens al weer één SP raadslid opgestapt uit onvrede met die college deelname.
Op de website van de Leidse SP kun je overigens zelf uitrekenen waar die meerderheid van 16 stemmen vandaan kwam. Zes fractieleden, zes bestuursleden, twee wethouders, dan heb je al veertien stemmen en die kunnen natuurlijk met zijn allen nog wel twee stemmetjes er bij regelen
Conclusie, de Leidsche SP is hopeloos verdeeld en gaat een zware tijd tegemoet. Veroordeeld tot het college zal ik maar zeggen.
En bij Groen Links zit het ook nog niet helemaal snor....
In overeenstemming met de buitentemperatuur wekt de 'linkse lente' nog maar weinig warme gevoelens bij menig SP'er. Een maand na de gemeenteraadsverkiezingen is de euforie over de zetelwinst al aardig getemperd nu de SP in veel gevallen veroordeeld is tot een positie die de partij maar al te vertrouwd is: die van de oppositie. In 39gemeenten kon na de uitslag van 7maart een links meerderheidscollege (PvdA met SP en/of GroenLinks) worden gevormd, in slechts zeven gaat dat daadwerkelijk gebeuren. Dat beeld kan nog een beetje veranderen, in veel gemeenten moet het nieuwe college van B en W nog worden geïnstalleerd. Maar duidelijk is dat er op lokaal niveau onoverbrugbare verschillen bestaan tussen de verkiezingswinnaars PvdA en SP. 'We zijn vooral erg teleurgesteld hoe het in de grote steden met de coalitiebesprekingen is gelopen', zegt Hans van Heijningen, algemeen secretaris van de SP. Van de vier grote gemeenten is de SP alleen nog kansrijk in Rotterdam. 'Zo zie je maar dat de lokale politiek zijn eigen raison heeft', oordeelt Jan-Jaap van den Berg van het Centrum voor Lokaal Bestuur van de PvdA. Vrij naar de verkiezingsleus van de SP moest een beter Nederland beginnen in de gemeenten. Geen partij die na 7maart zo aandrong op de vorming van linkse meerderheidscolleges als de SP. Na de verkiezingen van 2002 was zo'n blok met PvdA en/of SP en GroenLinks in negen gemeenten mogelijk, het kwam er in drie (Nijmegen, Pekela en Menterwolde). Hierbij hebben zich nu Amsterdam, Reiderland, Wijk bij Duurstede en (waarschijnlijk) Groningen gevoegd. In de meeste van de 39gemeenten waar een louter links college mogelijk was, komt naast de PvdA GroenLinks wél en de SP niet in het gemeentebestuur. De verklaring is dat de SP zich weinig buigzaam toonde, ridicule eisen stelde dan wel bestuursverantwoordelijkheid niet aandurfde, zeggen woordvoerders van PvdA en GroenLinks. SP-secretaris Hans van Heijningen ziet dat anders: 'Wij zijn natuurlijk geen traditionele bestuurderspartij. Als je met elkaar om de tafel gaat zitten wordt gekeken naar ervaring en of je vertrouwen in elkaar hebt. Maar wij hebben niet die gretigheid om op het pluche te belanden die je bij andere partijen ziet.' Wat Van Heijningen ergert, is dat collega-verkiezingswinnaar PvdA zich soms arrogant opstelde. 'In Amsterdam bijvoorbeeld zijn we er uit geknikkerd voordat we ook maar serieus konden meepraten. Ik snap best dat voor de PvdA-leiding samenwerking met SP en GroenLinks maar één van de opties is, maar onderzoek zo'n optie dan ook serieus.' Dat het de SP (ging van 170 naar 342 raadszetels) aan kader met bestuurlijke kwaliteiten ontbreekt, gaat er bij Van Heijningen niet in. 'Wat ledental betreft zijn we de derde partij van het land. Ik heb eind vorig jaar een rondgang gemaakt om te kijken wie er geschikt zijn om te besturen. We hebben voldoende kwaliteit. Uit een recente enquête blijkt dat het opleidingsniveau van onze leden in vergelijking met vroeger flink omhoog is gegaan. En ook rijke mensen kunnen linkse opvattingen hebben.' GroenLinks, dat in veel gemeenten amper of niet won, gaat meer wethouders leveren dan ooit. 'We hadden er ongeveer zeventig, dat worden er nu wel zeker negentig', voorspelt campagnemanager Jaap de Bruijn. 'De PvdA ziet ons als een betrouwbare partner. Heel vaak in combinatie met het CDA. Wij hebben van onze afdelingen vaak te horen gekregen dat de SP gewoon niet mee wil besturen of het niet aandurft. Dat is geen verwijt, dat kan best een strategische keuze zijn.' Zowel bij de PvdA als GroenLinks hebben veel lokale onderhandelaars de indruk dat SP-leider Jan Marijnissen bijna persoonlijk de opstelling van de SP'ers bepaalde. 'Dat onzin-verwijt heb ik wel vaker gehoord. Daar is niks van waar', zegt SP-secretaris Van Heijningen. Jaap de Bruijn persisteert: 'Kijk eens naar Haarlem. Daar rolt de combinatie PvdA VVD én SP uit de bus. Ik weet wel zeker dat 'Oss' (woonplaats van Marijnissen) persoonlijk toestemming heeft gegeven voor dit experiment.' In nog drie andere gemeenten krijgt de SP overigens een plek in een niet geheel links college. Jan-Jaap van den Berg van de PvdA: 'Laten we het er op houden dat we ook in deze periode weer eens zien dat rode samenwerking per definitie lastig is. En dat je bijvoorbeeld ook kunt concluderen dat lokale CDA'ers voor ons vaak hele goede partners zijn gebleken. Die mensen zijn vaak veel linkser dan wat kabinetsleden uitstralen.'
Bron: Volkskrant
Volkomen fout, deze voorspelling , maar het wordt toch een zwaargewicht in Leiden.
24 jaar als arts in het SP Medisch Centrum Zoetermeer, 16 jaar fractievoorzitter en bekend met 'Het geheim van de SP'.

Het zou zo maar kunnen dat SP Kamerlid Fenna Vergeer binnenkort SP wethouder in Leiden is.
Hoe kom ik daar nou weer bij?
* Fenna Vergeer past in het SP wethoudersprofiel. Wat is dat profiel dan? Dertig jaar onvoorwaardelijke SP trouw, minstens 10 jaar ervaring als volksvertegenwoordiger, lokaal geworteld. Vergelijkingen: Van Hooft in Nijmegen, Iding in Oss en Wouters in Schijndel.
* Fenna Vergeer heeft sinds twee dagen een eigen weblog.
* Op dezelfde dag dat de weblog gestart is bezoekt Vergeer de SP in Leiden .
* In Leiden is er op een haar na een links college.
* De SP heeft een zwaargewicht nodig die de Leidse SP ledenvergadering moet overtuigen van de gesloten compromissen .
Het wordt steeds duidelijker dat er binnen de SP een twee richtingen strijd is.
Aan de ene kant de onaantastbare partijleider Marijnissen. die al tijden pleit voor het afschaffen van artikel 23 van de Grondwet en het maatschappelijk onverantwoord vind als er nog meer islamitsche scholen komen en aan de andere kant Eerste kamerlid Anja Meulenbelt die werkbezoeken brengt aan islamitische scholen en aan het einde van haar verslag daarover verzucht: "Ik zou willen dat meer mensen eens werkelijk kennis zouden maken met een school als deze, voor we ons weer in debatten begeven over bijzonder onderwijs in het algemeen en islamitisch onderwijs in het bijzonder."
Beiden hebben inmiddels aanhang.
Zo doet de SP in Rotterdam met Anja mee aan een moskeeëntour en en stelt de SP in Den Haag schriftelijke vragen over de stichting van islamitische basisscholen, waar ze geheel in de Marijnissen-lijn faliekant tegen zijn.
Heel democratisch dat dat tegenwoordig kan in de SP, erg éénduidig is het allemaal niet en daarbij zeer ondoorzichtig voor de kiezer.
Minister Remkes (Binnenlandse Zaken, VVD) vindt het "ongewenst" dat overheden de vergoedingen van SP-politici rechtstreeks in de partijkas storten.
Hij laat nagaan of de regeling moet worden veranderd, die zulke directe betalingen mogelijk maakt. Volgens een woordvoerder van Remkes is de minister het eens met Boele Staal (D66), commissaris van de koningin in Utrecht, die "omwille van de zuiverheid" al sinds november vorig jaar weigert de vergoedingen van de drie SP-Statenleden over te maken naar een rekening van het partijbestuur. De Statenleden weigeren op hun beurt de vergoeding op hun privé-rekening te ontvangen.
Bij de SP is het regel dat geld voor politiek werk naar de partij gaat. De provincie bewaart het geld voor de drie SP'ers nu op een eigen rekening waar het blijft staan totdat er een oplossing is.
Staal ontdekte pas vorig najaar dat de SP-Statenleden hun vergoeding niet zelf krijgen. Volgens hem was sprake van een "onwenselijke betalingsrelatie" tussen provincie en SP. De overeenkomst hiertoe tussen statengriffier, Statenleden en de SP - een 'akte van cessie' - werd ongedaan gemaakt.
Staal vroeg minister Remkes een "principiële uitspraak" over de betalingskwestie. Op 17 januari dit jaar schreef Remkes aan Staal: "Uw opvatting om de financiële relatie tussen provincie en volksvertegenwoordigers zuiver te doen zijn, kan ik volgen en ik onderschrijf dan ook uw voornemen om betalingen rechtstreeks aan de Statenleden te verrichten."
Volgens Marga van Broekhoven, penningmeester van het SP-partijbestuur, is Utrecht de enige provincie die een probleem maakt van de directe overdracht van de vergoedingen aan de partij.
Alle SP-politici (in de Kamer, Provinciale Staten en gemeenteraad) staan het geld voor hun politieke werk af aan de partij, in ruil voor een onkostenvergoeding. Kamers, provincies en gemeenten storten het geld in de partijkas. De SP-politici doen zelf belastingaangifte op basis van het jaaroverzicht van hun inkomen. Het partijbestuur houdt de administratie van de aangiftes bij waardoor de politici niet meer of minder overhouden dan het bedrag dat ze nodig hebben voor hun onkosten. Volgens de SP en het Inter Provinciaal Overleg, de koepelorganisatie van de provincies, wordt de fiscus door deze constructie niet benadeeld.
Bron: NRC
Lees ook Remkes vindt betaling aan SP-partijkas ongewenst
Dat het toch ooit zo ver moet komen dat ik het met een man als Remkes eens zou zijn...
Overigens schreef ik op 19 december 2004 al eens in het stukje Leuker kunnen we het niet maken dat het niet alleen bij deze constructie blijft.
Via de omweg van de afdrachtregeling krijgt de SP ook nog eens een aanzienlijke som binnen door in een volkomen legale aftrekpost te voorzien voor haar volksvertegenwoordigers die zij vervolgens weer moeten afdragen aan de partij.
Kortom, SP volksvertegenwoordigers zijn duurder dan je denkt.....
Het is de vraag echter of Remkes zijn woorden hard maakt. Op 28 februari 2004 kondigde hij al een onderzoek aan.
Nooit meer wat van gehoord.
Naast gesprekken met de PvdA, is er gisteren uitgebreid overleg gevoerd met twee kopstukken van de VVD. Het was voor beide partijen verbazingwekkend om te constateren dat in de programmavergelijkingen er naast veel minpunten, tweemaal zo veel pluspunten waren. Ingrid Gyömörei (fractievoorzitster SP Den Haag) was tevreden over de openheid in de discussie. "Met name de veranderde stellingname over sloop nieuwbouw oogst waardering en biedt mogelijkheden voor een andere toekomst. Er lijkt nu bij de VVD meer ruimte om te kijken naar de optie behoud en renovatie; een verstandige keuze". Aldus Gyömörei.
Ondertussen in Rotterdam .....
"Ik kan geen enkel onderwerp bedenken waarover ik met de SP een gesprek zou kunnen hebben"
Tja, Rotterdam is Den Haag niet, de ene afdeling van een poltieke partij zit anders in elkaar dan de ander, een appel is geen peer, en Jan Marijnissen kan best in een kabinet met Rita Verdonk.
Helderse Socialistische Partij in diepe crisis
DEN HELDER -
De Helderse Socialistische Partij zit in diepe crisis. Nadat donderdagavond aan het licht kwam dat twee gemeenteraadsleden het fractievoorzitterschap opeisen, blijkt inmiddels het afdelingsbestuur te zijn opgestapt. De bestuursleden hebben ook meteen hun lidmaatschap van de SP opgezegd.
Volgens (nu ex-) afdelingssecretaris Marijke Abbenes heeft het bestuur er de brui aangegeven, ' vanwege alle roddel en achterklap'. ,,Er heerste zoveel wantrouwen tegen ons, dat het onwerkbaar werd.'' De website van de afdeling is gisteren uit de lucht gehaald.
De SP werd vorige week voor het eerst in de Helderse gemeenteraad gekozen. Donderdagmiddag stuurde SP-raadslid Loek Wijker een brief naar burgemeester Geke Faber, dat hij de nieuwe voorzitter is van de vier zetels tellende SP-fractie. Maar volgens lijsttrekker Rachel Post is zij vorige week nog tot fractievoorzitter benoemd. Abbenes bevestigt dat, maar stelt dat bestuur en fractie daar dinsdag op terugkwamen, omdat zij Post niet geschikt achtten voor de functie.
Volgens landelijk partijsecretaris van de SP, Hans van Heijningen, is Post echter nog gewoon fractievoorzitter. Hij erkent dat er de afgelopen tien dagen 'veel gedoe' binnen de Helderse afdeling heerst. ,,Het is me een raadsel wat er nu precies aan schort. Feitelijk komt er op neer dat een aantal mensen niet met elkaar door een deur kan. Maar het is een vrij bizar conflict, dat in zijn omvang en uitstraling wel vrij uniek is binnen de SP.''
Zowel Van Heijningen als Abbenes stelt dat de leden van de SP nu maar moeten beslissen hoe het verder moet.
En gewoontegetrouw is de website van de Helderse SP even 'buiten gebruik'......
De revolutie in Nederland is dichterbij dan menigeen denkt. Nog maar vijf jaar en dan zou de rode zon eindelijk kunnen opkomen. Want de Socialistische Partij kan in 2011 de grootste partij van Nederland worden. "Het is een reële mogelijkheid," zegt Nico Koffeman, de campagnestrateeg van de SP. En opiniepeiler Maurice de Hond is dat met hem eens.
Het scenario gaat als volgt. Na de opvallende winst vorige week in de plaatselijke verkiezingen, moeten de socialisten volgend jaar bij de verkiezingen voor de Tweede Kamer kunnen uitkomen op 17 zetels of meer. Als de PvdA vervolgens in 2007 gaat regeren met het CDA, zit de SP op rozen. De SP kan zich vier jaar lang afzetten tegen de 'rechtse' PvdA, waarna in 2011 opnieuw grote winst in het verschiet ligt.
"Het potentieel van de SP is enorm," zegt Maurice de Hond. "De SP is in mijn peiling al de tweede partij als het gaat om mensen die erop stemmen of overwegen erop te stemmen. Dan zijn ze groter dan het CDA of de VVD." Volgens De Hond zijn het vooral kiezers uit de lage inkomensgroepen - ook traditionele CDA-stemmers - die overstappen naar de SP.
De gedachte dat de SP wel eens de grootste partij van Nederland kan worden, is nog wennen. Misschien loopt het ook niet zo'n vaart. Maar in de Tweede Kamer zijn de Socialisten nu al de vierde partij en niemand twijfelt eraan dat ze die positie bij de verkiezingen begin 2007 gaan versterken.
Vanuit het Brabantse plaatsje Oss is de SP al sinds 1972 bezig met een lange mars op het Binnenhof - een mars die was geïnspireerd op de leer van Grote Roerganger Mao Tse Toeng. Mao is dood, zijn idealen ook, maar de SP past een aantal lessen nog altijd met succes toe. Gedisciplineerd, populistisch en planmatig gaat de partij te werk. Links en rechts worden wat kameraden vertrapt, maar de mars gaat door. Mao kan trots zijn.
Bron HP/De Tijd
Lees hier het hele artikel.
De revolutie in Nederland is dichterbij dan menigeen denkt. Nog maar vijf jaar en dan zou de rode zon eindelijk kunnen opkomen. Want de Socialistische Partij kan in 2011 de grootste partij van Nederland worden. "Het is een reële mogelijkheid," zegt Nico Koffeman, de campagnestrateeg van de SP. En opiniepeiler Maurice de Hond is dat met hem eens.
Het scenario gaat als volgt. Na de opvallende winst vorige week in de plaatselijke verkiezingen, moeten de socialisten volgend jaar bij de verkiezingen voor de Tweede Kamer kunnen uitkomen op 17 zetels of meer. Als de PvdA vervolgens in 2007 gaat regeren met het CDA, zit de SP op rozen. De SP kan zich vier jaar lang afzetten tegen de 'rechtse' PvdA, waarna in 2011 opnieuw grote winst in het verschiet ligt.
"Het potentieel van de SP is enorm," zegt Maurice de Hond. "De SP is in mijn peiling al de tweede partij als het gaat om mensen die erop stemmen of overwegen erop te stemmen. Dan zijn ze groter dan het CDA of de VVD." Volgens De Hond zijn het vooral kiezers uit de lage inkomensgroepen - ook traditionele CDA-stemmers - die overstappen naar de SP.
De gedachte dat de SP wel eens de grootste partij van Nederland kan worden, is nog wennen. Misschien loopt het ook niet zo'n vaart. Maar in de Tweede Kamer zijn de Socialisten nu al de vierde partij en niemand twijfelt eraan dat ze die positie bij de verkiezingen begin 2007 gaan versterken.
Vanuit het Brabantse plaatsje Oss is de SP al sinds 1972 bezig met een lange mars op het Binnenhof - een mars die was geïnspireerd op de leer van Grote Roerganger Mao Tse Toeng. Mao is dood, zijn idealen ook, maar de SP past een aantal lessen nog altijd met succes toe. Gedisciplineerd, populistisch en planmatig gaat de partij te werk. Links en rechts worden wat kameraden vertrapt, maar de mars gaat door. Mao kan trots zijn.
Eerste maar eens het belangrijkste nieuws uit dit verhaal. Dat is: Koos van Zomeren heeft weer op de SP gestemd! Voor het eerst in meer dan dertig jaar. "Ik had een enorm wantrouwen tegen de SP," vertelt de auteur. "Maar de partij is echt veranderd. Ze kunnen niet tientallen jaren alleen maar doen alsof."
De terugkeer van Van Zomeren is opmerkelijk. De schrijver was een van de oprichters van de SP en was in de beginjaren een van de drie leden van het 'politburo'. Halverwege de jaren zeventig brak hij radicaal met zijn partij - in die tijd meer een sekte - omdat de stalinistische praktijken waarvoor hij zelf mede verantwoordelijk was, hem opbraken. Later schreef hij er een boek over en journalisten konden bij hem altijd terecht voor een waarschuwend woord. Dat kwam erop neer dat het Maoisme in de haarvaten van de SP zat. De SP was volgens Van Zomeren een partij die loog en bedroog; alles was geoorloofd om de dictatuur van het proletariaat dichterbij te brengen.
Nu is het vertrouwen terug bij Van Zomeren. "Ik vind het prachtig wat ze hebben bereikt. Het geduld, de ernst waarmee ze werken, stap voor stap. En het gezag dat Jan Marijnissen heeft opgebouwd, is geweldig."
Van Zomeren vertelt ook hoe zijn band met de SP is hersteld. De partij hield niet zo lang geleden een reünie in het oude partijgebouw in Nijmegen, waarvoor alle activisten die in de loop der tijd waren afgehaakt, werden uitgenodigd. In de Maoistische tijd was zoiets ondenkbaar geweest, alleen al het idee van een reünie - een weerzien met verraders. Nu was het 'gewoon gezellig
Gewoon gezellig'.
Niet veel later werd Van Zomeren gebeld door de secretaris van partijleider Jan Marijnissen met de vraag of de partijleider eens op de koffie mocht komen. "Ik dacht: dat kan best leuk zijn. En het was ook leuk. In het verleden stoorde het me dat Jan nooit verantwoording heeft willen afleggen voor zijn Maoïsme. Maar ik snap wel dat het partijbelang niet is gediend met het oprakelen van dat verleden."
Voor de SP was de reünie en de daaropvolgende visite niet alleen een kwestie van nostalgie. De verzoening met Van Zomeren past helemaal in de planmatige wijze waarop de SP zijn macht stap voor stap uitbreidt. De grootste criticus van de partij is nu geneutraliseerd. De SP mag hopen dat ze daarmee is bevrijd van de smet van haar communistische verleden. Het zal veel potentiele kiezers geruststellen.
Dat Van Zomeren zolang wantrouwend is gebleven, is niet zo gek. Want het is opvallend hoeveel mensen uit de beginjaren nog steeds sleutelposities binnen de SP bezet. Om de belangrijkste te noemen: Jan Marijnissen zelf natuurlijk, evenals zijn vrouw Mari-Anne, senator Tiny Kox, Tweede-Kamerlid Jan de Wit en zijn vrouw Riet de Wit, Hans van Hooft senior (lijsttrekker en wethouder in Nijmegen), Theo Cornelissen (lijsttrekker in Rotterdam) en Jules Iding (lijsttrekker en wethouder in Oss). "Iets van het oude Maoïsme moet die mensen aankleven. Dat kan niet anders," zegt Van Zomeren. "Dat is bij mij ook zo."
Bijna al deze partijbonzen waren betrokken bij de oprichting van de Socialistiese Partij in 1972, toen nog geschreven met ie. Het doet inmiddels lachwekkend aan, maar het gezelschap had zich destijds in alle serieuzigheid afgesplitst van de op zich al sektarische Kommunistische Eenheidsbeweging Nederland - marxistisch leninistisch, omdat ze de leer van Mao nog nauwgezetter wilde volgen. De SP'ers 'dompelden zich onder in het volk' - wat de partijleden later de bijnaam 'Rode Jehova's' opleverde.
Pas eind jaren zeventig zwoor de SP het Maoisme af, omdat duidelijk was dat de orientatie op China veel mensen afschrok. Het gemak waarmee dat gebeurde, het opportunisme, beschouwt wetenschapper Gerrit Voerman als een constante in de geschiedenis van de SP. Voerman volgt de SP al meer dan twintig jaar op de voet, en zag hoe de partij later met hetzelfde gemak afscheid nam van het marxisme-leninisme en eind jaren negentig ook besloot niet langer alle productiemiddelen te willen socialiseren. De radicaalste standpunten werden zonder veel discussie geofferd om het winnen van meer zieltjes mogelijk te maken.
Nauw verbonden met dat opportunisme is de planmatige manier waarop de SP zijn invloed uitbreidt. Stap voor stap bouwt de partij zijn netwerk op. Vroeger gebeurde dat door SP'ers het land in te sturen. Tiny Kox bouwde zo de afdeling in Tilburg op, en het echtpaar De Wit veroverde Heerlen. Partijleden die lokaal succesvol blijken, mogen het vervolgens landelijk proberen. Dat gold voor Jan Marijnissen zelf, die in 1984 vanuit Oss naar het landelijk bureau verhuisde, en veel later ook voor Harry van Bommel en Agnes Kant, die de SP op de kaart zetten in respectievelijk Amsterdam en Doesburg.
Die planmatige aanpak is bij de SP steeds terug te zien, bijvoorbeeld in de gecontroleerde groei. De partij wil namelijk niet te hard groeien. Daarom mag een SP-afdeling pas mee doen aan de verkiezingen voor de gemeenteraad als ze beschikt over vijftig actieve leden, wat het partijbestuur komt controleren. Ook zijn de kandidaten verplicht een cursus bij de SP te volgen. Op die manier wordt voorkomen dat kameraden worden gekozen die onvoldoende recht in de leer zijn. Bovendien voorkomt de partij met deze gecontroleerde groei dat alle energie in het raadswerk gaat zitten, en de socialisten niet meer zichtbaar zijn bij allerlei acties.
Acties zijn voor de SP belangrijk, om zichtbaar te zijn en nieuwe leden te werven. De partij heeft er inmiddels zo'n 50.000 en is in ledental de derde partij van Nederland, groter dan de VVD. Dat cijfer is niet opgepompt om redenen van propaganda, zo wordt vanuit het Rotterdamse hoofdkwartier van de partij wordt verzekerd. En als het cijfer klopt, is het een reden temeer om te veronderstellen dat de SP nog niet op de grenzen van zijn groei is gestuit.
De planmatige aanpak betekent niet dat de SP geen grote tegenslagen heeft gekend. Met name het veroveren van een zetel in de Tweede Kamer bleek in de jaren tachtig een enorm obstakel. Ondanks regionale successen haalde de SP keer op de keer de kiesdrempel niet, totdat reclameman Nico Koffeman in 1993 bij de SP betrokken raakte. Zijn analyse was, zo vertelt Koffeman, dat de kleine partij beloftes als hogere lonen en lagere huren absoluut niet kon waarmaken en kiezers daarom toch voor de PvdA kozen.
De oplossing was een keiharde anti-PvdA-campagne onder het motto Stem tegen, Stem SP. De partij profileerde zich als protestpartij, en introduceerde de tomaat als symbool. Koffeman vertelt dat hij aanvankelijk weinig enthousiast werd ontvangen door het partijbestuur. "Het was ook wat. Een reclamemaker was al een vies woord, en die komt vertellen dat het helemaal anders moet. Maar het bestuur zag ook wel dat er na twintig jaar iets moest gebeuren."
Het werkte. Bij de verkiezingen van 1994 veroverde de partij twee zetels. "Toen heb ik gezegd: doorpakken," vertelt Koffeman. "Niet denken: we mogen blij zijn met twee zetels." Zo doende ontstond wat binnen de SP 'de wet van Koffeman' heet, de stelling dat de partij om de vier jaar zijn zeteltal kan verdubbelen.
Het leek destijds absurd - ook al omdat GroenLinks het marktsegment links van de PvdA stevig in handen had - maar het is de SP gelukt. In 1998 haalde de partij vijf zetels en bij de verkiezingen van 2002 en 2003 kwam het totaal op negen. Volgens Koffeman, die nog steeds campagnestrateeg is, is volgend jaar opnieuw een verdubbeling mogelijk.
Trouwens, volgens de peilingen in 2003 had de SP toen al zicht op zo'n twintig Kamerzetels. De winst verdampte kort voor de verkiezingen, vooral als gevolg van de tweestrijd die zich ontspon tussen het CDA en de PvdA. De vraag was welke partij als grootste uit de bus zou komen en dus de premier zou mogen leveren. Veel kiezers lieten hun stem daardoor bepalen.
Zowel Nico Koffeman als Maurice de Hond verwacht dat het volgend jaar anders zal lopen, mits de peilingen blijven wijzen op een ruime overwinning voor de PvdA. Als Wouter Bos het wel alleen redt, is er voor SP-sympathisanten geen reden om op het laatste moment alsnog PvdA te stemmen.
Wat nog veel kan uitmaken, is de vorm waarin Jan Marijnissen verkeert. De SP-voorman geldt als een enorme stemmentrekker en een ijzersterke debater, maar de lijsttrekker laat het ook wel eens afweten. Bij de verkiezingen van 2003 was Marijnissen duidelijk minder scherp, verloor hij debatten van Wouter Bos en Jan Peter Balkenende, wat er volgens Koffeman aan heeft bijgedragen dat het verkiezingsresultaat toch tegenviel.
Desondanks staat vrijwel vast dat Jan Marijnissen in 2007 opnieuw de lijst zal aanvoeren, voor de zesde keer. "Zolang hij gemotiveerd is, gaat hij wat mij betreft door," zegt partijsecretaris Hans van Heijningen. "Een andere kandidaat zou van zichzelf moeten verwachten dat hij het beter doet. Dat is nogal een barriere."
Marijnissen zal zich ook niet zonder slag of stoot naar het tweede plan laten schuiven, zo leert de ervaring. Dat deed Marijnissen drie jaar geleden ook niet toen er intern enig protest opstak tegen zijn almachtige positie, en met name het feit dat hij al meer dan tien jaar zowel voorzitter van de partij is als fractieleider, wat bij geen enkele andere politieke partij zelfs maar een week lang het geval zou kunnen zijn.
Het was SP-Statenlid Hans de Boer uit Gelderland die zich in 2003 kandidaat stelde voor het voorzitterschap van zijn partij en zelfs twintig procent van de stemmen wist ter vergaren. Dat zat de zittende voorzitter helemaal niet lekker. Terwijl De Boer het congres toesprak, werd hij vanuit de zaal onderbroken door een boze Marijnissen. Er ontstond commotie. Marijnissen zou De Boer hebben uitgemaakt voor 'klootzak' en hem later ook nog een klap met een paraplu hebben verkocht. De Boer is inmiddels geroyeerd.
Deze geschiedenis bevestigt het beeld van Marijnissen als een leider met dictatoriale trekken. De SP-voorman verwacht honderd procent inzet en discipline, tegenspraak wordt niet erg op prijs gesteld. Menig kameraad blijkt niet bestand tegen dit straffe regime. Tot de slachtoffers behoort Ali Lazrak, die in 2003 voor de SP in de Tweede Kamer werd gekozen maar die al snel uit de fractie stapte.
Veel minder aandacht kreeg het afhaken van Kamerlid Piet de Ruiter, die anderhalf jaar ziek thuis zat voordat hij opstapte. De Ruiter kon niet tegen 'de extreem lange werkweken' bij de SP, van wel 100 tot 120 uur, en als hij dat wilde aankaarten stuitte hij op een muur van wantrouwen. Ook beklaagde hij zich over het botte optreden van Marijnissen.
"Geduld behoort niet tot zijn kernkwaliteiten, zegt Jan altijd zelf. Tact is misschien ook niet zijn grootste kwaliteit," zo reageert partijsecretaris Van Heijningen, die er meteen aan toevoegt dat hij Marijnissen wel heel inspirerend vindt.
Tact was inderdaad niet de eerste associatie bij het zien van de televisiebeelden die enkele jaren geleden opzien baarden, over de manier waarop Marijnissen binnenskamers Agnes Kant de les las. Het bekende Kamerlid uit Doesburg had zich in het parlement druk gemaakt over iets onbenulligs - artsen die kerstbomen cadeau hadden gekregen - en Marijnissen dreef voor het oog van de camera de spot met haar. Helemaal onthutsend was de reactie van Kant na afloop: dit was niets ongewoons, zo gingen ze binnen de partij altijd met elkaar om. De affaire beschadigde daardoor niet alleen Marijnissen maar ook Agnes Kant zelf, die zich een hondse behandeling liet welgevallen alsof het de normaalste zaak van de wereld was.
Inhoeverre de andere vijf SP-Kamerleden vergelijkbare problemen hebben ondervonden met hun Grote Roerganger is onbekend, maar zeker is dat op regionaal niveau nog eens tientallen kameraden zijn vermalen in het socialistische radarwerk. Afgelopen jaren keerden prominente SP'ers in onder meer Leeuwarden, Den Haag, Rotterdam, Amsterdam, Groningen en Alkmaar hun partij de rug toe. In Groesbeek stapte zelfs de complete afdeling uit de SP.
Het is niets nieuws. In het boek Het geheim van Oss - Een geschiedenis van de SP van de hand van Kees Slager spuien diverse oud-partijleden hevige kritiek op Marijnissen. Een van hen, Willem Bouwens: "Jan was heel belangrijk voor de groei, maar hij heeft tegelijkertijd een aantal lijken achtergelaten."
Het voordeel van een beetje dictatuur is wel dat het zo lekker efficiënt werkt. Dat gaan de andere partijen nog merken als de SP straks zijn verkiezingsmachine uitrolt. De SP is in staat een gelikte campagne te voeren, ondersteund door slimme marketing en heel veel actieve leden.
Het verschil met GroenLinks is levensgroot. Waar de SP bij de verkiezingen voor de gemeenteraad een heldere poster en een duidelijke slogan had - een beter Nederland begint hier - had GroenLinks niets. Bij GroenLinks waren de affiche waarop de naam van de partij een tiental keer diagonaal stond afgedrukt, zelfs zo onduidelijk dat sommige afdelingen posters van vier jaar geleden gingen gebruiken.
Zoiets is bij de SP ondenkbaar. Daar wordt over alles nagedacht, en - het moet gezegd - het gebeurt met de nodige creativiteit. Zo voeren de leden tegenwoordig campagne in fluoriscerende hesjes met de tekst 'Hier is de SP'. Het succes van afgelopen week probeert de partij ook meteen te gelde te maken door nieuwe leden te werven via de website www.ikstemsp.nl.
"De SP loopt ver voor op de rest, ook op de PvdA," zegt Koffeman, die geen last heeft van valse bescheidenheid. De campagnestrateeg wijst onder meer op internet, waarvan de SP veel slimmer gebruikt maakt dan de concurrentie. De partij had afgelopen maand bijvoorbeeld veel succes met een zogenoemde viral movie, een grappig filmje dat iedereen op zijn eigen computer kon bekijken. Daarin kwam Jan Marijnissen het SP-programma bezorgen bij de kijker thuis, die vervolgens kon doorklikken naar de site van de plaatselijk SP-afdeling.
Veel van deze slimmigheden worden bedacht in het zogenoemde V-team, dat buiten de bestaande partijstructuur om functioneert. Het is een kleine club mensen - naast Marijnissen, ook Kox, Koffeman, zanger Bob Fosko en oud-journalist Bert Voskuil - die eens in de maand bijeenkomt om te brainstormen over de toekomst van de SP. Hier werd de campagneleus 'een beter Nederland begint hier' bedacht, waarmee de partij vermoedelijk ook de Kamerverkiezingen ingaat.
Formeel gezien kan het partijbestuur voorstellen van het V-team afwijzen. In de praktijk gebeurt dat niet zo snel, want Jan Marijnissen zit zowel in het V-team als in het partijbestuur. Dat is wel zo efficiënt.
Alleen planmatig werken, een flinke dosis opportunisme en een ijzeren disciplime is misschien wel niet genoeg om de SP volgend jaar een klinkende verkiezingsoverwinning te bezorgen. Wat ook nodig is, is geld. Of 'poen' om het oude jargon van de socialisten te gebruiken.
En laat dat nou net het allersterkste punt zijn van de partij. Want in één opzicht is de SP al de grootste: in financieel opzicht. De SP is de rijkste van alle politieke partijen in Nederland.
De basis van die rijkdom is gelegd in de Maoïstische tijd, toen de partij ooit een prachtige drukpers cadeau kreeg van de Chinezen. Het vermogen is vervolgens gestaag toegenomen, dankzij de regel dat gekozen vertegenwoordigers van de SP hun salaris overmaken aan de partij, en vervolgens een veel lagere vergoeding terug krijgen.
De regeling heeft regelmatig tot problemen geleid, onder meer met Ali Lazrak, en zal dat in de toekomst ongetwijfeld blijven doen, want gemeten naar het betaalde uurloon is de SP een slechtere werkgever dan welke multinational dan ook. Toch is het is niet waarschijnlijk dat de SP het principe van lage, gelijkgetrokken salarissen snel zal opgeven. Het is een essentieel onderdeel van het imago dat de SP zijn principes ook toepast.
De regeling is ook een goudmijn gebleken. Alleen al de 176 nieuwe zetels die de SP vorige week in de gemeenteraden veroverde, betekent voor de partij een extra inkomstenbron van circa 2 miljoen euro per jaar. Daar kan de SP bij de landelijke verkiezingen volgend jaar een aardige campagne mee voeren.
Bron: HP/De Tijd
De SP boekte vorige week bij de verkiezingen voor de gemeenteraad een winst van 176 zetels en kwam op een totaal van 333. In werkelijkheid was de winst groter dan uit dit cijfer blijkt - vooral omdat de SP in lang niet alle gemeenten deelnam aan de verkiezingen. In de plaatsen waar de partij wel meedeed, behaalde de SP gemiddeld rond de tien procent van de stemmen.
In grote steden als Apeldoorn, Hengelo, Amstelveen en Ede konden kiezers geen SP stemmen, omdat de partijleiding de plaatselijke afdelingen niet sterk genoeg vindt voor het raadswerk. In steden waar de SP voor het eerste meedeed (Almelo, Wageningen, Hilversum, en Purmerend) moest GroenLinks zetels inleveren of was de zege voor de PvdA minder ruim.
De SP is nu de grootste partij in zeven gemeenten, waaronder Heerlen, Vught en Boxmeer. In tien plaatsen eindigden de Socialisten op de tweede plaats, onder meer in grote provinciesteden als Haarlem, Groningen, Arnhem, Leiden en Nijmegen. In 39 gemeenten maakt de SP kans om deel te nemen aan het plaatselijk bestuur.
Er zijn echter ook grenzen aan de groei. In vier gemeenten moesten de SP een of meer raadszetels inleveren. Opvallend was het verlies in Oss, de bakermat van de partij. Daar bleef de SP wel ruimschoots de grootste.
Bron HP/De Tijd
De SP als BN-partij
Zo'n dertig jaar geleden, toen de SP nog dweepte met het gedachtegoed van Lenin, Stalin en Mao, genoot de partij de steun van slechts een handvol Bekende Nederlanders. De prominentste onder hen was filmmaker en fellow traveller Joris Ivens. Verder herbergde de redactie van Nieuwe Revu destijds nogal wat SP-leden, onder wie voormalig hoofdredacteuren Fons Burger (inmiddels tycoon in Rotterdam) en Derk Sauer (mediamagnaat te Moskou).
Anno 2006 is het aantal BN'ers dat sympathiseert of zelfs lid is van de SP nauwelijks nog te tellen. Een kleine greep: de muzikanten Ellen ten Damme, Bob Fosko, Def P, Thé Lau, Harry Sacksioni, Pierre Courbois, Harry Slinger en Maarten van Roozendaal, AEL-leider Abou Jahjah, de tv-presentatoren Eddy Zoëy en Angela Groothuizen, de schrijvers Harry Mulisch, Mies Bouhuys, Anna Enquist en de onlangs overleden Karel Glastra van Loon, de cabaretiers Nilgün Yerli, Javier Guzman, Marcellino Bogers en Marcel Verreck, priester-dichter Huub Oosterhuis, columnist en tv-persoonlijkheid Jan Mulder, oud-discjockey Adam Curry, tv-presentator en -producent Harry de Winter, politiek tekenaar Len Munnik en de acteurs Peer Mascini, Maarten Spanjer, Georgina Verbaan, Carry Tefsen, Cas Janssen en Kitty Courbois.
Bron HP/De Tijd
Opvallend. Hoewel de SP op haar eigen website geen letter wijdt aan allerlei interne besluitvorming, doet Anja Meulenbelt gewoon verslag van een partijraad
Leuk inkijkje.
Een compleet fotoverslag van alle partijkopstukken(waarvan sommige al meer dan twintig jaar aan de touwtjes trekken) en een braaf luisterende groep afdelingsvoorzitters(type uitstervende vakbondsmannen).
Hoe naïef Meulenbelt is, blijkt uit het volgende citaat:
Hans van Heijningen, de partijsecretaris die voor het eerst in die functie de verkiezingen inging: meeregeren is geen doel op zich. Voor sommige afdelingen is het belangrijker om ervaring op te doen in de raad dan om meteen de winst te willen innen en in het college te gaan zitten. Maar daar zijn ook uitzonderingen op mogelijk: als een afdeling als Vught in een keer 22,9 procent van de stemmen krijgt, dan heb je gene tijd om te oefenen, dan moet je misschien maar meteen in het diepe.
Alle afdelingen die hebben meegedaan hebben van te voren een traject doorgemaakt van bijscholing, ze zijn gescreend of ze het wel aankonden, of er genoeg kader aanwezig was. Nu zijn ze zelfstandig, en gaan ook zelfstandig de onderhandelingen in over de collegevorming. De SP is gteen centralistische club, maar van onderaf opgebouwd. Dat betekent dat de afdelingen zelf het beste weten met wie ze coalities willen vormen, en dat kan locaal erg verschillen. Er zijn zelfs plaatselijk goede samenwerkingen geweest met de VVD.
In de wetenschap dat het landelijke partijbestuur van de SP bepaalt welke afdelingen er aan de gemeenteraadsverkiezingen meedoen, dat de verkiezingsprogramma's èn de kandidatenlijsten langs het hoofdbestuur gaan, dat je van Jan M op je donder krijgt als je niet genoeg de wijken ingaat, dat een nieuwe huisstijl vrolijk door de strotten van de "van onderaf opgebouwde "afdelingen wordt geduwd, lijkt het me voor de hand liggen dat het partijbestuur èn de poltieke kopstukken ook een flinke vinger in de pap zullen hebben bij de vorming van college's.
Of zou de beoogde SP wethouder voor Amsterdam, Harry van Bommel, het allemaal overlaten aan de Amsterdamse SP leden?


Ondertussen in Rotterdam.
Terwijl Jan Marijnissen Crooswijk aandeed, ging ik naar het hoofdkwartier van de SP aan de Vijverberglaan waar vrijwilligers de inlegvellen in het Turks en Arabisch (!?) in de folders zaten te plakken. Ineke Palm was druk bezig om de stapels in dozen te verpakken, op te letten in welke dozen de Arabische en in welke de Turkse zaten, de SP hesjes te distribueren, de lijst met namen na te gaan en iedereen nog even te bellen waar ze zijn moesten. Vrijdag, dus de dag om na het middaggebed met folders bij de moskeeen van Rotterdam te staan.
Tien moskeeen, zes Turks, vier Marokkaans. Ik werd ingedeeld bij de Otmaan moskee, een kleine. Met Ineke en met Sidi Boutabi, die nummer 12 staat op de lijst. Sidi ging zelf ook nog even bidden. Toen kwam de stroom mannen naar buiten en ernaast een kleine groep vrouwen. Ik ben altijd een beetje verlegen als ik mensen folders moet aanbieden, maar ik keek de kunst af bij Ineke die meteen maar vrolijk riep kies SP, hou de Leefbaren uit het stadhuis. Ik was wat voorzichtiger. U gaat toch wel stemmen, vroeg ik. Ja hoor, zeiden de meesten. We moeten. De SP is de partij van Jan Marijnissen? Goede man, zei een van de mensen.
Snapt u het nog? In de ene stad pleitten voor het 'aanspreekbaar zijn" in het Nederlands, in de andere Turks/Arabische foldertjes verspreiden.
Wat ik nu wel snap. Het stemadvies van AEL-voorman Dyab Abu Jahjah. Ben je moslim in Rotterdam stem dan SP, ben je moslim in Den Haag, stem dan Islam-Democraten.
PS I
Ook grappig. Deze aankondiging .
Jan Marijnissen die op één dag het linkse college in Nijmegen de hemel in gaat prijzen en tegelijkertijd een actie steunt tegen het gebrek aan betaalbare (studenten-)huisvesting in die stad.
Lijkt me dat toch een actie tegen datzelfde college.....
PS II
Nog ééntje dan. Marijnissen: woningsloop bij woningnood is schandalig . Helemaal mee eens. Jammer dat de Haagse SP er anders over dacht. Zij stemden in met een grootschalige sloop in de Haagse wijken Spoorwijk en Transvaal.
Bent u SP'er maar lukt het u maar niet met de standpunten van uw partij eens te zijn? Geen nood, want de SP Groningen geeft op haar website de correcte antwoorden op de StemWijzer van het IPP.
De SP Groningen vindt dat 'simpele ja en nee' antwoorden niet voldoen om een 'goed beeld van de ideeën van een partij' te geven. De klacht doet denken aan de scepsis van de SP over de referendumwijzer over de Europese Grondwet. Daarin stonden volgens de SP alleen de 'goede dingen' uit de grondwet.
Partijen die laag scoren plaatsen per definitie vraagtekens bij het IPP. Doorgaans richten benadeelde partijen een eigen stemwijzer op om daarin alsnog hun gelijk te halen. De SP Groningen heeft een makkelijkere manier gevonden om zichzelf in de uitslagen van de StemWijzer omhoog te krikken.
De partij heeft op haar website de SP - antwoorden geplaatst. Met de voorgeschreven 'juiste' antwoorden kunnen de SP activisten de Groningse stemwijzer eindeloos invullen, om zo de score van de socialisten in Groningen flink te verhogen. En met succes, want alleen D66 activisten of die van de NCPN vullen de stemwijzer vaker in dan die van de SP.
Als u ook wilt dat de StemWijzer uw vooroordelen bevestigt in plaats van een afgewogen stemadvies te geven, dan raden wij u aan die van Stemhok in te vullen.
Bron Stemhok
Tja, dat zat erin. Kritiek op de SP wordt meteen afgestraft.


SP laat ster zien in campagne
'Nationale conventie gekaapt door communicatiegoeroes,' berichtte de SP zaterdag op de website. Het is de kop van een stuk over de Nationale Conventie over bestuurlijke vernieuwing van Alexander Pechtold. Het had echter ook over de SP kunnen gaan. De socialisten hebben namelijk hun huisstijl onder handen laten nemen door een reclamebureau. En voor een partij die graag de regering in wil had het resultaat niet desastreuzer kunnen zijn.
In een kort aantal jaren heeft de SP, om een toepasselijk woord te gebruiken, een revolutionaire ontwikkeling doorgemaakt van maoïstische sekte naar volkspartij in de dop. De SP staat nu bekend als een ietwat kneuterige, enigszins nationalistische partij, die goed contact heeft met 'de mensen,' opkomt voor sociaal zwakkeren en een doodsvijand is van het meest impopulaire kabinet in de Nederlandse geschiedenis. Deze gouden combinatie dreigen de socialisten nu te verkwanselen.
Met de gemeenteraadscampagne als aanleiding heeft de partij de huisstijl grondig onder handen genomen. Website, verkiezingsaffiches, slogans, posters, campagnematerialen als bierviltjes en een heuse verkiezingsfiets zijn allemaal aangepast om het 'merk' SP beter voor het daglicht te brengen. Met de slogan 'een beter Nederland begint hier' drukt de SP vooral uit graag in een kabinet bij Wouter Bos op schoot te zitten ('dit land kan zoveel beter'). Maar het nieuwe logo is een greep terug naar het bolsjewistische verleden.
De vriendelijk ogende tegen-tomaat is vervangen door een strakke, gestileerde rode vlek, met moeite nog als vrucht herkenbaar. Maar de doodklap is de steel. In plaats van de groene steel schittert daar een witte, vijfpuntige ster. Op het weblog van Jan Marijnissen is de normaal gesproken kritiekloze aanhang verbolgen over het logo. Die oogt 'te communistisch' zegt Jan Pruimboom. 'Ik weet niet waarom, maar ik vind de ster in de tomaat een communistische uitstraling hebben, ' zegt ene Karin.
'Buitenstaanders associëren dat met verkeerd geregeerde landen', zegt C.P. van der Graaf. Ene Guido begrijpt waarom 'Linkse groepen' een ster hanteren, maar vindt die niet bij de SP passen. Een paar voorstander vinden de 'socialistische ster' om die reden juist goed. Maar de meerderheid sluit zich aan bij Barend, die vindt dat de ster 'misschien wel associaties [zal] herinvoeren die we kwijt wilden.'
Nu is de SP achterban uitgesproken conservatief, voor wie alle verandering onwelkom is, dus de kritiek is geen verrassing. Maar die communistische associaties waarvan de partij net dacht af te zijn houdt het nu zelf levend. Op zondag kreeg Jan Marijnissen een veeg uit de pan in Business Class. Marijnissen betoogde zijn liefde voor het ondernemerschap. Maar de volgende gast, voorzitter van VNO-NCW West, Hans Rijniersse, waarschuwde de toeschouwers zich niet te laten foppen. Onder de SP zou Nederland veranderen in een 'Cuba maar dan zonder mooi weer'. Dankzij de ster, en het dominante rood ('fluorrood'), gaat de SP nu de komende maanden haar best doen om die indruk te bevestigen.
Het Amsterdamse ontwerpbureau Thonik is verantwoordelijk voor het oppoetsen van de ster van de SP. Kostenbesparing is een belangrijk oogmerk: nu de groene kleur niet meer gebruikt hoeft te worden is nog maar één extra kleur nodig voor drukwerk als briefpapier. Dat scheelt in de kosten en dat is 'belangrijk voor SP'ers', aldus Thonik. Een eigenaardige redenering voor de rijkste partij van het land. 'Huisstijloperaties' zijn gewoonlijk schreeuwend duur. Had de partij echt minder geld willen uitgeven, dan had het beter met oude vertrouwde, en bovendien beproefde beelden kunnen blijven werken.
De SP Stadskanaal/Vlagtwedde heeft in navolging van de SP in Heerenveen van het landelijk partijbestuur te horen gekregen dat ze niet aan de gemeenteraadsverkiezingen mogen deelnemen.
Stadskanaal/Vlagtwedde (120 leden) gaat in beroep tegen de beslissingen gaat ondertussen onverdroten verder met de voorbereidingen op de verkiezingen.
Het zal mij benieuwen hoe lang de Stadskanaalse socialisten hun website nog in de lucht houden...
Naschrift: Bij de SP staan alle seinen op groen voor de gemeenteraadsverkiezingen.
De partij heeft nu 133 afdelingen en daarvan gaan er straks tussen de 80 en 85 aan de raadsverkiezingen meedoen. Dat aantal kan nog oplopen tot 90, omdat in sommige gevallen de beslissing tot deelname nog niet is genomen. Daarnaast zijn er afdelingen die (vervroegde - red.) herindelingsverkiezingen hebben gehad, of zelf hebben aangegeven nog niet aan verkiezingsdeelname toe te zijn.
Geen letter over afdelingen die een Rood sein krijgen..
De SP Heerenveen telt op dit moment ruim 300 leden. Volgens het landelijk bestuur heeft de Heerenveense afdeling zich de afgelopen drie jaar echter veel te weinig gemanifesteerd en ook nauwelijks actie gevoerd en dat heeft er in juni toe geleid dat afdelingssecretaris Rosita van Gijlswijk een negatief advies over de SP Heerenveen heeft uitgegeven. Los hiervan werd besloten dat de partij in 2006 niet meer mee mag doen aan de gemeenteraadsverkiezingen. Tevens werd de leden van de SP in de Tweede Kamer geadviseerd geen bezoek aan Heerenveen te brengen tijdens de ophanden zijnde verkiezingen.
Lees hier het hele relaas van de ter ziele gegane Heerenveense SP...
De website http://www.heerenveen.sp.nl/ is vandaag ook maar meteen uit de lucht gehaald.
SP verder onder vlag van Leefbaar Heerenveen
Heerenveense Courant, 2 november 2005
HEERENVEEN - Fractievoorzitter en raadslid Rinnie Woudt van de SP Heerenveen is deze week toegetreden tot Leefbaar Heerenveen. Daarmee is haar eigen partij definitief ter ziele. Woudt is met open armen verwelkomd door Leefbaar Heerenveen. ,,Ze past goed in onze fractie. Ze zal haar eigen stem behouden en daarmee haar eigen achterban,'' aldus fractievoorzitter Age Hartsuiker van Leefbaar Heerenveen in een eerste reactie.
De SP Heerenveen telt op dit moment ruim 300 leden. Volgens het landelijk bestuur heeft de Heerenveense afdeling zich de afgelopen drie jaar echter veel te weinig gemanifesteerd en ook nauwelijks actie gevoerd en dat heeft er in juni toe geleid dat afdelingssecretaris Rosita van Gijlswijk een negatief advies over de SP Heerenveen heeft uitgegeven. Los hiervan werd besloten dat de partij in 2006 niet meer mee mag doen aan de gemeenteraadsverkiezingen. Tevens werd de leden van de SP in de Tweede Kamer geadviseerd geen bezoek aan Heerenveen te brengen tijdens de ophanden zijnde verkiezingen.
Dit had tot gevolg dat de leden van de steunfractie nog diezelfde maand aftraden. Alleen Rinnie Woudt bleef zitting houden in de gemeenteraad van Heerenveen. Nu ook zij zich gedwongen ziet om op te stappen, valt definitief het doek voor SP Heerenveen. ,,Ik stond voor een taak die simpelweg niet in mijn eentje was te vervullen, hoe graag ik dat ook zou willen,'' aldus Woudt. Ze vindt het overigens zuur dat de SP ter ziele is gegaan op een moment dat men net weer van zich wilde doen spreken. ,,We waren van plan om onze leden te benaderen om te gaan folderen en alsnog actie te voeren.''
Hartsuiker: ,,We kennen Rinnie Woudt als een zeer gedreven raadslid dat zich in korte tijd geliefd heeft gemaakt bij een groot deel van de bevolking en ook binnen de raad. Tot de verkiezingen gaan wij dan ook verder me vijf zetels en Rinnie Woudt zal straks ook op de nieuwe kieslijst van Leefbaar Heerenveen terug te vinden zijn. Hiermee hopen we ook de ,teleurgestelde' SP-kiezers tegemoet te komen. Zodat hun stemmen niet verloren gaan binnen de huidige en nieuwe raad.''
,,Het is in onze ogen niet zozeer de SP die zich met Leefbaar Heerenveen verbindt, maar veel meer Rinnie Woudt met haar eigen standpunten en principes,'' aldus Hartsuiker.
Ach kijk, dat is nou toch eens aardig nieuws, Remine Albers wordt toch lijsttrekker van de SP in Amsterdam. Toch wel benieuwd of Harry van Bommel het daar wel mee eens is.
Beetje kandidaat-wethouder wil natuurlijk wel een beetje Bestaanszekerheid.
De partij heeft ambities. Het ledental groeit als kool, in de landelijke opiniepeilingen doet de SP het onveranderlijk goed. Aan de einder, in 2007, gloort kabinetsdeelname in een gedroomde grote rode coalitie van PvdA, SP en GroenLinks. Dan moeten de socialisten alleen wel bijtijds laten zien dat ze mee kunnen besturen. In de voorpost Amsterdam bij voorkeur, vaker proefgebied geweest voor nieuwe coalities, voorafgaande aan het eerste Paarse kabinet bijvoorbeeld.
De Grote Sprong Voorwaarts, noemen ze het bij de SP, met een weinig subtiele verwijzing naar de bloedige pogingen die voorzitter Mao in de jaren vijftig ondernam om opgenomen te worden in de vaart der volkeren. Ze lachen er niet eens bij.
Lees hier het hele artikel en waag het niet te lachen, Mao leest over je schouder mee.....
AMSTERDAM - In de Amsterdamse afdeling van de Socialistische Partij is onrust ontstaan over het lijsttrekkerschap.
Tot ongenoegen van de fractie heeft de kandidatencommissie voorgesteld fractievoorzitter Remine Alberts (50) op nummer twee op de kieslijst voor de gemeenteraadsverkiezingen te zetten. De onervaren afdelingsvoorzitter Laurens Ivens (28) komt dan op nummer één. Bij de vorige verkiezingen was Alberts nog lijsttrekker. De partij ging onder haar leiding van drie naar vier zetels.
De raadsleden gingen ervan uit dat Alberts de partij bij de komende verkiezingen opnieuw zou leiden. Tot hun verbazing prijkt nu de naam van Laurens Ivens, voorzitter van de afdeling Amsterdam en medewerker van de Tweede-Kamerfractie van de SP, bovenaan de conceptkandidatenlijst. Andere fractieleden komen op die lijst pas voor op de plaatsen vijf, zeven en acht, terwijl nieuwkomers de plaatsen drie, vier en zes zouden krijgen.
Uit de laatste peilingen blijkt dat de SP op dit moment op zes zetels kan rekenen. SP'er Willem Paquay is op eigen verzoek op een niet-verkiesbare plaats gezet.
Senator Ronald van Raak stelde als voorzitter van de kandidatencommissie de conceptlijst op. Hij wil niet ingaan op zijn voorstel de kandidatenlijst drastisch om te gooien. De SP heeft de laatste jaren een groot aantal nieuwe leden gekregen en de partij wil dat in de gemeenteraadsfractie laten zien.
Volgens Ivens zelf is de volgorde van de lijst nog geen uitgemaakte zaak. Hij neemt het advies van de kandidatencommissie 'erg serieus, maar de kans is ook heel groot dat Remine Alberts lijsttrekker wordt of misschien nog wel iemand anders'. Afdelingsvoorzitter Laurens Ivens kandidaat-lijsttrekker gemeenteraadsverkiezingen
Copyright: Het Parool
HOE GAAT DAT bij de Socialistische Partij? Je wordt in Amsterdam lijst-trekker, wint een zetel, voert vier jaar lang de gemeenteraadsfractie aan, zorgt ervoor dat je in de peilingen nog eens op twee zetels winst komt te staan en wordt voor de volgende verkiezingen ter beloning opzij geschoven.
Het overkwam Remine Alberts (50), fractievoorzitter van de Amsterdamse SP, nu nog vertegenwoordigd met vier van de 45 zetels in de gemeenteraad. Vorige week werd ze door het afdelingsbestuur van haar partij verwezen naar de tweede plaats, ten faveure van de jonge Laurens Ivens (28). Fractiemedewerker in Den Haag en voorzitter van hetzelfde bestuur dat hem nu voordraagt als de nieuwe lijsttrekker.
Hoe gaat dat bij Socialistische Partij? Je klaagt niet. Je zegt: "Wat goed is voor de partij, is goed voor mij." En: "Anderen moeten een kans krijgen. We moeten met de partij een omslag maken. Dat kan beter met hem dan met mij. Ik ben stil blijven staan, dus hij gaat voor."
Kadaverdiscipline.
Maar helemaal uit de lucht vallen komt de wisseling van de wacht ook weer niet. De partij heeft ambities. Het ledental groeit als kool, in de landelijke opiniepeilingen doet de SP het onveranderlijk goed. Aan de einder, in 2007, gloort kabinetsdeelname in een gedroomde grote rode coalitie van PvdA, SP en GroenLinks. Dan moeten de socialisten alleen wel bijtijds laten zien dat ze mee kunnen besturen. In de voorpost Amsterdam bij voorkeur, vaker proefgebied geweest voor nieuwe coalities, voorafgaande aan het eerste Paarse kabinet bijvoorbeeld.
De Grote Sprong Voorwaarts, noemen ze het bij de SP, met een weinig subtiele verwijzing naar de bloedige pogingen die voorzitter Mao in de jaren vijftig ondernam om opgenomen te worden in de vaart der volkeren. Ze lachen er niet eens bij.
Alberts en haar side kick Meta Meijer, in de gemeenteraad bekend als het duo njet, kunnen ze er niet bij gebruiken. PvdA en GroenLinks in Amsterdam zullen bij voorbaat bedanken voor de eer. En dus is er vanuit het hoofdkwartier ingegrepen: senator Ronald van Raak mocht als voorzitter van de kandidatencommissie zijn leeftijdgenoot Ivens, goed getraind in het Haagse circuit, naar voren schuiven als het redelijk alternatief. Met straks wellicht hijzelf als wethouderskandidaat, als de Amsterdamse SP'er Harry van Bommel al niet uit de Tweede Kamer terug wil keren naar de hoofdstad.
Zo gaat dat bij de Socialistische Partij.
Vraag is nu natuurlijk wel of het zal leiden tot het gewenste effect: de gedroomde grote rode coalitie. GroenLinks heeft onder leiding van fractievoorzitter Maarten van Poelgeest al meerder malen aangegeven in te zijn voor een linkse samenwerking in Amsterdam, net als zijn partijleider Femke Halsema dat in Den Haag is.
Maar de PvdA?
Partijleider Wouter Bos houdt zich in Den Haag opzichtig op de vlakte.
In Amsterdam doet fractievoorzitter en beoogd lijsttrekker Lodewijk Asscher dat evenzeer.
Zo niet partijcoryfee Jaap van der Aa, oudwethouder en voormalig PvdA-voorman in de hoofdstad. In het partijblad van deze maand schrijft hij: `Met de onvermijdelijkheid waarmee vogels elkvoorjaar een nest bouwen, krijgen sommige partijgenoten bij het naderen van de verkiezingen linkse kriebels in de buik en beginnen te dromen over een grote coalitie, zo progessief mogelijk.
Het lijkt mij dat de verdedigers daarvan een paar denkfouten maken: Volgens Van der Aa zal de PvdA altijd verliezer zijn in de samenwerkende rode familie. Terwijl GroenLinks en vooral de SP zich vrijelijk bezondigen aan het leuke linkse geluid, ziet de PvdA zich gedwongen `voortdurend bestuurlijk compromissen te verdedigen', waarmee de partij 'in een rechtse hoek wordt gedwongen'.
Terwijl de SP en GroenLinks met enige regelmaat zullen dreigen uit de coalitie te stappen, voorspelt Van de Aa, is voor de PvdA een tussentijdse overstap naar de VVD geen optie meer. Dat zou de liberalen in een 'te sterke machtspositie brengen' en de PvdA dwingen 'plotseling een ongeloofwaardige ruk naar rechts te maken'.
Aardige redenering.
Niet van realiteitszin gespeend.
Maar enige inhoudelijke overweging komt er niet aan te pas. Het is zo'n typisch staaltje cynisch machtsdenken, waar socialisten dol op zijn. Eigenlijk passen de SP en de PvdA best goed bij elkaar.
(Het Parool 24-09-2005)
Amsterdam, zaterdag 1 oktober 2005
...en Harry wil ook wel
SP-Kamerlid Harry van Bommel wil ook wethouder in Amsterdam worden. Het afdelingsbestuur heeft Van Bommel uitgenodigd over een kandidatuur te komen praten, maar zijn beslissing hangt af van het verkiezingsprogramma én de definitieve kandidatenlijst van de SP. Van Bommel is het absoluut niet eens met de samenstelling van de conceptlijst.
Fractievoorzitter Remine Alberts werd onlangs door de selectiecommissie als lijsttrekker ingeruild voor de jonge afdelingsvoorzitter Laurens Ivens. Ook andere SP'ers werden lager op de lijst gezet om ruimte te bieden aan onbekende nieuwkomers. Van Bommel: "Als je voor collegedeelname gaat - en dat doet de SP - moet je met een ijzersterke lijst komen. En deze lijst is niet de best denkbare. We hebben in Amsterdam tweeduizend leden, daar zitten prima mensen bij. Er is nu te veel alleen gekeken naar vernieuwing en mensen die al lang een partijkaart op zak hebben."
De SP stemt binnenkort over de lijst; leden kunnen wijzigingen aanbrengen. Van Bommel is zelf niet beschikbaar als lijsttrekker. Namen van geschiktere kandidaten wil hij niet noemen.
Van Bommel is in de stadspolitiek geen onbekende. De SP'er werd in 1990 deelraadslid in Oost en was vanaf 1994 gemeenteraadslid. Sinds 1998 is Van Bommel Kamerlid.
Copyright: Het Parool

"De afgelopen maanden heb ik hard gewerkt aan mijn herstel en reïntegratie. Ik ben nu weer zover dat ik een reguliere baan en wellicht een bescheiden aantal andere maatschappelijke taken kan uitvoeren. Ik heb het lidmaatschap van de Tweede Kamer nooit als een reguliere baan gezien maar als een bijzondere verantwoordelijkheid. Ik vind het een eer de democratie te mogen dienen en het mooie beroep van volksvertegenwoordiger uit te oefenen. Bij dat beroep behoort ook het maken van moeilijke keuzes."
Van SP-Kamerleden wordt verwacht dat ze honderd tot honderdtwintig uur per week werken, aldus De Ruiter. Ook zijn volgens De Ruiter de arbeidsomstandigheden voor de SP-Kamerleden slecht geregeld. ''Als er iets mis gaat, val je in een zwart gat.''
De Ruiter heeft lang moeten nadenken of hij zou terugkeren in de Kamer. ''Geef jij je droombaan zomaar op?'' Maar uiteindelijk kon niemand hem garanderen dat de werkdruk lager zou worden.
Kamerleden leggen vast dat ze de vergoeding die ze krijgen voor het Kamerwerk in de partijkas storten. In ruil daarvoor krijgen ze een salaris.
Dat salaris mag volgens De Ruiter wel wat hoger zijn. Ook is het Kamerlid in feite een werknemer van de SP, maar zijn de bijbehorende arbeidsomstandigheden niet van toepassing. ''Die worden gemakshalve vergeten.''
,,Je kon 's avonds in het hele kamergebouw een kanon afschieten. Daar had niemand last van, behalve bij de SP, want daar zaten ze dan nog te werken.''
,,Ik kaartte het aan, maar die gesprekken liepen niet bepaald lekker. Ik kreeg het gevoel dat ik gewantrouwd werd. Ik werd aangekeken alsof ik de revolutie op gang wilde brengen! Maar het enige wat ik wilde was een beetje gas terug nemen.''
,,Ik had geen griepje. Ik had een serieus probleem. Jan Marijnissen stelt hoge eisen aan Kamerleden en dat mag van mij ook. Hij is natuurlijk een man die zelf heel veel kan. Maar niet ieder mens is hetzelfde. En dat ging er bij hem niet in.''
,,Maar goede arbeidsvoorwaarden voor als het mis gaat horen daar ook bij. En die waren er niet.''
,,Door het gevecht dat ik heb gevoerd, kunnen anderen na mij meer ruimte claimen. Alle vacatures voor fractiemedewerkers zijn ingevuld. Die les hebben ze van mij wel geleerd. Maar wel ten koste van mij. Ik ben hiervoor geslachtofferd.''
DEN HAAG - Het SP-Kamerlid Piet de Ruiter verlaat de landelijke politiek. Hij zit al sinds december 2003 thuis omdat hij het werk in de fractie van Jan Marijnissen te zwaar vindt. De Ruiter maakt zijn afscheid vandaag bekend.
De langdurige afwezigheid van De Ruiter ligt gevoelig in de SP. Hij haakte gelijktijdig af met het Kamerlid Ali Lazrak.
Die begon in januari 2004 voor zichzelf omdat hij vond dat hij binnen de SP te hard moest werken voor te weinig geld en omdat partijleider Jan Marijnissen hem te hard aanpakte.
Ook De Ruiter klaagde begin 2004 over de eisen die de SP stelt aan haar personeel. 'Je werkt 100 tot 120 uur per week', zegt hij nu. 'De druk is hoog en je krijgt weinig ondersteuning. Er is nooit eens rust. Zo zit ik niet in elkaar. Ik functioneer beter als ik af en toe een halve dag gas terug kan nemen na een paar dagen werken tot diep in de nacht.'
Om die reden toont De Ruiter ook nu nog begrip voor Lazraks klacht over de afdrachtregeling, die van elke SP-politicus eist dat hij het grootste deel van zijn inkomsten afdraagt aan de partijkas. 'Ik ben vóór de regeling, maar het kan wel wat moderner', aldus De Ruiter.
'Kamerleden verdienen bij de SP ongeveer hetzelfde als de fractiemedewerkers. Dat is niet meer van deze tijd. Je wint er ook geen stemmen mee. Zelfs bijstandsgerechtigden zeggen tegen mij: dat moeten jullie toch eens anders gaan regelen.'
Met Lazrak beklaagde De Ruiter zich vorig jaar over de mores binnen de SP. Over Marijnissen: 'Jan is een briljant politicus en een goed debater, maar zijn manier om met collega's om te gaan werkt niet bij iedereen. Dat werkt bij Lazrak niet en eerlijk gezegd: ook bij mij niet. Ik vind het prima als Jan me bekritiseert, maar er moet wel rekening worden gehouden met iemands gevoelens.'
De Ruiter zegt dat er inmiddels wat veranderd is bij de SP. 'Ik heb gehoord dat de collega's wakker zijn geschrokken na het debacle met Lazrak.
Er schijnt het een en ander veranderd te zijn. Er zijn meer medewerkers aangetrokken en de organisatie van de fractie is verbeterd. Het wordt professioneler.'
Maar dat is nog niet genoeg voor een rentree. 'Elke normale baan kan ik aan. Ik heb altijd hard gewerkt. Als ze zouden vragen of ik voor 65 uur in de week bij de SP wil komen werken, zeg ik meteen ja. Maar die garantie kunnen ze niet geven. Dan houdt het op.'
Bron: De Volkskrant
Stop dit nieuwe zorgstelsel!
Pak zakkenvullerij in hoger onderwijs aan!
Geef bevolking mogelijkheid verkiezingen af te dwingen!
Omsingel het kabinet!
Morgen moet het beter!
Stop de huurexplosie!
Trek de rode kaart voor dit kabinet!
Bezoek de SP-fractie!
Bezoek de website van Jan Marijnissen!
Steun de SP en sluit je nu aan!
Je kunt het natuurlijk ook "klare taal" noemen, maar misschien is dat iets teveel jargon?
Mevrouw Vergeer (SP): Voorzitter. De SP-fractie is voorstander van samenwonen en samen naar school gaan. Arm en rijk, hoogopgeleide ouders, laagopgeleide ouders, alle gezindten en verschillende etnische achtergronden. Samenleven doe je immers samen. Wij zijn ook voor wettelijke regels die dat mogelijk maken. Een vergunningenstelsel kan daar onderdeel van zijn. Maar als je wijken op slot doet voor mensen zonder inkomen uit arbeid, zoals deze wet beoogt, dan moet je andere wijken openen. En dat wordt niet geregeld in deze wet. Nergens in de wet komt te staan dat er naast het op slot doen van woningen ook andere woningen ontsloten moeten worden. Hiervoor heeft de SP-fractie het amendement op stuk nr. 36 ingediend, dat is verworpen.
Gezien het huidige liberale volkshuisvestingsbeleid waarbij er wel gebouwd wordt voor een koopkrachtige vraag, maar lage inkomens jaren op wachtlijsten staan, is het volstrekt ongeloofwaardig dat er voldoende huisvestingsmogelijkheden overblijven voor lage inkomens. De SP is voor een spreidingsbeleid, maar dan wel twee kanten op. Deze wet is eenzijdig. De SP-fractie vindt dit onaanvaardbaar en zal daarom tegen de wet stemmen.
Waarmee dit bericht als niet geschreven beschouwd mag worden.

Tja, of er is een nieuwe "open democratische golf" door de SP aan het gaan of dit Forum is ouderwets kaltgestelt.
Zeg 't maar.
Leuk dat de bewoners van woongebouw Veenkade 83 t/m 135 nu eindelijk een lift krijgen. Mooi succes van de Haagse SP .
Maarre... voor de goede orde, zat er al niet een lift in dit gebouw? O, dat kan ik in het archief nalezen.
Ik dacht al, heb ik niet in het verleden een handje geholpen het geachte raadslid Ruud van der Hulst te verhuizen naar dat complex.
Enne... is dit eigenlijk niet een beetje belangenverstrengeling? Raadsfractie helpt eigen raadslid aan meer wooncomfort?
Offe...hebben ze dit gedaan om er voor te zorgen dat hun raadslid weer eens de gemeenteraad komt bezoeken? Hoe lang kan een raadslid eigenlijk ziek blijven?
2 1/2 jaar?
Kandidaten voor de Haagse kieslijst voor de gemeenteraadsverkiezingen van 7 maart 2006
En van welke partij? Dat leest U hier .
Ik kan er heel veel over schrijven, maar ik lees graag eerst jullie reacties.
De SP groeit als kool, en is inmiddels, naar aantal leden gemeten, de derde partij van Nederland. In de peilingen zitten we nu op hetzelfde niveau als de VVD.
We zitten nu met 9 (?) zetels in de Tweede Kamer. De peiling staat op dit moment op 22 zetels. Ook als dat nog daalt, een forse uitbreiding zit er wel in.
En nu zijn peilingen maar peilingen, het kan verkeren, maar zelfs als die nog daalt dat is er een dikke kans dat er bij de gemeenteraadverkiezingen een paar honderd (?) nieuwe SP gemeenteraadsleden aan moeten treden.
Alle SP raadsleden van kleine plaatsen krijgen 25% van de raadsvergoeding overgemaakt om hun kosten te dekken en hun eventuele belastingvoordeel mogen ze houden, voor de raadsleden van grote steden die meestal twee dagen in de week werken wordt dat 50% van de vergoeding
'Nederland en Europa zijn te klein voor de SP. Wij willen het vandaag hebben over de SP en de héle wereld,'
Hoe is het toch met de Haagse SP? Zouden ze daar ooit nog wel eens een grondige evaluatie hebben gehad? Of is het bezet houden van een zetel nog steeds speerpunt?
Nadat de vorige fractie voorzitter Helga Hijmans wegens ziekte uit de raad stapte, is het verdacht stil bij de socialisten. Op zich niet verrassend, een "lawaaipapegaai" (citaat HC) vervang je natuurlijk niet zomaar, maar haar plekje in de raad werd toch echt opgevuld, al had dat dan wat voeten in de aarde .
Het gerucht gaat echter dat ook dit SP raadslid fysiek wat problemen kent, zodat hij, tenminste voor de commissie vergaderingen, bij wijze van "een novum als primeur" is vervangen door iemand die in 2002 nog vrolijk op de kandidatenlijst stond van de Haagse Stadspartij. Kortom, alle stemmers op die persoon worden nu alsnog vertegenwoordigd, maar dan voor een andere partij. Linkse democratie is een mooi ding, je kunt er alle kanten mee uit.
Wat vindt het "verse bestuur" daar dan wel van? Helemaal niks, want hoewel al bijna drie maanden in functie, hebben ze tot nu toe niets nieuws te meldden.Of het moet zijn dat er nog een "kloppende begroting" aankomt en dat de pasfoto's en gegevens van de nieuwe bestuursleden "binnenkort" op deze pagina komen.
Het woord "binnenkort" lijkt sowieso een mantra voor de SP in onze Haagse regio. Zo valt hier te lezen dat de kerngroep Rijswijk in juni vorig jaar een "afdeling in oprichting" is geworden. Hoe lang deze status duurt, is vooralsnog onduidelijk, maar met nog minder dan een jaar voor de raadsverkiezingen ziet het er voor de potentiele Rijswijkse SP stemmer naar uit dat ze tegen die tijd beter thuis kunnen blijven.
Of dat voor de Haagse SP stemmer ook zal gelden zal de toekomst uitwijzen, voorlopig kan hij of zij zich tevreden stellen met de opbeurende slogan van de Actie Zontomaat: "We zullen dóórgaan'...".
Binnenkort dan toch zeker.

Fries SP Statenlid Hanny Palmen stapt op. Nou lijkt dit mij in eerste instantie een wat magere opzet voor een 1 april grap, maar ze moet dan wel voor vanavond 2400 uur meldden dat het er ook één is, anders ga ik het nog echt geloven.
Als je hier het laatste nieuws (oktober 2004?!) uit Fryslân lees, krijg je de neiging haar bericht voor waarheid aan te nemen, aan de andere kant een leuterverhaal als "ik vind dat wie lid is van een partij ook bereid moet zijn functies te aanvaarden. Als je dan functies neerlegt, moet je principeel ook uit de partij stappen.'' kan je natuurlijk nauwelijks serieus nemen.
Reacties krijgt ze ook. Lees maar.
It fernuvert my net, Hanny, mar dochs fyn ik it spitich foar dy, de Fryske polityk en benammen foar al dy SP kiezers dy't no har stim kwytreitsje. Persoanlik tink ik datsto de kleau tusken gelyk hawwe en gelyk krije úteinlik te grut fûn hast. Foar it oare tink ik datst te folle de oarsaak by de oar(en) sikest en wat mear sels-krityk wol op syn plak west hie. Ik kin my dan ek de reaksje fan Janny van der Molen hjirboppe goed yntinke.
Oant sjen!
Dat zeg ik.
Sinds de afgelopen raadsvergadering van afgelopen donderdag kent de Haagse Gemeenteraad hoogstwaarschijnlijk een novum als primeur die nog niet heeft plaatsgevonden namelijk datiemand die op een kandidatenlijst voor de gemeenteraadsverkiezingen heeft gestaan voor de 1 nu voor een ander in de gemeenteraad als fractievertegenwoordiger aan de gang gaat.
De confusie is ontstaan tussen de woorden de en een.
Gaat het erom dat je op de kandidatenlijst was of op een kandidatenlijst. De nummer twee van de kieslijst van de Haagse Stadspartij is al een hele tijd voor de SP actief maar bij de SP kan een gemeenteraadslid in de raad niet actief zijn vanwege ongezondheid en bestond er de mogelijkheid om voor tijdelijke vervanging maar op de kandidatenlijst van de SP was er niet iemand op korte termijn te vinden die dusdanig was ingewerkt.
Vandaar dat men op de toch wel unieke vondst is gekomen om de kandidaat nummer twee van de Haagse Stadspartij de fractievertegenwoordiger van de SP te laten zijn.
Bron: Haags raadsweblog
De Haagse afdeling van de SP heeft sinds 23 januari een vers bestuur. Binnenkort komen de pasfoto's en de gegevens van de nieuwe bestuursleden op deze pagina.
Hé, wat lees ik? De SP heeft net als de PvdA, in de Tweede Kamer voor de déconstitutionalisering gestemd.
Eens even lezen wat de grote roerganger daarvan vindt.
Nou moe, hij vindt dat de SP in de Eerste Kamer "op de rem" moet gaan staan.
Gelukkig kun je "mooi democratisch" mee debatteren op zijn genomineerde weblog.
Dat wil zeggen, als je tenminste geen part-time assistent-dissident bij de groep Lazrak bent, want dan komt je reactie er niet meer op.
Ben ik toch benieuwd wat er gebeurt als een Kamerlid van een andere partij reageert.
Maoistische toestanden.
Ook SP-Eerste Kamerlid Anja Meulenbelt leverde kritiek op de gevestigde partijen, in het bijzonder de linkse partijen. 'Alle linkse partijen, tot mijn spijt ook de mijne, stonden met de mond vol tanden na de moord op Van Gogh.' Meulenbelt hekelde de retoriek over integratie. 'Integratie is dat anderen op "ons" moeten gaan lijken, wat dat ook is.
Bron: Stop de Hetze
Nou, mw Meulenbelt, ik kan met toch herinneren dat uw partijleider op 8 november van het afgelopen jaar deze discussie startte.
Opvoeders, leraren en imams zullen onomwonden moeten kiezen vóór onze Grondwet en in de geest daarvan hun kinderen moeten opvoeden.
Indien men niet bereid is zich te conformeren aan wat wij hier gezamenlijk aan waarden en wetten hebben geformuleerd, dan is het dringende advies: Zoek een land waar u zich wél thuis voelt
Ik kreeg er een mond vol tanden van, inderdaad...
Na een hoop kabaal op deze weblog (zie o.m. hier en hier ) lijkt het erop dat ik een medestander uit onverwachte hoek krijg.
Waar een gebed al niet goed voor is...
Nou, gewoon socialistisch gereformeerd of andersom .
Oud-raadslid Ina Veenstra stapt uit SP
LEEUWARDEN - Het Leeuwarder oud-gemeenteraadslid Ina Veenstra heeft bedankt voor de SP. De partij eiste haar hele raadsafdracht op, inclusief het belastingvoordeel dat zij had verworven door de afdracht als schenking bij de fiscus te melden. ,,Dat was voor mij echt een brug te ver'', zegt Veenstra.
In haar voetspoor hebben ook enkele andere partijleden in Leeuwarden er de brui aan gegeven. Voor Veenstra ging ,,een ideaal aan diggelen''. ,,Ik ben het met de standpunten nog van harte eens, maar dat zijn woorden. Ik zit financieel heel moeilijk en dan willen ze bij de partij het onderste uit de kan. Dan doe je er blijkbaar niet toe.''
Naar een opvolger voor Veenstra in de gemeenteraad wordt nog steeds gezocht. De Leeuwarder socialisten hebben al sinds hun entree in de raad (1998) de grootste moeite om hun driemansfractie op de been te houden. Ze laten dan ook heel vaak verstek gaan bij vergaderingen.
Fractieleider Freek Kalsbeek is de enige constante factor. Dat moet anders, oordeelt hij. ,,Sa'n swakke fraksje as wy no hawwe, dat mei fansels noait wer. Wy begjinne no al mei it oplieden en screenen fan mooglike nije riedsleden. Dat is foarige kear fierstente min bard.''
In de eerste periode groeiden Ronald Boorsma en Kalsbeek uit tot vaste waarden in de raad. Maar de derde zetel ging al binnen drie maanden verloren doordat Tineke de Haan voor zichzelf begon. Onvrede over de verplichte afdracht van haar raadsvergoeding speelde een belangrijke rol bij De Haans vertrek.
Haar opvolger Katie Dolstra was al SP-lid af, toen ze de zetel van De Haan anderhalf jaar later innam. Feitelijk kon de SP dus tot 2002 in de raadszaal maar op tweederde van haar sterkte opereren. De kop van de nieuwe lijst (Kalsbeek, Anneke Weimar en Jan Paul Dekker) moest daar verandering in brengen.
Maar binnen anderhalf jaar waren ze alle drie van het toneel verdwenen. Kalsbeek keerde na ziekte terug. Weimar en Dekker konden hun raadswerk niet met hun baan combineren. Maar ook hun opvolgers Jurgen van der Wal en Ina Veenstra zijn inmiddels alweer vertrokken. Voor Veenstra heeft de partij inmiddels afgedaan. Weimar noemt de bejegening van haar oud-collega ,,asociaal'', maar blijft wel lid.
De inmiddels na ziekte teruggekeerde Kalsbeek is nu naarstig op zoek naar een derde raadslid, dat hem en de pas aangetreden Atze Boomstra het laatste jaar moet bijstaan. Handicap hierbij is, dat de lijst gegadigden akelig dun begint te worden.
Dat verleidde collegepartij PAL/GroenLinks al tot lonken naar de vacante zetel, die vanwege een lijstverbinding met de SP in theorie aan hen zou kunnen toevallen. Kalsbeek: ,,Dêr hoege se har gjin yllúzjes oer te meitsjen. Wy rêde der sels mei.'' Nog voor de volgende raadsvergadering zou Kalsbeek de opvolger van Ina Veenstra willen presenteren.
Bron Leeuwarder Courant dinsdag, 11 januari 2005

Wie van de Drie? Of Drie voor de prijs van één? Als het aan Jan M ligt, graag het laatste. Vandaag een ballonnetje in Buitenhof , morgen de baas op het Binnenhof . Niks nieuws onder de zon, de linkse jeugd had al een tijdje de handen inééngeslagen.
Maar hoe zit 't nou toch met die SPagaat? En wat moet de Haagse kiezer met een dergelijk verbond als hij in maart 2006 naar het stemhokje moet? Word een stem op de Haagse SP er één op de Haagse PvdA?
Ik denk dat de gemeenteraadsverkiezingen een voorportaal worden voor de Tweede Kamerverkiezingen. "Wilt U Bos als minister-president? Stem dan nu alvast op de PvdA!"
Een partijleider die twee jaar voor de verkiezingen al zijn stemmen alvast in de aanbieding gooit, Wouter hoeft ze alleen nog maar even op te halen....
Het Fries drama word vervolgd. In een nieuw artikeltje, getiteld "Vaarwel SP" meldt Ina Veenstra dat zij ook haar lidmaatschap van de SP opgezegd heeft. Uiteindelijk knapte ze af op de kruideniersmentaliteit op het hoofdkwartier van de SP:
"Bij het invullen van mijn belastingaangifte 2003 heb ik de afdracht van mijn raadsvergoeding opgevoerd als schenking. Het extra voordeel dat mij dit heeft opgeleverd moet ik nu ook terugstorten in de partijkas. Er zit daar dus op het hoofdkwartier iemand met een betaalde baan (van onze centen) die zich met dit soort van gemierenneuk bezig houdt."
De overheid betaalt een vergoeding aan haar volksvertegenwoordigers, houdt op dit bedrag loonbelasting in.
De volksvertegenwoordigers besluiten deze vergoeding in zijn geheel te schenken aan de partij die ze vertegenwoordigen.
Vervolgens trekken zij dit geschonken bedrag af van de belasting.
De overheid retourneert het teveel betaalde belastingbedrag aan de volksvertegenwoordigers.
Waarop deze het retour ontvangen belastinggeld wederom schenken aan de partij die ze vertegenwoordigen.
Kortom, 170 raadsleden, 38 Statenleden, 8 Tweede Kamerleden, 4 Eerste Kamerleden, en 2 leden in het Europees Parlement gebruiken deze U-bocht constructie om belastinggeld te "schenken" aan hun partij.
Mierenneukende kruideniers lijkt me eerlijk gezegd een understatement. Ik dacht zelf meer aan "grootschalig graaiende grootgrutters".
Ik heb de Bosatlas er bij moeten pakken om er achter te komen waar Groesbeek ligt, maar wie zich durft te wagen aan onderstaand statement, krijgt van mij de zegen.
Al langer is er onvrede vanuit de Groesbeekse SP afdeling over de wijze waarop de SP van binnen georganiseerd is. De invloed van partijleider Marijnissen is groot en de partij is eerder van boven naar beneden dan van beneden naar boven georganiseerd. Meer dan eens heeft de lokale afdeling zich gestoten aan de vaak rigide regelgeving die de landelijke SP hanteert, waarbij het individu snel ondergeschikt raakt aan het doel. Hierdoor raken de idealen van de SP (Rechtvaardigheid, Menswaardigheid en Solidariteit) die zij zo in den lande propageert binnen de eigen partij in verdrukking. Omdat de Groesbeekse bestuursleden er geen vertrouwen meer in hebben dat er een gezonde cultuurverandering plaats zal vinden binnen de SP, hebben zij besloten hun taken voor wat betreft de SP te staken
Meer weten? Klik hier
Het was in 1998 bij de opening van de Staten-Generaal. Paul Rosenmöller, voorman van Groen Links, die tot dan toe deze plechtigheid wegens republikeinse sentimenten boycotte, werkte mee aan de Commissie In-en Uitgeleide. "Leuk om te doen, zo vond hij zijn deelname aan dit comité dat de vorstin ontving. Op zich al een opvallende daad, even opmerkelijk was het feit dat Rosenmöller voor deze gelegenheid een stropdas droeg.
Enkele maanden later tipte De Groene deze symbolische gebeurtenis nog even aan in een lang artikel, getiteld St.Paul, waarin de salonfähigkeit van de man haarfijn geanalyseerd werd. Van activistische maoist tot leider van een partij die zich warmliep voor de regering. Tegenwoordig is Rosenmöller voorzitter van de commissie PaVEM . Onder de leden o.m Maxima. Waar het omdoen van een stropdas al niet toe kan leidden.
Hoe kom ik hier op? Dat zit zo.Jan M is 10 daagjes in Brazilië geweest. Op bezoek bij de PT de partij van president Lula. Mooi fotoverslag, aardige artikelen, binnenkort vast als boek met korting te koop voor trouwe SP leden. Eén fotootje mag ik U niet onthouden. In een commentaar zegt hij dat hij hem geleend had omdat hij anders het parlementsgebouw niet in had gemogen (?!)
Leuk om te doen zo'n bezoekje aan Brazilië.

Ina Veenstra SP raadslid in Leeuwarden stapt uit de politiek.
Hoewel de reden niet helemaal duidelijk wordt, staan er op haar weblog toch wel een aantal artikeltjes waaruit blijkt dat er bepaalde onvoorziene omstandigheden zijn die haar tot dit besluit hebben gebracht. Zo laat zij op 2 november weten een "uitkeringsprobleem" te hebben. De bijstand dreigt..
Nog geen drie dagen later schrijft ze dat haar huis verkocht zal moeten worden en een dag later start ze een discussie over het feit dat ze deze zaken op haar weblog allemaal vermeld. "Ik word benaderd door mensen die mij vragen waarom ik mijn persoonlijke sores op mijn web-log zet. "(?!)
Op 17 november mijmert ze over de toekomst , een noodplan word geboren.
Of het een onderdeel van haar noodplan is weet ik niet, maar nog geen week later schrijft ze een brief aan B&W waarin ze aankondigd op te stappen.
"Werk zit er voor haar niet meer in, vandaar dat zij ontslag moet nemen als raadslid"
Mooi geregeld, die verplichte afdrachtregeling bij de SP.
SP-Kamerlid Piet de Ruiter is hard op weg het langst afwezige Tweede Kamerlid te worden.
Het laatste dat van hem vernomen werd was een antwoord in december vorig jaar op de SP website in een discussie over "Kraken en woningnood".
Bronnen zeggen dat De Ruiter al een tijd ziek is, andere bronnen dat hij, na zijn voorzichtige kritiek op Marijnissen in de zaak Lazrak, ouderwets links "kaltgestelt" is.
De SP meldt zoals gewoonlijk helemaal niets.
Is Piet ondergedoken, heeft hij last van hoge woningnood, kraakvrees of andere kwalen?
Kunnen we de koningin niet eens vragen langs te gaan?
Hierbij een poging deze weblog in een zuiver journalistiek vaarwater te houden (ter meerdere glorie van de schrijver dezes zelf uiteraard, vandaar de onkuise verbastering)
Op 20 oktober j.l. schreef ik deze weblog. Hierin word de suggestie gewekt dat Jan M, volksvertegenwoordiger te Den Haag, zich gevoegd had bij een meerderheid van de Tweede Kamer inzake de keuze voor een nieuwe Amerikaanse president, maar dat er geen meerderheid over deze keuze binnen zijn eigen fractie was.
De door mij geinterpreteerde keuze van Jan M voor John Kerry baseerde ik op een aantal artikelen op zijn weblog waarvan de bijgevoegde link in mijn stukkie slechts een voorbeeld was.
Deze week las ik met enige vertraging het volledige artikel in Vrij Nederland waar het nieuwsbericht over de "Tweede Kamer Schaduwverkiezing Amerikaanse President" op gebaseerd was.
Hierin las ik dat Jan M op Ralph Nader zou stemmen mits hij zijn stem kon uitbrengen in een kiesdistrict dat door Democraten werd gedomineerd, zodat het geen kwaad kan (ik ga ervan uit dat hij in een ander kiesdistrict dan dus wel op Kerry zou stemmen).
Hij verklaart verder dat we niet moeten vergeten dat Kerry ingestemd heeft met de oorlog in Irak en derhalve niet veel afwijkt van Bush.
Vier SP Kamerleden kozen volmondig voor Nader. Drie, weliswaar met tegenzin, "strategisch"voor Kerry.
De suggestie die ik op deze weblog gewekt heb is dus niet helemaal correct, waarvoor mijn excuses.
Ik had moeten schrijven:
"Jan Marijnissen stemt op Ralph Nader, als het tenminste geen kwaad kan, want dan stemt hij op John Kerry die voor de oorlog was en niet veel afwijkt van George W. Bush"
Overigens is de opmerking over de beoogde meerderheid voor één van de kandidaten binnen zijn eigen fractie in beide gevallen van toepassing.
Positieve bijkomstigheid hiervan is natuurlijk dat het met de fractiediscipline binnen de SP wel meevalt, mits het over keuzes gaat die in de praktijk geen kwaad kunnen.......
Als het aan de Tweede Kamer ligt, word Kerry de volgende Amerikaanse president.
Jan heeft dus weer eens een meerderheid gevonden.
Nou zijn eigen fractie nog...
Bart Vermeulen SP Statenlid voor Zuid Holland heeft met een korte en bondige reactie gereageerd op deze opinie Ik heb Bart leren kennen als een aardige en betrokken SPer, daarom onderstaande aanvulling op "de rituelen". Ter lering ende vermaeck.
De link naar de Tweede Kamer was maar één voorbeeld van een wat breder fenomeen in de SP. Wellicht heb ik wat mutaties gemist, maar de lijn naar bijvoorbeeld de grote steden was (en is) wel heel kort. Zowel Amsterdam Rotterdam Den Haag en Utrecht worden of werden gerund door medewerkers van de Tweede Kamer.
Het bredere fenomeen manifesteert zich bijvoorbeeld ook als je eens kijkt naar het landelijke partijbestuur van de SP in vergelijking met lokale functies en, nogmaals de medewerkers van de Tweede Kamer. Het aantal dubbel en in sommige gevallen drievoudige functies is haast niet te tellen.
Het dagelijkse bestuur van de SP telt vijf mensen, waarvan er naast Jan M nog eens drie als volksvertegenwoordigers werkzaam zijn en nog eens minstens twee als bestuurder in een afdeling, voor zover na te gaan, en dat in de wetenschap dat sommige van hen betaald worden door de partij voor hun bestuurslidmaatschap..
Het algemeen bestuur van de SP (9 mensen) telt 3 fractiemedewerkers van de Tweede Kamer en 1 ex-medewerker, 1 wethouder, 1 betaald medewerker van het partijbureau, 1 Eerste kamerlid, 1 ex-Eerste kamerlid en Amsterdams raadslid die tevens vice-voorzitter is van de afdeling Amsterdam (ga er maar van uit dat dit de grootste afdeling is)
Van de 21 regionale bestuursleden hebben er 16 (nogmaals voor zover na te gaan ) meerdere petten op. Ik tel 2 wethouders, 5 raadsleden, 5 statenleden en 7 lokale bestuurders. Eén persoon is zelfs naast zijn partijbestuurslidmaatschap tevens raadslid en betaald medewerker op het partijbureau in Rotterdam.
Het is niet na te gaan hoeveel medewerkers van het partijbureau in Rotterdam er nog meer actief zijn in besturen of als volksvertegenwoordigers, maar het werpt allemaal een heel vreemd licht op het zg. vrijwilligersgehalte van de partij, zeker in de wetenschap dat sommige betaalde medewerkers ruim de mogelijkheid krijgen om hun vrijwillige taken uit te voeren. Raadsleden die er prat opgaan hun werk allemaal gratis en voor niks te doen, in de wetenschap dat ze gewoon in een andere functie op de loonlijstr van hun partij staan, ik heb er één van nabij gekend
Om mijn opinie kort te houden heb ik de "inner circle"" gesitueerd op het Binnenhof. Wellicht was het wijzer geweest deze uitbreiding er in te verwerken. Feit is wel dat het fenomeen van de dubbele functies binnen de SP gemeengoed is en dat is natuurlijk ook niet zo vreemd als je eigen partijleider het voorbeeld geeft.
In hoeverre deze constructie inbreuk doet op het aloude principe van "verdeling van macht (en kennis en inkomen)" mag de lezer zelf uitmaken, maar ik ben van mening dat een partij met zoveel pretenties en ambities op dit vlak eerst maar eens flink in de spiegel moet kijken.
En, Bart, een cijfermatige vergelijking met andere partijen zie ik graag tegemoet. Begin maar met te zoeken naar een combinatie Tweede Kamerfractievoorzitter en partijvoorzitter. Zet 'm op.
De voorzitter van de Haagse SP stelt om persoonlijke redenen haar functie ter beschikking. Met alle respect voor die redenen bekruipt mij toch zo langzamerhand het gevoel dat er hier sprake is van een jaarlijkse traditie of zo u wilt een rituele handeling.
Sinds 1998 hebben de lokale socialisten immers al zes voorzitters versleten. Zonder uitgebreid in te willen gaan op de specifieke redenen van al deze voorzitters om hun taken neer te leggen, wil ik als ervaringsdeskundige, er toch nog wel even wat over kwijt.
Het voorzitterschap van de SP in Den Haag is een politieke functie, niet voor niets schrijft de SP op haar eigen website dat de deze functionaris "als politiek eerstverantwoordelijke van een afdeling tevens deel uitmaakt van de landelijke Partijraad". Deze Partijraad stelt o.m. de algemene politieke lijn vast van de hele SP en is het hoogste gezag binnen de partij. Niet alleen is een lokale voorzitter van de SP politiek eindverantwoordelijk, hij of zij wordt ook nog eens in functie gekozen door de algemene ledenvergadering van de plaatselijke afdeling.
Uit eigen ervaring weet ik dat deze, door de SP vastgestelde, politieke eindverantwoordelijkheid begrensd wordt door de individuele politieke keuzes en standpunten van de lokale volksvertegenwoordigers. Immers, de voorzitter vertegenwoordigt zowel de partijlijn alswel de leden en die laatsten hebben nog wel eens andere mening dan hun volksvertegenwoordiger. Wouter Bos weet er inmiddels, nu zijn leden zich hebben uitgesproken over de gekozen burgemeester, alles van...
Bij de SP zie je, zowel landelijk als lokaal, dat veel volksvertegenwoordigers ook vaak bestuurlijke functies bekleden en in bepaalde gevallen zelfs vaak fractie- en partijvoorzitter tegelijk zijn. Het beste voorbeeld daarvan is natuurlijk Jan Marijnissen zelf, die al sinds 10 jaar beide functies verenigd, maar ook in Den Haag is er een flinke periode sprake geweest van een dubbel functie van gemeenteraadslid Ingrid Gyömörei.
Dat deze laatste tevens persoonlijk medewerker van Agnes Kant is, zal, naast het gemak van de ongedeelde politieke eindverantwoordelijkheid, een rol hebben gespeeld in het gegeven dat zij als enige een voorzittersperiode lijkt te hebben afgerond waar geen bestuurlijk conflict aan voorafging.
Wie de moeite neemt om de lijst fractiemedewerkers van de SP Tweede Kamerfractie langs de lijst van afdelingsvoorzitters en raadsleden in het land te leggen krijgt al snel het idee dat de beste garantie voor een succesvolle periode als voorzitter en/of raadslid in Den Haag en elders in het land te vinden is op het Binnenhof.
De toekomstige voorzitter van de Haagse SP kan zich er maar beter op voorbereiden dat de grenzen van diens politieke eindverantwoordelijkheid wel eens meer bepaald kunnen worden door de Haagse gemeenteraadsfractie en de "inner circle" van de SP Tweede Kamerfractie, dan hem of haar lief is, mits hij of zij tenminste eens een einde wil maken aan de zo langzamerhand volslagen belachelijk aandoende jaarlijkse traditie van rituele voorzitterswisselingen.
_____________________________________________________________
Deze column is ook te lezen op De Digitale Hofstad
Het is niet meer onder de pet maar leuker lijkt het er ook niet op te worden bij de Haagse SP
"persoonlijk gebrek aan vertrouwen, ongeloofwaardige partij, gebrekkige samenwerking, frustrerend vrijwilligerswerk"
Genoeg persoonlijke redennen om anderen de kar te laten trekken, inderdaad.

De voorzitter van de Haagse SP, Fréderique Burggraaf heeft met onmiddelijke ingang haar functie neergelegd, zo melden bronnen binnen de partij. Burggraaff heeft geen reden bekendgemaakt en ook de SP zwijgt vooralsnog in alle talen.
Eerder deze maand zijn ook de bestuursleden Désiréé Hodes (secretaris) en Anat Harel (coördinator Rijswijk) al opgestapt. Tot nu toe is ook hierover geen enkele mededeling gedaan, sterker nog, op de website van de lokale Haagse afdeling staan alle opgestapte bestuursleden nog vermeld.
Begin september nam de voorzitter van de Haagse SP fractie Helga Hijmans wegens gezondheidsproblemen afscheid van de gemeenteraad en werd opgevolgd door Ingrid Gyömörei. Het is onduidelijk of deze wisseling van de wacht een relatie heeft met het opstappen van de voornoemde bestuursleden.
Volgens de statuten van de SP zou er een algemene ledenvergadering moeten worden uitgeschreven om een nieuwe voorzitter alswel een nieuwe secretaris te kiezen. Het is onbekend of deze er op korte termijn komt.
schreef de Haagsche Courant op 17 juli j.l.
Omdat sindsdien zowel de SP als voornoemde krant in alle talen zwijgen over de opvolging van deze "lawaaipapegaai van de Haagse raad", zoals zij ooit in een evaluatie werd genoemd, stel ik u bij deze haar eventuele opvolgers voor, uiteraard in volgorde van de officiële kandidatenlijst
André Muller
Was voorzitter, actiecoördinator en bestuurslid van de SP Den Haag.
Werkt als SAP applicatiespecialist en moet daarvoor nog wel eens reizen, zoals hij op zijn eigen weblog schrijft.
Ruud van der Hulst.
Huidige fractie-assistent.
Was al eerder raadslid van 1998 tot en met 2002.
Stelde volgens een onderzoek van RTVWest in die periode 7 schriftelijke vragen.
Erwin van Leeuwen.
Voormalig beleidsmedewerker van de fractie.
Huidige beroep:HOFstadNAR
Wil graag DichterbijdePolitiek
Marianne Langkamp
Persoonlijk assistente van Jan Marijnissen
In 1998 op nr. 6 van de Kandidatenlijst van de Tweede Kamer, in 2002 op 15.
Voormalig SP gemeenteraadslid en afdelingsvoorzitster in Groningen.
(wordt vervolgd)
"En als die allemaal niet willen of kunnen ga jij zeker?" vroeg mijn vrouw, als één van de weinig overgebleven leden van mijn achterban onlangs, waarna ik haar, enigszins gepikeerd, onderstaand e-mailtje van 10 april van dit jaar nog eens liet lezen.
--------------------------------------------------------------------------------
LS
Hierbij verzoek ik de gemeente Den Haag mij te informeren over de te volgen procedure betreffende de verwijdering van mijn naam op de kandidatenlijst van de Socialistische Partij, zoals deze is ingediend voor de gemeenteraadsverkiezingen 2002.
Plaatsing op deze lijst was indertijd slechts mogelijk, indien ik voor deze partij een intentieverklaring ondertekende, waarin ik aangaf dat ik de inkomsten die uit een eventueel raadslidmaatschap zouden voortkomen, zou schenken aan de partij.
Ik ben tot de conclusie gekomen dat deze intentieverklaring in strijd is met de eed (verklaring en belofte) volgens Art. 14 van de Gemeentewet, die raadsleden afleggen alvorens hun functie te aanvaardden.
Hoewel ik mij terdege besef dat het een zeer theoretische aanname is dat ik de komende twee jaar voor deze functie in aanmerking kom, wens ik toch, gezien deze conclusie, van genoemde kandidatenlijst verwijderd te worden.
In afwachting van uw reactie,
M.vr.gr., M.Sloendregt
Er is niks op tegen om bijstandsgerechtigden met behoud van uitkering aan het werk te sturen als het maar niet te lang duurt, als er maar een echte baan uit voortkomt en als het maar werk is dat de bestaande banen niet verdringt.
Sinds 6 juni discussieert SP Tweede Kamerlid Jan de Wit over deze stelling op de SP website.
Volwaardig loon voor volwaardig werk kent ook zo zijn grenzen.
Op het eerste gezicht is het natuurlijk een gewone kop van een doorsnee jubileumberichtje, zoals er dagelijks wel meer te lezen zijn in de krant.
"Jan Marijnissen tien jaar kamerlid"
Maar als je hem wat langer op je in laat werken, krijg je er toch een wat vreemd gevoel over.
Niet de SP jubileert, maar Marijnissen. Voor de volledigheid laat de schrijver nog even weten dat "zijn" partij de vierde van het land is, dat hij één van de bekendste Kamerleden is en de meest betrouwbare.
Om het de lezer nog even extra duidelijk te maken, hoe het met de doorgeslagen adoratie van de SP in haar leider gesteld is, nu alvast de mededeling dat de man in 2007 herkiesbaar is en wat zijn rol is geweest in de groei van "De Socialisten".
Nu we toch de geschiedenis induiken, ik heb eens even gekeken bij de jaarboeken 1994 van het Documentatiecentrum Nederlandse Politieke Partijen.
Toen heette het nog gewoon
"De doorbraak van de 'gewone mensen'partij"
Een paar leuke citaatjes voor wie niet het geduld heeft het hele stuk te lezen:
De posters
"Van een foto-affiche met lijsttrekker Marijnissen werd afgezien, omdat hij een te vriendelijkeuitstraling zou hebben. Bovendien zou de kiezer toch weinig boodschaphebben aan zo'n onbekend hoofd"
De TV spot
" Het 'probleem' van zijn te vriendelijke uitstraling - reden waarom hij niet op de SP-affiches verscheen werd ondervangen door Marijnissen in close-up, op Wiegeliaanse wijze recht in de camera kijkend, op norse toon de kijkers toe te laten spreken. De beelden van de lijsttrekker werden afgewisseld met beelden van onder meer met olie besmeurde vogels en het portret van Janmaat, waarop een getekende tomaat belandde"
De campagne
"Concluderend kan gesteld worden dat de heersende reclame-, marketing- en communicatietrends slechts een kleine rol gespeeld hebben in de SP campagne. Alleen de consequent toegepaste huisstijl (slogan en tomaat) is eraan ontleend, maar deze werd tevoren niet uitgetest. In de folders van de partijstond wel steeds een foto van lijsttrekker Marijnissen, maar zijn persoon kreeg nauwelijks nadruk in de campagne. Wat in hoofdzaak moest blijven hangen, was het beeld van de SP als protest- en tegenstempartij. Het aanstippen van een aantal issues was slechts een middel daartoe"
Tot slot
" De dissonanten in de organisatiestructuur lijken het grootste gevaar voor de SP in de komende jaren. Dat de partij niet net als andere politieke groeperingen lijkt op een moderne kaderpartij, is geen ramp. Integendeel: aan eigenaardigheden als de verplichte afdracht van raadsvergoedingen en het relatief grote aantal actieve leden ontleent zij haar kracht.
Bepaalde aspecten van de organisatie zijn echter potentiële tijdbommen: een wel erg invloedrijke top, de afkeer van intern debat en dissidente geluiden, de beperkte openheid en de slechts spaarzaam georganiseerde congressen. Of de pers stelt deze zaken op den duur aan de kaak, of een ontevreden achterban doet dat.
Het enige dat de SP daar tegen kan doen, is deze tijdbommen onschadelijk te maken door de hervormingen van de afgelopen jaren verder door te zetten"
Tja, gras gaat niet harder groeien door er aan te trekken, zegt men, maar als je het geen water geeft verdroogt het. Net als tomaten.
Afgelopen week was de presentatie van het boek "De Socialisten" van Rudie Kagie, redacteur van Vrij Nederland. Ik heb het boek uit en ik heb er nu al weer eigenlijk spijt van dat ik het gekocht heb.
Het "verrassende" beeld dat de schrijver in de flaptekst belooft, dat gebaseerd zou moeten zijn op de bestudering van niet eerder gepubliceerde documenten, een rondgang door het circuit van bijeenkomsten en al dan niet besloten vergaderingen alsmede tientallen gesprekken met leden, dissidente ex-leden, parlementariërs en partijbestuurders levert namelijk een nogal saai ego-document op.
Het beste bewijs daarvoor vind je in het Personenregister van het boek. Bij iedere naam die Kagie in zijn boek vermeld heeft vind je de bijbehorende pagina's. Op één persoon na.
Achter de naam Marijnissen staat het woord "passim". Volgens Van Dale is "passim" een bijwoord met als betekenis "op verschillende plaatsen in een boek"
Anders gezegd, er was voor Kagie e/o zijn uitgever geen beginnen aan de pagina's te tellen waar Marijnissen stond. Zelfs de verhalen van de geinterviewde dissidenten en de omschreven conflicten leidden allemaal naar dezelfde naam. Kagie had er dan misschien ook beter aan gedaan zijn boek "De socialist" te noemen.
Marijnissen mag dan misschien het glas heffen op dit grachtengordel boekwerk, wat er echter werkelijk schuil gaat achter de motivatie van de "onschatbare" 43.000 SP leden die volgens zijn zeggen de actiefste in het land zijn, zult u niet in dit boek terug vinden. Maar wellicht was dat ook niet de bedoeling, voor de verkoop zijn verhalen over de kopstukken natuurlijk veel interessanter.
Het zal wel nooit duidelijk worden in hoeverre de frustratie van Marijnissen over de voorpublicatie van een aantal onderdelen in Vrij Nederland onder de titel "De uitbuiters van de SP" van invloed is geweest op dit boek, maar ik kan mij zo voorstellen dat Kagie zich in alle bochten heeft gewrongen om te voorkomen dat het boek zonder goedkeuring van de SP op de markt zou komen.
Op zich begrijpelijk, maar het heeft wel tot gevolg gehad dat Marijnissen en de zijnen aanzienlijk meer ruimte krijgen om hun verhaal te doen over bepaalde politieke meningsverschillen in de partij dan de dissidenten die aan het woord zijn gelaten. En dat is een gemis.
Het mag dan misschien bijzonder zijn dat een journalist zo veel ruimte krijgt om achter de schermen van een politieke partij te kijken, als hij wat betreft de dissidente verhalen niet meer te vertellen heeft dan er in al die jaren in de diverse media te lezen was, bekruipt mij toch het gevoel dat de man zich meer dan verantwoord is voor een onafhankelijk journalistiek produkt heeft laten leidden door de "media strategen" van deze partij.
Wellicht dat het een journalist ooit nog eens lukt om een boek over de SP te schrijven waar de naam Marijnissen niet in voorkomt. Gezien het feit dat de socialistische voorman al heeft aangekondigd ook in 2007 weer zijn partij te willen leidden, ben ik bang dat dat er voorlopig wel niet van zal komen.
Zo lang de 43.000 leden hun leider op een dergelijk voetstuk laten staan, zullen wij telkens weer verrast worden op dit soort verkiezingsfolders voor gevorderden. Leuk voor de achterban, maar met journalistiek heeft het niks te maken.

Piet Kuipers, 7 jaar SP lid, is sinds 2003 lid van de provinciale Staten Friesland.
Heeft naar eigen zeggen 6000 uren en 60.000 euro geschonken aan de partij. Is vandaag opgestapt wegens o.m. een meningsverschil over een cursus "Geweldloos verzet".
"Als je in 2003 een voorstel doet aan het partijcongres om aan iedere SP-volksvertegenwoordiger een vaste onkostenvergoedig van 45 euro per maand voor gemaakte kosten te verstrekken, dan wordt je bijna uitgekotst"
Meer? Klik hier
Joke van Duijl, was 25 jaar SP lid, zit sinds 1998 in de deelraad Amsterdam Noord, maakt tot 2002 trouw haar raadsvergoeding over aan de partij, toen ze een betaalde baan moest laten lopen vanwege haar raadswerk besloot ze een gedeelte zelf te houden.
Ze denkt dat de verplichte afdracht de partij de nek kan gaan kosten.
"Je krijgt geen mensen meer. je moet toch eten. De partij wil geld. Klaar"
Meer? Klik hier
Beste ex-collega's,
Met belangstelling heb ik vandaag het bericht met de titel "Herbezinning op sloopplannen onontkoombaar"
op de landelijke website van uw partij gelezen.
Ik ben verheugd dat uw partij opnieuw onderschrijft dat er dringend een stevige discussie nodig is over de massale sloopplannen waarmee de woningcorporaties rondlopen. Dit standpunt bleek al eerder uit een artikel over De Nieuwe Woningnood in Nederland.
In mijn vorige Open brief aan U heb ik u al eens gevraagd uit te leggen waarom uw gemeenteraadsfractie zonodig moest instemmen met het besluit van de gemeente Den Haag om 3000 woningen in de Haagse wijk Transvaal te slopen.
Wellicht herinnert U zich dat ik al eerder heb opgeroepen tot een heroverweging van dit besluit nadat ik vergeefs had geprobeerd de discussie hier over te starten op uw Internet Forum.
Graag verneem ik dan ook van U of de conclusies van het debat waar u vandaag over bericht er toe zullen leidden dat ook u zich gaat herbezinnen op uw standpunt t.a.v. de inmiddels reeds in gang gezette sloop in Transvaal en u bereid bent een open debat hier over te voeren om te beginnen op uw eigen internet Forum
Met vriendelijke groet,
Miguel Sloendregt
LS
Hierbij verzoek ik de gemeente Den Haag mij te informeren over de te volgen procedure betreffende de verwijdering van mijn naam op de kandidatenlijst van de Socialistische Partij, zoals deze is ingediend voor de gemeenteraadsverkiezingen 2002.
Plaatsing op deze lijst was indertijd slechts mogelijk, indien ik voor deze partij een intentieverklaring ondertekende, waarin ik aangaf dat ik de inkomsten die uit een eventueel raadslidmaatschap zouden voortkomen, zou schenken aan de partij.
Ik ben tot de conclusie gekomen dat deze intentieverklaring in strijd is met de eed (verklaring en belofte) volgens Art. 14 van de Gemeentewet, die raadsleden afleggen alvorens hun functie te aanvaardden.
Hoewel ik mij terdege besef dat het een zeer theoretische aanname is dat ik de komende twee jaar voor deze functie in aanmerking kom, wens ik toch, gezien deze conclusie, van genoemde kandidatenlijst verwijderd te worden.
In afwachting van uw reactie,
M.vr.gr.
M.Sloendregt
Tijdje terug stuurde ik een Open brief aan de Haagse SP
Ik heb inmiddels het "antwoord" binnen:
Geachte heer M. Sloendregt,
Allereerst dank voor uw schrijven,wij waarderen het altijd als ook niet-leden het reilen en zeilen van de SP in Den Haag volgen.
Uw brief is in de bestuursvergadering besproken.
Uw suggesties voor verbetering houden wij in gedachten.
Met vriendelijke groet,
E.C.M.M. van Hoeven
Namens het bestuur
SP- afdeling Den Haag
'De uitbuiters van de SP', 'Jantje beslist', 'Marijnissen is net een koppelbaas'. Drie koppen uit respectievelijk Vrij Nederland, de Volkskrant en NRC Handelsblad over de affaire Lazrak. Eenzijdige berichtgeving of gewoon het zandloper-effect? Anders gezegd, na verloop van tijd is de positieve kant van de berichtgeving vol en is het weer eens tijd voor een stukje negativiteit over een politieke partij. De media houden de aandacht voor politieke partijen graag in evenwicht.
Natuurlijk beslist Jantje niet alles, is hij geen koppelbaas en is de SP geen partij van uitbuiters. Is het dan een partij van vrijbuiters, gezien de aantrekkingskracht op mensen als Adam Curry, Harry De Winter, Derk Sauer en Nico Koffeman. Waarom is er zo'n spanning in de partij als de media dit soort negatieve berichten in de wereld brengen? Wat is de reden dat de media dit zo brengen?
Eerlijk gezegd roept de partij het een beetje over zichzelf af. De SP heeft al jaren de beste politieke website, schrijft in eigen beheer één van de betere politieke maandbladen en brengt miljoenen folders in omloop rechtstreeks uit hun eigen drukkerij. Om niet afhankelijk te zijn van de media lijkt de partij haast zelf een medium te zijn. Een goede zaak want, politieke partijen die te afhankelijk zijn van de media zijn kwetsbaar. Daarnaast lijkt het mij een functie van een politieke partij om de kiezer te informeren, zo goed en zo veel mogelijk, ook als er geen verkiezingen zijn. Hoe beter een partij dat doet, hoe meer draagvlak en dat is ook mooi mee genomen.
Het gaat pas mis als de SP zich ook gaat verbeelden dat zij een onafhankelijk medium is. Dat is zij natuurlijk niet, zij vertelt haar visie en de echte media vertellen wat zij van die visie vinden, hoe het overkomt en met name of het inhoudelijk klopt. Hoe komt het dan dat de media dergelijke koppen kiezen?
In februari en juni 1995 vonden op het landelijk partijbureau van de SP in Rotterdam, twee bijeenkomsten plaats die waren gewijd aan de media. De schrijver en freelance journalist Karel Glastra van Loon stelde toen vragen aan de orde als: 'Hoe denken journalisten?' en: 'Wat doe je als je ruzie hebt met de krant?'
Deze vragen hebben onder meer geleid tot het boekje Omgaan met de media, een handleiding voor kader en bestuursleden van de SP. Als je wilt dat journalisten op een positieve manier aandacht aan je besteden, moet je leren denken als een journalist, stelt de SP daar in.
Enkele "chargerende' stellingen uit dit boekje:
- de meeste journalisten stemmen niet op de SP
- de meeste journalisten zijn cynisch
- de meeste journalisten zijn lui
- journalisten zijn net gewone mensen
Deze methode van "het leren denken als een journalist" in combinatie met het in eigen beheer uitbrengen van heel veel publicaties, op de toon van de vrijbuiter leidt bij de SP bij tijd en wijle tot een bepaald zelfbeeld dat nog het meest weg heeft een combinatie tussen Pietje Bell, Karl Marx en Joseph Pulitzer. De media hebben hier natuurlijk geen enkele boodschap aan. Zij beschouwen een politieke partij als één van de vele maatschappelijke stromingen én niet als een concurrerend medium.
Hoe moet de SP hiermee omgaan?
Gewoon haar eigen koers blijven volgen in de hoop dat andere partijen er ook de voordelen van gaan inzien, tenminste wat betreft de hoeveelheid kwalitatief goede informatie naar de achterban.
Hoe moeten de media met de SP om gaan?
De partij kritisch blijven volgen of hun daden in overeenstemming zijn met hun woorden. En zijn ze dat niet, dan mag de toon van mij net zo hard zijn als zij denken dat verantwoord is.. Soms zal dat tot harde koppen leidden, maar als daar een heel goed hoor- en wederhoor artikel achter zit moet dat voor een partij, die deze methode zelf hanteert geen enkel probleem zijn, want wie kaatst kan nog altijd de bal verwachten. Dat wist Pietje Bell al.
-------------------------------------------------------------------------------------
Bovenstaande column van mijn hand is deze week verschenen in Extra!
"Vanmiddag en vanavond te gast geweest in Oudewater, in hotel Abrona. Gepraat met een groep mensen, waaronder Jan Marijnissen, Adam Curry en Bob Fosko, over de SP en internet. Adam Curry is echt een visionair op internetgebied. Daar komen we verder mee. Alle vooroordelen over Curry en zijn rijkdommen in verhouding tot z'n lidmaatschap van de SP moeten nog maar eens goed overdacht worden door de mensen die ze de wereld in hebben geholpen."
Yorick Haan voorzitter SP Schiedam, gemeenteraadslid/ fractievoorzitter SP Schiedam, lid landelijk partijbestuur SP, medewerker Tweede Kamer SP
Zie ook The Curry Files
Beste ex-collega's,
Al enige tijd onderneem ik verwoedde pogingen te achterhalen wat de SP in Den Haag de laatste maanden zo al uitspookt.
Ik bezoek met regelmaat uw website, surf wel eens langs uw Forum en spit met een vergrootglas de lokale Haagsche media door.
Tot mijn verbazing worden de door u gebruikte media instrumenten zelden ververst. Zo is op uw website nog steeds een rouwbrief over de sloop van de Blauwe aanslag te lezen, heeft uw gemeenteraadsfractie nog nooit ook maar één bericht geplaatst op uw mooie Forumpagina en is het laatste nieuwsfeit dat u presenteert ook alweer van 3 december 2003. Het lijkt er eerlijk gezegd een beetje op of uw partij in Den Haag nog steeds aan het Kerstreces bezig is.
Om u wat op weg te helpen stuur ik u deze brief met een aantal vragen mijnerzijds. Wellicht kunt U daar in de nabije toekomst eens antwoord op geven, als het u belieft.
In de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen 2002 beloofde uw partij te pleitten voor een heuse enquete over de Tramtunnel. Kunt eens een keertje berichten of u dat nog voor elkaar heeft gekregen? Binnenkort gaat de Tramtunnel open en ik zou voor die tijd toch wel graag weten hoe het zit!
In de laatste Tribune, uw onvolprezen partijblad las ik deze week een mooi artikel over De Nieuwe Woningnood in Nederland.
Kunt u mij misschien een keer uitleggen waarom Uw fractie zonodig moest instemmen met de sloop van 3000 woningen in Transvaal, terwijl uw eigen Tweede Kamerfractie er blijkbaar anders over dacht en, als ik dit artikel over de schrijnende woningnood in Nederland goed lees uw hele partij eigenlijk ook?
Kunt u mij een keer uitleggen waarom U vorig jaar mei excuses heeft gemaakt aan dhr Deetman en waarom uw raadslid nu de hele tijd wegloopt uit vergaderingen over woonwagenbewoners? Is zij bang dat ze weer excuses moet maken?
Klopt het dat u uw beleidsmedewerker dhr van Leeuwen in oktober vorig jaar heeft ontslagen? Vind U het niet vreemd dan dat de beste man nog steeds op de gemeentelijke website word genoemd? Of moet u misschien de gemeente een wettige reden geven om zijn naam te verwijderen en kunt u die niet vinden?
Ik hoop dat, als u weer uit uw winterslaap bent ontwaakt, wellicht de tijd vind en de moeite wilt nemen deze brief te beantwoorden.
In afwachting van uw reactie
Miguel Sloendregt
Meneer Sloendregt, waarom schrijft U toch zoveel over de SP?
Allereerst vanwege het feit dat mijn "politieke stukkiesschrijverij" begonnen is in de tijd dat ik SP lid was. Ik wil mijn roots niet verloochenen, zoals zoveel ex-socialisten, dus veel van mijn onderwerpen vinden hun basis in de ontwikkelingen van de linkse partijen in Nederland en die van de SP in het bijzonder.
Ten tweede omdat ik het ernstige vermoeden krijg dat de SP op dit moment aan dezelfde vorm van milde schizofrenie lijdt als Groen Links ooit aan leed onder Rosenmöller
Hoe bedoelt U dat?
Marijnissen heeft zich voorgenomen na de volgende verkiezingen met de SP een kabinet te vormen met Groen Links en de PvdA. Blijkbaar is dit zo belangrijk dat er nu al een campagne in gang is gezet om dit te verwezenlijken. Sterker nog, ik heb zelfs al concrete aanwijzingen dat zijn partij zich aan het "inlikken" is bij de PvdA.
Dat zijn harde woorden, geeft u eens een voorbeeld
Onlangs pleitte SP Kamerlid van Bommel voor het kiezen van de nieuwe Eurocommisaris door de Tweede Kamer. Hij vond Rick van der Ploeg wel een goede kandidaat....
Wat is daar mis mee, alles beter dan Bolkestein toch en het kiezen van een bestuurder zou toch eigenlijk altijd voorrang moeten hebben boven het benoemen van uit het achterkamertje, wat zeurt U nou?
Hé, hé, effe dimmen, ik heb ooit eens een hoofdstukje uit een boek van Marijnissen gelezen, waarin hij werkelijk geen spaan heel laat van die van der Ploeg. Hij noemde diens ideeën over marktsocialisme daarin zoiets als een vierkante cirkel. Je kunt het wel zeggen, maar niet tekenen. En nu een pleidooi voor 's mans kandidatuur als economisch opperbaasje van Europa? Redelijk schizofreen voorstel, lijkt me.
Maar dat is toch allemaal maar speculatie, de PvdA zal toch zeker nooit met de SP in zee gaan?
Nou, dat valt nog te bezien.
Cohen ziet het wel zitten en dat is toch niet de minste in de PvdA, anders hadden ze hem niet gevraagd voor het premierschap.
Wat is er eigenlijk tegen zo'n linkse alliantie? Alles beter dan Balkenende en zijn companen, zou ik zeggen
Da's waar, maar ik denk dat de SP zich veel te vroeg in die mallemolen gooit. Marijnissen heeft 't al over de Tweede kamer verkiezingen, volgens mij komen er eerst verkiezingen voor het Europees parlement aan (even tussen haakjes, waarom kiezen die eigenlijk niet hun eigen eurocommisaris, wat heeft van Bommel daar mee te maken?) en vervolgens in 2006 gemeenteraadsverkiezingen.
Ik woon zelf in Den Haag en bij het idee dat de lokale SP en PvdA, volgzaam als ze zijn aan hun leiders van het Binnenhof, ''een strategische alliantie" zouden aangaan, krijg ik spontaan overal uitslag.
Ziet U Hilhorst al aanschuiven in dat partijpandje van de SP in het Laakkwartier? Klijnsma demonstreren tegen de bezuiningen op de WVG? Of PvdA raadsleden tomatensoep uitdelen in verkiezingstijd?
Ik denk er in dat geval ernstig over om Den Haag in te ruilen voor een een heel klein dorpje ver buiten Europa.
Denkt U dat dit interview er aan zal bijdragen dat de SP van gedachten veranderd?
Nee, want Jantje beslist toch alles. Denkt U dat U dit interview gaat publiceren?
Nee, want U bent een typisch geval van een gefrustreerde en aan schizofrenie lijdende SP dissident en U gooit alleen met modder
Dank U.

"Je bent onlangs lid geworden van de SP. Heeft dat iets te maken met de dieren of met de armen?"
"Meer met de armen. Met mensen die niet te eten hebben. Er bestaat echt armoede in Nederland en ik vind dat er hier en daar best wat ingeleverd mag worden.
De SP wil natuurlijk alles tegelijk. Daar ben ik het niet mee eens. Zover gaat het hopelijk nooit komen.
Maar toch voelt het goed om lid te zijn. Ik heb het gevoel dat ik daar bij hoor. Mijn moeder was een bijstandsmoeder.
Maar ik weet niet of ik op de SP ga stemmen. Dat lijkt tegenstrijdig, maar dat is het niet!"
Georgina Verbaan Volkskrant Magazine zaterdag 13 maart 2004


Er zijn dus mensen die vinden dat je best naar Irak kan om onze mannen een hart onder de riem te steken.
Er zijn zelfs mensen die vinden dat je dat ook kan doen als tegen de oorlog bent geweest.
Hoe je die twee in de praktijk combineert zeggen ze er niet bij.
Zeg je tegen die soldaten daar "Joh, ik was er zwaar op tegen dat je hier naar toe ging, ik vind eigenlijk dat je hier niet mag zijn, maar nu ik hier toch ben, en jullie ook. Zet 'm op!!"
De logica ontgaat mij ten ene male en als ik Nederlands soldaat was in Irak schoot ik zonder instructies elke gek die dat kwam zeggen voor zijn raap. Dan maar een jaartje brommen. Alles beter dan zo voor schut gezet te worden door zogenaamd goedwillende cabaretiers en disc-jockeys.
Nu we het toch over plaatjesdraaiers en praatjesmakers hebben.
Er zijn dus mensen, die na mijn blog van gisteren denken dat ik Adam Curry verafgood. Echt waar. lees het nog maar een keer na
Laten wij ze even uit de droom helpen.
Neem de moeite om even op de man's weblog te kijken.
Lees even zijn log van 11 maart waarin hij onbeschaamd aankondigd met Marijnissen om de tafel te gaan zitten om over zijn eigen financiele sores te gaan praten.
Lees even zijn log van 11 maart waarin als een "gestaald socialist en pacifist" aangeeft zich zorgen te maken over het feit of nederland wel mee doet aan de tender procedures voor de wederopbouw van Irak.
Ga voor de lol maar even Googlen
Hé, wat heeft ex-Minister Hermans nou te maken met Adam Curry? En wat is dat Kennisnet? En JAMBY? Net zoiets als NIMBY?
En is die Curry eigenlijk wel iemand met wie je om de tafel moet gaan zitten om de interne communicatie van de SP te bespreken?
Wil ik überhaupt een tafel met hem delen? Of wat dan ook? Nee?
Niet meer dromen dan, hè. Dromen is voor mietjes.
Adam Curry, de bekende radio DJ en coming man binnen de Socialistische Partij, maakte gisteren bekend dat hij binnen niet al te lange tijd Nederland wil weer verlaten.
Curry deed deze mededeling in het programma "Veronica Vibes", hét programma over de wereld van het internationale entertainment.
Curry is met name teleurgesteld over de vele negatieve berichtgeving die hem met enige regelmaat in de pers ten deel valt.
Ik ben dat met hem eens. Het past de media niet een dergelijke politiek bevlogen man zo te demoniseren.
Ook uit de uitslagen van de populariteitspoll die ik onlangs op deze weblog startte om de politieke carrière van Adam een "boost" te geven bleek al dat de demonisering een aanvang had genomen.
Op de vraag of mensen hem zagen zitten als MP antwoordde bijna 32% van de respondenten: "Ik ben niet gek ik ben een helikopter", wist 26 % zogenaamd niet wie hij was en was 10 % van mening dat politiek niet voor mietjes is. Daar tegenover stond dat 21% graag Patricia Paay als First Lady had gezien en 11 % hem wel graag het land had willen zien besturen per webcam.
Om deze volkomen zinloze demonisering een halt toe te roepen is de poll vanaf vandaag verwijderd.
U word bedankt, Nederland!
Heeft Remkes niks beters te doen, schrijft Marijnissen vandaag.
Mooi geformuleerd betoog, wel een beetje een zure ondertoon. Beetje antiek-socialistische argumentatie misschien, maar dat is flauw, dus dat hoor je mij niet zeggen.
Wat ik me echter wel afvraag is het volgende: als de leden van de SP binnen de "wettelijke kaders" opereren, waarom hoeft Lazrak dan zijn zetel niet op te geven en zijn salaris niet af te dragen volgens de "wettelijke kaders"?
Zijn er meer "wettelijke kaders"? Mis ik iets?
Is er hier misschien sprake van een "hogere kaderologie"? Staat het "wettelijke kader" van de SP een trapje hoger dan het "wettelijke kader" van Remkes?
Moet je misschien als je volksvertegenwoordiger voor de SP wilt worden toetreden tot een hoger moreel kader? Zou Jan dat bedoelen?
Iets in de geest van:
"Kijk ons, wij zijn geen carrièrepolitici, wij verdienen net zo veel als de gewone burger, wij doen met ons geld veel meer voor Jan met de Pet dan al die andere politici, onze publieke moraal staat ver verheven boven de rest, wij zijn goed, beter, the best.."
Lycurgus glimlacht op zijn wolkje.....
Onderzoek salarisafdracht Kamerleden
DEN HAAG(ANP)
Minister Remkes (Binnenlandse Zaken) laat onderzoeken of politieke partijen gekozen politici wel kunnen dwingen tot salarisafdracht. Dat heeft zijn woordvoerder zaterdag bevestigd naar aanleiding van een artikel in de Volkskrant.
Aanleiding voor het onderzoek is het conflict tussen de SP en het voormalig Tweede-Kamerlid voor de SP Lazrak. Volksvertegenwoordigers mogen geen gift of gunst geven of beloven om een zetel te bemachtigen. SP'ers moeten van te voren schriftelijk akkoord gaan met de afdracht, anders komen ze niet op de kandidatenlijst.
Andere partijen zoals GroenLinks innen ook een deel van het salaris van hun volksvertegenwoordigers. Het onderzoek zal zich volgens de woordvoerder van Remkes niet alleen beperken tot de SP. "Het gaat om het systeem van salarisafdracht."
Bij aankomst van Adam stonden zijn politieke aanhangers hem trouwens in grote getale op te wachten

Moet het met die poll toch echt goed komen..
Koud terug uit Irak en toch nog tijd vinden om zijn visie over de situatie daar, aan ons, het trouwe kiezersvolk toe te vertrouwen in een boeiend en politiek essay

Als dat geen stemmen oplevert......
Tja, daar zit je dan als bevlogen campagneleider met een talentvol kandidaat-politicus waarvan één derde van de stemmers op de poll
Curry for MP niet eens weet wie de beste man is.
Gelukkig leest de SP mee over mijn schouder, ondernam meteen actie.
Wie is de mens achter de politicus?
Thank you, my left-wing tomatous friends for this marvelous media-exposure, free of charge I hope.
Komt het misschien toch nog goed met die naamsbekendheid, Patries belde ook al, maakte zich ernstig zorgen, had alvast wat inkoopjes gedaan voor het Catshuis en kon de bonnetjes niet meer vinden....
Of ik niet een plaatje had van Adam, waar ie een beetje "staatsmannerig" op stond.

Vooruitlopend op de verkiezingen voor de minister-president in 2007 start ik vandaag alvast een poll ter ondersteuning van de kandidatuur van Adam Curry.
Op zijn weblog schrijft hij aan Marijnissen & co: 'Bij mijn terugkeer wil ik graag met u en eventueel andere partij leden om de tafel om de interne communicatie van de SP te bespreken. Op de huidige manier van communiceren is de SP voor mij geen steek beter dan die andere kleuter klasjes die zich voor politieke partij uitgeven"
Niet zo bescheiden, Adam, ga gelijk voor het hoogste!

In het Haagse café Dudok, zitten ex-SP'ers Miguel Sloendregt en Erwin van Leeuwen aan een tafeltje. Twee Haagse volksjongens, met kale schedels in spijkerpak, die jaren actief waren voor de Haagse SP-afdeling. Sloendregt was voorzitter van het lokale Haagse afdelingsbestuur. Maar na zijn aftreden zei hij z¹n lidmaatschap op toen hij van de plaatselijke SP-fractie geen actiemocht organiseren in de Haagse achterstandswijk Transvaal, hoewel de actie in eerste instantie gesteund werd door twee SP Tweede Kamerleden.
Van Leeuwen , raakte ontgoocheld doordat hij als betaald SP-fractiemedewerker werd afgerekend om zijn rol als lokaal partijbestuurder, in welke hoedanigheid hij zijn eigen fractie lees
werkgever- had bekritiseerd. Maandenlang hoorde Van Leeuwen niks van zijn klacht bij het landelijke partijbestuur dat hij door zijn dubbelrol in de
problemen was gekomen. Precies vijf dagen voor het beëindigen van zijn
jaarcontract, ontving hij naar goed SP-gebruik een brief: zijn contract werd niet verlengd.
Van Leeuwen vat zijn ervaringen als volgt samen: "Ik wil best nog socialist zijn, maar dan op m'n eigen manier, niet in zo'n club, daar ben ik klaar mee." Sloendregt "De kritiek van Lazrak op Marijnissen,
herken ik wel. Stonden we op markt te flyeren, kwam Marijnissen ook. Dat was mazzel natuurlijk, als een Kamerlid kwam helpen bij een actie. Wat denk je? Marijnissen loopt ons gewoon voorbij, hij gaat meteen Oaan de slag met de kiezer". Op z'n minst zou hij zijn eigen partijgenoten toch een handjekunnen geven?"
Dit gebrek aan fatsoen, signaleerde Sloendregt ook elders in
de partij. "Kom ik als voorzitter voor de eerste keer bij de partijraad zegt de baliemeneer (Ger Wouters, wethouder te Schijndel) bij de
entree: hoeveel folders heeft jouw afdeling verspreid, hoeveel wil je
bijbestellen? Hallo, zei ik, ik heet Miguel, kunnen we elkaar eerst
normaal begroeten?"
Van Leeuwen: "Alles is gericht op het binnenhalen van nieuwe leden, maar wat ik wel eens zou willen weten: hoeveel leden beklijven ook?
Sloendregt: Oh, als het aan Marijnissen ligt, allemaal. Hij is immers de
ideale politicus; Jan heeft de fractiediscipline van Melkert, de
salonfahigheid van Rosemoller, het populisme van Fortuyn en dat alles
combineert hij met het normen- en waardenpatroon van Balkenende. Nou, die man moet minister-president worden. Ja toch?"
_____________________________________________________________
Bovenstaand stukje komt uit een artikel uit HP De Tijd van 13 februari 2004, getiteld Mao Marijnissen.
Even opgeschrikt uit mijn zaterdagse middagroes:
Het ANP bericht dat SP leider Marijnissen ook na de verkiezingen van 2007 zijn partij wil blijven aanvoeren en dat hij het kabinet in wil.
Hij zei dit in een interview met het AD vandaag
Niet dat ik ook maar de illusie heb dat het hem van zijn voornemen af zal houden, maar ik besluit bij deze wel om die kandidatuur niet te steunen.
Ik verwijder dan ook per direkt de link naar zijn weblog en vervang die voorlopig door de weblog van Adam Curry, our man in Bagdad.
Denkend aan multi-media self-made miljonairs als Harry de Winter en Adam Curry die openlijk hun liefde voor de SP verklaren, kwam ik uit op de vraag of een andere self made miljonair en pionier op het gebied van multi media als Andy Warhol ook zijn liefde voor deze partij had verklaard als hij nog geleefd had.
Ik weet 't, Warhol draait zich nu in zijn graf om dat hij met Curry en De Winter wordt vergeleken, Adam en Harry beginnen trots te blozen. Onterecht. De vergelijking gaat over het inkomen van de heren en niet over de kunstzinnige waarde van hun werk. Die kunnen we namelijk met één zin af. Warhol hangt in een museum, Curry en De Winter mogen daar, net als U en ik, een kaartje voor kopen.
Ik denk dat Warhol wel een beetje te verleidden was geweest. Niet alleen had hij het Tomatenlogo prachtig gevonden, al had hij meer een voorkeur voor tomatensoep van Campbells, ook de werkcultuur van de SP had 'm vast aangesproken.
Lou Reed, die ooit zei dat hij bij belangrijke zaken altijd dacht "What would Andy say?", verwoordde het op de CD "Songs for Drella, a tribute to Andy Warhol" als volgt:
No matter what I did it never seemed enough
he said I was lazy, I said I was young
He said, "How many songs did you write ?"
I'd written zero, I'd lied and said, "Ten."
"You won't be young forever
You should have written fifteen"
It's work
It's work, the most important thing is work
Marijnissen & Co knorren tevreden.
Binnen 15 seconden een standpuntbepaling anders is je beurt voorbij.
Als we maar meer leden hebben als de VVD zijn wij de op twee na grootste.
We zijn de rijkste partij van Nederland.
Wat zou Warhol gezegd hebben over het standpunt van de partij dat volksvertegenwoordigers te veel verdienen? Hij had het vast als onzin afgedaan. Warhol was een volbloed kapitalist die vond dat mensen zoveel mogelijk geld mochten verdienen, zelfs als ze dat "in a moment of 15 minutes fame' konden realiseren. Curry en De Winter nemen nu tevreden een slokje cognac.
Warhol had dit echter, gezien zijn ijdelheid en workaholism, waarschijnlijk wel als ondergeschikt standpunt gezien, mits ze maar van zijn geld afbleven. Daar was hij, tot op het manisch-consequente af, zeer fanatiek in.
Victor Bockris, Warhols biograaf, verhaalde over hem dat hij tot aan zijn dood de meest futiele geldkwesties nog regelmatig letterlijk oplepelde.
Deze manische consequentie over het recht op iemands private eigendom had er misschien wel toe geleid dat hij, mocht hij nog geleefd hebben, tegen zijn politieke geliefde had gezegd dat zij het geld dat haar volksvertegenwoordigers van de kassier van de overheid krijgen voor haar werk, aan de overheid moesten teruggeven als zij het teveel vonden én niet in de kas van de SP Factory moesten storten.
Ik heb in zijn werk niets gevonden dat aantoont hoe Andy dacht over hypocrisie. Ik had het hem, in navolging van Lou reed, graag gevraagd. Misschien kunnen Curry en De Winter er achter komen, misschien kennen ze Lou Reed wel, misschien bezoeken zij in hun jetsetwereld ooit een museum waar zijn werk over dat thema ten toon wordt gesteld. Ze kunnen het kaartje bij mij declareren. Ik heb een museumjaarkaart, dat scheelt weer.

Een artikel uit de Volkskrant van vandaag. De SP is geen pamperpartij, Lazrak naar Siberië, mijn voormalige club laat zich van zijn slechtste kant zien.
Gisteren ontving ik een mailtje van iemand die vond dat ik wat genuanceerder moest zijn over de SP en wat ik er nog mee te maken had, ik was immers geen lid meer!
Dat laatste is waar, maar gezien het feit dat ik een paar jaartjes van mijn leven aan de club heb gegeven, behoud ik me natuurlijk gewoon het recht voor te schrijven en te zeggen over de SP wat ik wil. Al was het doel alleen maar om alles een beetje van me af te schrijven. 't Blijft een weblog, toch?
Genuanceerder wil ik best zijn, ik heb een hoop hele leuke oorlogsverhalen over de tijd dat we in de stromende regen lacherig foldertjes aan het verspreiden waren in de wijken of aan de gezellige avonden in het partijpand. Het lachen om uitglijers van politici (ook de onze), het gevoel van samen ontzettend boos zijn om een uitgeprocedeerd asielzoekersgezin dat op straat wordt gezet.
Soms mis ik dat wel, "éénzaam" zittend achter mijn peeceetje. Maar wat ik niet mis is de nare sfeer die er intern ontstond op het moment dat media e/ o politici de SP onder druk zette. Vorm en populisme wonnen het dan vaak van inhoud en analyse. Achterdocht, achterklap en achterkamertjes deden hun nare werk.
Vaak kwam er dan een sfeer van "Wie niet voor ons is, is tegen ons" Bush komt er misschien mee weg, een partij die haar beginselprogramma "Heel de mens noemt" wat mij betreft niet.
Een partij die bij tijd en wijle een boodschap uitdraagt van een wereldleider die zij verfoeit, verdient een tomaat. Niet in haar logo, maar een rotte, recht voor zijn raap.
SP-ers zijn vlijmscherp en met een gestrekt been erin, zegt algemeen secretaris Paulus Jansen vandaag in de Volkskrant. Ze zouden hem en zijn partijbestuur nog maar eens wat meer op de kast moeten jagen.
Wellicht helpt het de SP om voor ééns en altijd de les te leren dat politici die zichzelf zo serieus nemen en zo weinig in staat zijn tot zelfreflectie uiteindelijk het onderspit delven.

Overigens had bovenstaande wereldleider al vroeg door hoe je dat moest aanpakken.In een artikel in de Groene Amsterdammer vond ik de onderstaande anekdote:
"Reeds bij zijn debuut als fractieleider maakte Melkert korte metten met SP-leider Marijnissen. Toen de rode reus uit Oss naar de interruptiemicrofoon liep om zijn rituele aanklacht tegen de afbraak van de verzorgingsstaat onder PvdA-vlag af te steken, reageerde Melkert fijntjes met de opmerking: 'Daar is het zonnetje in huis weer'
Zo doe je dat.
Zo suddert het voort en zo barst de bom. Gisteren maakt Jan M bekend dat hij Ali L uit de fractie "gooit". Meest opvallend vind ik de mededeling dat zowel de SP fractie als het SP partijbestuur tegelijkertijd vergaderde over de zaak. Vraag ik me toch af, gezien het feit dat Jan M van beide clubjes de voorzitter is, bij welke hij aanwezig was.
Dat het absolute leidersschap van Jan M aan het afbrokkelen is, of op zijn minst tot grote problemen gaat leidden in de SP, was afgelopen week een item in een artikel in de Groene Amsterdammer
Een citaat: "In een verklaring naar aanleiding van de uitspraken van Lazrak over zijn fractievoorzitter schreef algemeen secretaris Paulus Jansen van de SP: «Het is beter om volksvertegenwoordigers intern stevig aan de tand te voelen over hun stellingname en argumentatie, dan dat ze pas bij het publieke debat tegengas krijgen.» Anders gezegd, volgens de partijsecretaris is er een «debat» als de deelnemers zich stevig aan de tand laten voelen door de leider.
Ik heb het woord "debat" voor alle zekerheid eens even opgezocht in Kramers (sorry, van Dale heb ik niet). Twee betekenissen: 1) twistgesprek 2) openbare gedachtenwisseling over het voor en tegen van een voorgelegde zaak. SP secretaris Paulus Jansen voegt er eigenlijk een hele nieuwe betekenis aan toe, zo bezien.
Vreemd dat het "aan de tand voelen" (de Jansen/SP definitie zal ik maar zeggen) van Marijnissen blijkbaar doodnormaal is en de openbare gedachtenwisseling van Lazrak streng veroordeeld wordt.
Het zegt alles over de beslotenheid van de SP en hun opvatting over "het zonder last en de ruggespraak" functioneren van hun volksvertegenwoordigers.
Nog even over leidersschap en kroonprinsen. Een heel aardig stukje vind je op
deze site
Een citaat: "Ook waar geen kroonprinsen zijn benoemd is vaak sprake van roerige machtswisselingen. Vaak is sprake van heftige koerswijzigingen." Ik ga me de komende dagen eens even ernstig afvragen, om welke politieke koerswijziging van de SP dit hele conflict eigenlijk gaat.

Onlangs is er een artikel onder de titel " Jan Marijnissen komt intimiderend over" verschenen in HP De Tijd. Het is nu integraal na te lezen op
Op het Internet zweeft deze rond. Humor, huisvlijt? Hmm, kwestie van smaak, lijkt me, feit is wel dat het een aardige poging is om de beeldvorming van dit conflict in een plaatje te vatten. Het is jammer dat daar personen voor worden gebruikt, maar helaas de realiteit in de politiek. Ik heb zelf de strop of de leiband nooit zo gevoeld of anders gezegd, ik heb me er niks van aangetrokken, maar hij is er wel. Met de voorbeelden kan ik aardig wat weblogs vullen. Het is jammer dat in een partij met zulke mooie idealen zo'n beroerde cultuur heerst.....

Nou zakt toch even mijn broek af. Op de weblog van Marijnissen beweert Ingrid Gyömörei dat ik nooit verantwoording heb afgelegd over mijn periode als voorzitter van de SP Den Haag. Gaat ze toch even voorbij aan onderstaand artikel dat alle 1100 leden van de SP in Den Haag hebben kunnen lezen in het leden blad en daarnaast nog eens aan zo'n kleine 500 als e-mailnieuwsbrief is verzonden. Noem dat maar geen verantwoording...
-------------------------------------------------------------------------------------
Wellicht lijkt het een donderslag. De "voorzitter" stapt boos op. Flink wat media bogen zich er over en maakten er een sappig verhaal van. Maar wat was nou eigenlijk het nieuws? Dat ik opstapte? Of de reden? Neem van mij aan dat er dagelijks een hoop voorzitters opstappen in den lande en dat er daarvan een hele hoop boos zijn. Stel dat de media alle berichten daarover zouden plaatsen. Beetje te, hé. Nee, de media plaatsen het alleen als de reden ook nieuws is.
Een korte uitleg voor de Haagse SP leden die misschien door de bomen het bos niet meer zien.
Mijn opstappen was geen nieuws. Immers, Op 30 maart tijdens de ALV over het congres "Nieuwe Kansen Grijpen" had ik het nieuws al "geopenbaard". Sterker nog, mijn collega bestuurders van de afdeling wisten het al een tijdje. Was daar dan een interne reden toe, had je ruzie, vond je het niet meer leuk? Nee en ja. Ik had geen ruzie (al weet je dat natuurlijk nooit helemaal zeker), het is leuk om voorzitter te zijn van de SP in Den Haag (wel hard werken soms) en toch was er een interne reden.
Op het komende congres kan namelijk besloten worden dat de ledenvergadering in het vervolg twee leidinggevenden kiest. Namelijk een voorzitter (algemeen politieke leiding) en een organisatiesecretaris(algemeen organisatorische leiding). Als voorzitter lagen het afgelopen jaar immers beide varianten op mijn bordje. Dat vereist een bijna dagelijkse balans zoeken tussen organisatorische en politieke keuzes. Da's best een zware taak en dat zou je eigenlijk met zijn tweetjes moeten doen. Daarom vind ik de splitsing dan ook een goed voorstel. Het is met de huidige groei van de afdeling ook eigenlijk een vereiste.Voor mij echter zouden beide nieuwe functies nadelen hebben en eerlijk gezegd zou ik er ook niet tussen kunnen kiezen. En in beiden zou ik me ook minder happy voelen. Gezien de toenemende werkdruk op een voorzitter, die gepaard gaat met de onstuimige groei van de SP in het afgelopen jaar, was, gesteld dat het congres niet voor het voorstel kiest, een herverkiezing voor mij eigenlijk ook geen optie. Tijd voor een Nieuwe Kans dus. Het is aan de komende ledenvergadering om hun nieuwe leiding te kiezen, zoals het hoort bij de SP. In de voorbereiding daar naar toe was het bestuur dan ook flink op weg en zoals gewoonlijk hard aan de slag.
Tot dat Deetman, u weet wel, de Voorzitter van Den Haag, anders bepaalde. In een uitzending op TV West én in een officieel persbericht verklaarde hij nl. dat de SP er even niet meer toe deed. Binnen de raad, buiten de raad , wat doet dat ertoe. Hij deed dit naar aanleiding van een wat ongelukkige opmerking van Ingrid Gyömörei, ons bevlogen raadslid. Formeel had ze dit niet mogen zeggen, menselijk gezien had ze gewoon groot gelijk. Haar excuses zijn een feit en dat is prima. Had zij dat niet gedaan had de schade misschien nog veel groter geworden. Haar keuze daarin verdiend dan ook alle steun. Met de ban van Deetman echter voelde ik mij als rechtgeaarde SP er echter goed te kakken gezet en ik was daar dan ook witheet over.
Als SP voorzitter met nog een paar weekjes te gaan, kon ik mij formeel niet verzetten tegen Deetman's ban. Ook dat had wellicht schade aan de partij gedaan. Met elke stap zou er weer gereffereerd worden aan Ingrid's kleine faux-pas. Als persoon en loslopende SP activist kan ik dat echter wel. En hoe. En ziedaar, een reden voor de media om er een verhaal van te maken. En een Nieuwe Kans voor mij. Ik hoop daar een volgende keer uitgebreid over verder te mogen berichtten, waar dan ook. En ik hoop daarbij op de steun van mijn partij zoals ik met alle inzet, getracht heb mijn steun aan de partij te geven. Soms kostte me dat wat tijd en moeite, maar ik heb het met liefde gedaan. Helemaal foutloos zal het allemaal niet geweest zijn, dus als er leden zijn die mij daar of over andere zaken een keer willen bellen of mailen, graag. Ik heb nu toch "tijd" zat. Ik ben in de ban.
Miguel Sloendregt

Laatste reacties